Seçimler ve tarihin canlı şahitleri

Türkiye yarın erken genel seçimlere gidiyor.7 Haziran seçim sonuçları partilere tek başına iktidar olma imkânı sağlamayınca Anayasa gereği Cumhurbaşkanı tarihte ilk kez seçimleri yenileme kararı aldı.   Bugüne kadar çok seçim gördük.  1 Kasım seçimleri her bakımdan önemlidir. Adeta yaşanan tarihe canlı tanıklık yapıyoruz. Bugüne kadar gazetecilik ve belgeselcilik yapan bir kişi olarak birçok seçim gördüm. Fakat bu seçim her bakımdan sebep ve sonuçları itibarı ile önemli.
Seçmenler olarak bugüne kadar kimleri seçmedik ki? 10 Ağustos 2014 tarihinde ilk kez halk olarak Cumhurbaşkanı seçtik. Vekiller, başkanlar, muhtarlar seçtik. Hayatımızın neredeyse büyük çoğunluğu seçim gündemiyle meşgul oldu. 1 Kasım 2015 tarihinde (yarın)  yine sandık başına giderek vekillerimizi seçeceğiz. Şimdiden seçimlerin milletimiz, memleketimiz ve ülkemize hayırlı ve uğurlu olmasını diliyorum.
 SEÇİM HATIRALARIM
 İlkler çok önemli. Hepimiz seçmen olarak, ilk sandığa gittiği günleri hiç unutmayız. Heyecanla ve vatandaş olmanın gururu içerisinde sandığa gidip oy kullanma, büyük mutluluk ve keşifti. Hele küçük yaşlarda evde büyüklerin konuştuğu seçim ve siyaset sohbetlerini dün gibi hatırlıyorum. Ben ilk kez seçmen olarak 12 Eylül darbecilerinin yaptığı anayasa için evet-hayır oylamasına katılmıştım. Anayasanın ne olduğunu bilmeden bir gizli güç bizleri yönlendirerek, anayasaya evet deyin ki bu darbeciler gitsin diye sadece bize değil, bütün ülke insanına empoze ederek seçim sonuçlarını etkiledi. Nitekim o seçimlerde yüzde 92 oranın anayasaya evet oyu çıktı.
KİMLER GELDİ KİMLER GEÇTİ?
1 Kasım 2015 seçimi için sandık başına giderken, geçmişi düşüneceğim.12 Eylül darbesi anayasası için verdiğim oydan sonra, 83 yılındaki genel seçimler Özal’ın seçilmesi, Anavatanlı yıllar, Demirel, Erbakan, Türkeş gibi eski siyasilere siyasi haklarını iade edilme referandumu, Anavatanın kaybederek, Demirel ve İnönü’nün hükümet kurması, Tansu Çiller ve Mesut Yılmaz’ın kazandığı seçimler, Demirel’in Cumhurbaşkanı olması… Ecevit, Bahçeli, ve Mesut Yılmaz’ın hükümet kurmasına zemin hazırlayan seçimler, Erbakan’ın başbakanlığında Çiller ile birlikte kurduğu koalisyon hükümetine zemin hazırlayan seçimler… 28 Şubat süreci darbesinin siyasete müdahalesi, Ecevit’in başbakanlık yolunu açan seçimler. Ecevit’in hastaneden hasta yatağında Türkiye’yi idare etmesi ve AK Parti’nin siyaset sahnesine çıkması, Tayyip Erdoğan’ın siyasi yasaklı olması, Abdullah Gül’ün kurduğu AK Parti hükümeti ve Erdoğan’ın Başbakan olarak hükümet kurduğu ve daha sonra üst üste seçim kazandığı AK partili yıllar. Son seçimde ise Cumhurbaşkanının halk tarafından direk olarak seçilmesi ve Erdoğan’ın Cumhurbaşkanı seçildiği seçimler.
 1 KASIM SEÇİMLERİNE NASIL GİDİYORUZ?
7 Haziran’da hiç kimsenin tek başına iktidar olamadığı genel seçimi yaşadık.  Seçimlerden sonra CHP ve MHP arasında koalisyon görüşmeleri, terörün artması, dış politikada gelişmeler ve özelliklede Türkiye’nin yeniden terör sarmanına girmesi. Son olarak başkent Ankara’da 102 kişinin öldüğü Türkiye’nin en kanlı terör olayı olan Ankara katliamı. Son 5 ayda yaşadıklarımız.  İşte bu ortamda Türkiye yarın (1 Kasım 2015 günü)  yeniden genel seçimlere gidiyor.
Şimdi zamanı durdurup,  7 Haziran 2015 seçimlerine giderken bu köşede yazdığım bir değerlendirmeyi sizlerin yüksek bilgisine sunmak istiyorum.  7 Haziran seçimleri ile ilgili yaptığım değerlendirme yazısından bir bölümü sizlerle paylaşmak istiyorum
7 HAZİRAN 2015 SEÇİMLERİNE GİDERKEN ( 6 HAZİRAN 2015)
Geçmiş 55 yıllık siyasi mücadele ve seçimlerle geçen koca bir ömür, Bu siyasi yarışta kimlere oy vermedik ki ne büyük umutlar, ne büyük beklentiler, ne güzel hayallerle sandık başına gidip, vatandaşlık görevini seçmen olarak yapmanın huzur ve mutluluğu içerisinde oylar verip, vekiller, bakanlar, başbakanlar ve cumhurbaşkanları seçmiştik. 7 Haziran’da yine sandık başına gideceğiz. Yine vekilleri seçeceğiz.  Seçim hiç bir parti için çantada keklik değil, Ak parti bugün önde gözüküyor olabilir, ancak bir önceki seçimde aldığı oyun altına inerse siyasi tartışmalar bitmeyecek ve daha da alevlenecektir. Bu seçim liderler seçimi olarak Türk siyasi tarihine geçecek. Siyasi hayatımızda önemli izler bırakacaktır. Bu seçimlerin en güzel tarafı liderlerin ve siyasetçilerin kavgalarına rağmen, seçmende hiç bir gerginliğin yaşanmaması. Seçmenler açısından Türkiye en sakin seçime gidiyor. 7 Haziran seçimlerinin millet, memleket ve ülkemize hayırlar getirmesini temenni ediyorum ve tüm siyasetçilerimize başarılar diliyorum.  (6 HAZİRAN 2015 GEBZE GAZETESİ)
Evet, hiç kimsenin iktidar olamadığı 7 Haziran 2015 seçimlerine Türkiye bu ortamda gitmiş, bizde bu ortamı daha seçim gününden bir gün önce 6 Haziran’da kaleme almıştım. Türkiye yarın 1 Kasım erken genel seçimleri için yeniden sandık başına gidiyor.  Peki, şimdi durum ne olacak seçim sonuçları nasıl çıkacak?
1 KASIM SEÇİMLERİNİ KİM KAZANACAK?
Acı ama gerçek şu. 7 Haziranda hangi ortamda seçime gidiyorsak bugün hiç bir fark yok. Hatta iç ve dış politikada durdum daha da ağır.  Anketlerin seçim sonuçları tahmini hemen hemen aynı. AK Partinin tek başına iktidar olup olmayacağı bıçak sırtında. Siyasi kulislerde seçimlerden sonra 5.  Partinin kurulacağından söz ediyor. Türkiye tarihi günler yaşıyor. Bizler gazeteci ve belgeselci olarak yaşadığımız bu tarihi günlere canlı şahitlik yapıyoruz 1 Kasım seçim sonuçları nasıl çıkarsa çıksın? Seçimlerde ister tek başına iktidar, isterse koalisyon çıksın.  Türkiye ve Türk siyaseti çok farkı bir döneme giriyor.  1 Kasım seçimleri Türk siyasi tarihi için bir milat ve dönüm noktası.  1 Kasım 2015 seçimlerinin şimdiden hayırlı uğurlu olmasını diliyorum.
7 HAZİRAN SEÇİMLERİNDEN NE SONUÇ ÇIKMIŞTI?
TÜRKİYE GENELİ SEÇİM SONUÇLARI
%41.43 AK PARTİ (258 Milletvekili)
%25.01 CHP (132 Milletvekili)
%16.28 MHP (80 Milletvekili)
%13.39 HDP (80 Milletvekili)
KOCAELİ GENELİ SEÇİM SONUÇLARI
%46.41 AK PARTİ (6 Milletvekili)
%24.26 CHP  (3 Milletvekili)
%15.21 MHP (1 Milletvekili)
%7.66   HDP  (1 Milletvekili)
 Seçim sonuçları ve Türkiye’nin geleceği
 (İsmail KAHRAMAN Makale  8 Haziran 2015 Gebze gazetesi)
 7 Haziran 2015 genel seçimleri Türk siyasi tarihinde sebep ve sonuçları itibari ile çok konuşulacak ve çok tartışılacak. Gazeteci ve belgeselci olarak 7 Haziran seçimlerini yakından takip ederek seçim süreci ile ilgili birçok makale ve televizyon programı hazırlayarak tarihe not düşüp zamana noterlik yapmaya çalıştık. Gerçekten bu seçimler bugünden itibaren çok konuşulacak, siyaset bilimcileri ve siyaset araştırmacıları tarafından 7 Haziran seçimleri ile ilgili akademik çalışmalar bile yapılacaktır.
7 Haziran seçimleri ilk kez hiç meclise girebileceği tahmin edilmeyen HDP’nin yüzde 13 oranında oy olarak meclise girmesiyle meclis aritmetiği ve siyasi dengeler tümüyle değişmiş oldu. 1950 çok partili sisteme geçtikten sonra en uzun süre iktidar da kalma rekorunu elinde bulunduran AK Parti, meclis çoğunluğunu kaybederek iktidardan düştü. Bu seçimler daha henüz kesin sonuçlar açıklanmamasına rağmen erken seçimlerin konuşulduğu bir tartışma ile gündeme geldi. Kimin kiminle koalisyon yapacağı konuşulurken herkes birbirini suçlamaya ve ağır ithamlarda bulunmaya devam eden bir gerginlik ortamını sürdürdü. Özetle, 7 Haziran seçimleri Türk siyasi tarihinde daha çok konuşulacak. Sebep ve sonuçları çok daha fazla tartışılacak.
Seçim süreci ile ilgili birçok makale kaleme almıştım. O makalelerin özetini sizlerle paylaşıyor. Ayrıntısını www.gebzegazetesi.com köşesinden okumaya davet ediyorum.
7 Haziran seçimleri Türkiye’nin geleceği açısından da önemli. Şuan nasıl bir hükûmetin kurulacağı belli değil, liderler birbirini suçluyor. Anahtar parti olan MHP’nin koalisyonlara kapıyı kapatması siyasette kilitlenmeyi gündeme getirdi. Belirsizlik ortamı döviz ve borsayı fırlatırken, ekonomideki istikrarsızlık iş adamlarının korkulu rüyası oldu. Bu seçimler ile ilgili liderler önemli açıklamalar yaptı. Seçimler ile ilgili ulusal basın çok önemli yorumlar yaparken dünya kamuoyu seçimler ile yakından ilgilendi. Bizde www.kocaeligebze.tv olarak seçimler ile ilgili canlı bir makaleyi hazırlayarak bu makalede liderin konuşmalarını seçim sonuçlarını ve seçim yorumlarını sizler ile ve kamuoyu ile paylaştık. Bu makaleye Kocaeli gebze tv’ nin http://kocaeligebze.tv/v/43713/smail-kahramanla-canli-makale–turkiye-genel-secimleri—7-mayis#.VXWGps_tmko Linkinden izleyebilirsiniz
7 HAZİRAN GENEL SEÇİM SONUÇLARI
7 Haziran genel seçimleri ile ilgili gazetemiz geniş bir araştırma yaparak yazılar kaleme aldı. Türkiye genelinde Kocaeli’nde seçim sonuçlarını en iyi şekilde değerlendirirken, Kocaeli bölgesinden bugüne kadar mecliste milletvekilliği yapanların listesini de kamuoyu ile de paylaştı. Ayrıca Kocaeli’nden milletvekili seçilen milletvekillerimizin kimliklerini ayrıntılı bir şekilde paylaştı. Bu satırlarımızı yazdığımız saatlerde MHP ve HDP’de milletvekilliği netleşmemişti. Gazetemizde yer alan haber, 1. Dönemden 24. Döneme Kocaeli Milletvekilleri ve yeni seçilen milletvekillerin özgeçmişlerini www.gebzegazetesi.com adresindeki köşemden okuyabilirsiniz.
TÜRKİYE GENELİ 
%41.43 AK PARTİ (258 Milletvekili)
%25.01 CHP (132 Milletvekili)
%16.28 MHP (80 Milletvekili)
%13.39 HDP (80 Milletvekili)
KOCAELİ 
%46.41 AK PARTİ (6 Milletvekili)
%24.26 CHP  (3 Milletvekili)
%15.21 MHP (1 Milletvekili)
%7.66   HDP  (1 Milletvekili)
GAZETEMİZDE YAYINLANAN HABER
7 Haziran seçimleri Türkiye’de tabloyu değiştirdi. AK Parti’nin Cumhuriyet tarihinde ilk kez  üst üste 4.kez seçim zaferiyle sonuçlanan 7 Haziran seçimlerinde Kocaeli’de Milletvekili dağılımı değişti. Buna göre Kocaeli’de AK Parti 6, CHP 3, MHP 2 vekil çıkardı.
Türkiye seçimini yaptı. 7 Haziran Genel Seçimleri ülke genelinde ilginç bir tabloyu ortaya çıkardı.  AK Parti’nin %42 oranında birinci olduğu, HDP’nin barajı geçtiği genel seçimlerde Kocaeli’de de tablo değişti. Resmi olmayan sonuçlara göre Kocaeli’de AK Parti %46 ile birinci olurken, CHP %24, MHP %15, HDP %7 oy aldı. Seçim Türkiye genelinde olduğu gibi Kocaeli’de de AK Parti’nin zaferiyle sona ererken, CHP oy kaybı, MHP ise oy artışı sağladı.
TABLO DEĞİŞTİ
12 Haziran 2011 Genel seçimlerinde 7 AK Parti, 3 CHP, 1 MHP olan tablo, Kocaeli’de bu kez değişti. Resmi olmayan sonuçlara göre ilimizde AK Parti 6, CHP 3, MHP 2 Milletvekili çıkarmayı başardı. Böylelikle son seçimlerde 7-3-1 olan tablo Kocaeli’de 6-3-2’ye döndü. Bu sonuçlarla Gebze’den Cemalettin Kaflı, Tahsin Tarhan ve Lütfü Türkkan parlamentoda Kocaeli’yi temsil etme hakkı kazandı. Yeni dönemde TBMM’de Gebze’den yine 3 Milletvekili yer alacak.
TÜRKİYE’Yİ NASIL BİR SÜREÇ BEKLİYOR
Türkiye’nin Kader seçimi olarak görülen 7 Haziran’da ortaya çıkan tablo tek başına iktidarı mümkün kılmıyor. Herhangi bir parti 276 milletvekili sayısını yakalayamadığı için koalisyon yolu gözüküyor. AK Parti eğer Koalisyon kuramazsa, diğer üç partide Koalisyon ortağı olmazsa ufukta erken seçim gözüküyor. Zira Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Meclis’i feshetme ve seçimleri yenileme yetkisi bulunuyor. Tüm bu soruların cevabını önümüzde ki günlerde göreceğiz. (8 Haziran 2015  Gebze gazetesi)
Seçim heyecanı neden yok? 
(5 Mayıs 2015  Gebze gazetesi İsmail Kahraman makale)
Türkiye genel seçime gidiyor. 7 Haziran 2015 tarihinde Türkiye’nin en önemli seçimi yapılacak. 7 Haziran seçimleri sadece bir genel seçim değil, Türk Siyasetini yakından ilgilendirecek Türkiye’nin başkanlık sistemine geçip geçmeyeceğinin de oylanacağı bir seçim. Bu seçim için tüm siyasetçiler meydanlarda. Sadece siyasetçiler değil, Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan da, toplu açılış törenleri adı altında meydanlara çıkıp konuşmalar yapıyor.
Seçimlere 23 gün var. Kamuoyuna baktığımız da vatandaşlarda seçim heyecanı yok. Miting alanları heyecanlı değil, liderlerin yaptığı vaatler sıradan gibi. Direk ekonomiyi ilgilendiren açıklamalara ve vaatlere rağmen vatandaşta halen seçim heyecanı yok. Parti liderleri neredeyse vatandaşa ekonomik olarak çalışmadan maaş bile verme vaadinde bulunuyor.
Bu seçimde ilk defa vatandaşın ekonomik gücü ilgi alanına girdi. Önceden laiklik, din, Atatürkçülük ve diğer değerler üzerinden siyaset yapılıyordu. Bu kez bu tür olayların olmamasına rağmen, parti liderlerinin bol keseden vaatten bulunmasına da vatandaş nedense ilgi göstermiyor, seçimlere heyecan duymuyor.
Vatandaşın seçime ilgi duymaması her bakımdan önemli. Bu bir anlamda vatandaşın umudunu yitirdiğinin de işareti olabilir. Seçimlerde vatandaş karşısına çıkan milletvekili adayları seçimlerden sonra ortada gözükmüyor.
İsterse bir anket yapılsın. Şuan Kocaeli bölgesi ve Gebze sokaklarında acaba kaç kişi kendilerini Ankara’da temsil eden milletvekillerinin isimleri tek tek sayabilecek. Bu konuda bir anket yapılsa vatandaş neden seçime ilgi göstermediği daha iyi anlaşılacak. CHP dahil tüm partiler adaylarını Ankara’dan tespit ettiler. AK Parti bile hiç tahmin edilmeyen bir aday listesi ile vatandaş karşısına çıktı. MHP ise birinci sıraya Kocaeli ile ilgisi olmayan bir adayı getirip oturttu.  Elbette adaşlarımızın şahsına bir şey söylemiyoruz. Her biri çok değerli ve kıymetli isimler. Ancak bunun vatandaş nezdinde fazla bir yeri yok. Aday tespiti sırasında bile aday adayları vatandaştan fazla bir şey istemedi. Parti teşkilatları bile adayların tespitinde etkin olmadı. Bu durum adaylara karşı ister istemez vatandaş nezdinde bir mesafe bıraktı. Dolayısıyla vatandaş tespit edemediğim adayın seçimine neden ilgi göstereyim sorununu sormaya başladı.
Bu seçim her bakımdan önemli. Seçimlerde nasıl sonuç alınacağı henüz belli değil, bütün denklemler meclisin dördüncü partisi HDP nin barajı aşıp aşmayacağı üzerine kurulmuş durumda. Seçim anketlerinde çok farklı sonuçlar gündeme geliyor. Bakalım HDP barajı aşacak mı aşmayacak mı? Her şey HDP’nin barajı aşıp aşmamasına bağlı.
Şayet, HDP barajı aşıp meclise girerse yeniden koalisyonlar kapısı açılırsa bu kez yeni bir seçimin gündemde olduğu siyasi gözlemciler tarafından dillendiriliyor. Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan seçimlerden birinci çıkan partiye oda muhtemel ak parti hükümeti kurma görevi verecek. Ancak koalisyon görüşmelerinde istenen sonuç alınamayacağı için sayın Erdoğan yetkisini kullanarak meclisi fesh edip Türkiye’yi erken seçime götürmeyi de planladığı siyasi kulislerde şimdiden konuşuluyor. Seçimlerde vatandaşların heyecanı olmasa da Ankara ve siyasiler çok heyecanlı bakalım seçimlerden sonra neler yaşayacağız. Hep birlikte göreceğiz. (5 Mayıs 2015  Gebze gazetesi)
 Türkiye seçim yorgunu  
( İsmail KAHRAMAN  Makale 7 Hazıran 2015 Gebze gazetesi)
Genel seçimler için dün sandık başına giderek oyumuzu kullandık. İstediğimiz partiye oyumuzu vererek vatandaşlık görevimizi yaptık. Türkiye son 15 ayda 3 seçim yaşadı. Değim yerinde ise tam anlamı ile seçim yorgunuyuz. Geçen yıl mart ayında yapılan yerel seçimlerden sonra Ağustos ayında Cumhurbaşkanlığı seçimi için sandık başına gittik. Dün de 7 Haziran 2015 tarihinde genel seçimler için sandık başına giderek vekillerimizi seçtik. Tam anlamı ile seçim yorgunuyuz. Yorucu ve yoğun bir seçim sürecinden çıktık.
Artık önümüzde 4 yıla yakın bir süre seçim yok. 4 yıl süre ile rahat edeceğiz. Seçim gerginliğinden uzak bir hava yaşayacağız. İnşallah dün yapılan seçimler millet ve memleketimize hayırlı olur. Birlik ve beraberliğimiz pekişir. Gerçekten kıran kırana birçok ilklerin yaşandığı gerginliklerin tavan yaptığı birçok komple teorilerinin ürettiği seçim sürecini dün noktalamış olduk.
OYUMU KULLANDIKTAN SONRA YAZMAYA BAŞLADIM
Torunum 3 yaşındaki Asım Eymen ile sandık başına gidip, oyumu kullandıktan sonra bu satırları yazmaya başladım. Henüz kimin kazandığı belli değildi. Tam anlamı ile belirsiz sonuçların ne olacağını merak edilen bir seçim ile ilgili yorum yapmakta oldukça zor. Önemli olan zoru başarmak ve sonuçlar belli olmadan yorum yapabilmek.
Akşam geç saatlerde seçmenin eğilimi kimin kazandığı, Türkiye gelecek 4 yılda kimin yöneteceği belli olacak. Kazananlar ve kaybedenler ortaya çıkacak. Önemli olan seçim sonuçlarını hazmedebilmek, demokrasinin en güzel tarafı 4 yıldan 4 yıla da olsa sandık başına gitmek, bizi yönetecek insanları kendi oyumuzla tespit edebilmek.
Kazananların yanında kaybedenlere de tarihi görev düşüyor. Gergin geçen, ağır itham ve suçlamaların yapıldığı tarafların birbirini adeta yok etmeye çalıştığı bir seçim sürecinden sonra birlik ve beraberliği sağlamak biraz zor olsa gerek. Kazananlar mutlaka sadece kendilerine oy verenlerin değil, oy vermeyenlerin de milletvekili, bakan ve başbakanı olduğu onlara kabul ettirmesi, onların gönüllerini kazanarak Türkiye’yi huzur ve barış ortamı içine getirmeleri gerekiyor.
SEÇİMLERDEN SONRA NE OLACAK?
Seçim sonuçları ne olursa olsun, seçimleri kim kazanırsa kazansın hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Bu seçimler her bakımdan bir milat. Seçim sonuçları uzun süre tartışılacak. Türkiye’nin yapısal bir değişikliğe girip girmeyeceği, başkanlık sisteminin gelip gelmeyeceği tartışma konusu olacak. Bu seçimler Türkiye’nin farklı bir kulvara girdiğini de göstermiş olacak.
Seçimler ile ilgili bugüne kadar birçok yazı yazdım. En son geçtiğimiz cumartesi günü yazdığım yazıda birçok konuya değenmiş ve değim yerinde ise,  Türkiye’nin kader seçimi olan Türkiye’yi geleceğe hazırlayacak, seçim ile ilgili görüşlerimi sizinle paylaşmıştım. İsterseniz cumartesi günü yazdığım köşeyi http://www.gebzegazetesi.com/siyaset/54-milyon-secmen-550-vekil-sececek-h2401.html linkinden okuyabilirsiniz.
CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMİ VE BAŞKANLIK SİSTEMİ
Bu seçim Cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesinden sonra bizzat cumhurbaşkanının da seçim meydanına çıkarak konuşmalar yaptığı bir seçim olarak Türk demokrasi tarihine geçmiş oldu. Bu seçimler Cumhurbaşkanlığı makamının başkanlık sistemi haline dönüp dönmeyeceğinin de bir oylaması niteliğinde oldu. İsterseniz, Ağustos 2014 tarihine dönelim, Cumhurbaşkanlığı seçimleri ile ilgili kaleme aldığım yazıları sizlerle paylaşalım.  Bu yazınmın tamamını www.gebzegazetesi.com adresindeki köşemden okuyabilirsiniz
FOTO
7 Haziran 2015 tarihli Türkiye’nin geleceğini belirleyecek, genel seçimlerde torunum Asım Eymen ile birlikte sandık başına giderek oy kullanıp tarihe not düşüp zamana noterlik yaptık.
CUMHURBAŞKANI KİM OLACAK?
( İsmail Kahraman :9 Agustos 2014, Cumartesi  Gebze gazetesi )
Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sonuna gelmiş bulunmaktayız. Üç adaylı Cumhurbaşkanlığı yarışı yarın yapılacak seçimlerle noktalanacak. Muhtemelen ilk turda seçim sonuçları da belli olacak ve Türkiye Cumhuriyeti 12.Cumhurbaşkanını seçecek.
Cumhurbaşkanlığı seçimleri hep nedameli oldu, sıkıntılar yaşandı. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan ünümüze 11 Cumhurbaşkanı görev yaptı. Ancak bu seçim halkın direk kendisi tarafından oylarıyla seçilecek olmasıyla önem kazanmış oluyor.
Yarın oylarımızı kullanmak üzere sandık başına gideceğiz. Üç adaylı Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde herkes oyunu istediği ardaya verecek ve Cumhurbaşkanın seçecek. Kimin cumhurbaşkanı olacağı merak konusu. Seçimler Başbakan Erdoğan ile Çatı Aday Ekmeleddin İhsanoğlu arasında geçecek.
 ÜÇ ADAY YARIŞIYOR
Yarın yapılacak seçimlerden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, Türkiye’de yeni bir dönemin başlayacağı mutlak gözüküyor. Daha önce Meclis’e karşı bir anlamda sorumlu olan Cumhurbaşkanı halkın oyuyla seçildiği için Başkanlık dönemi ve yetkisi kullanılacaktır.
Türkiye adım adım Cumhurbaşkanlığı seçimlerine gidiyor. Millet tarihte ilk kez kendi Cumhurbaşkanını, kendi oylarıyla seçecek. 10 Ağustos’da sandık başına gidecek Türkiye son viraja girdi.
Seçimlerde İslam Konferansı Eski Genel Sekreteri, MHP ve CHP’nin Çatı Adayı Ekmeleddin İhsanoğlu ile AK Parti Genel başkanı ve başbakan Erdoğan ile HDP Adayı Selahattin Demirtaş yarışacak.
Bu yaz Türkiye’de oldukça sıcak geçti. Zira 10 Ağustos’da sandık başına gidecek olan ülkemizde seçim kampanyaları da 11 ayın sultanı mübarek Ramazan ayına denk gelmişti. Rahmet ve bereket ayının bu manevi havasıyla birlikte, Cumhurbaşkanı adayları kendilerine, parti teşkilatları adaylarına destek aradı. Başbakan Erdoğan’ı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan tanıyorum. Ekmelediin İhsanoğlu’nu ise 20 yıl önce İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi (IRCICA)nın İstanbul’da ki toplantısında tanımıştım.
Evet ilk turu en az Üç adayla geçmesi beklenen Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde müthiş bir çekişme, büyük bir yarış yaşanacak. AK Parti adayı başbakan Erdoğan kazanırsa, Parti’nin geleceği ne olacak, Genel Başkan ve Başbakan kim olacak, AK Parti eski gücünü koruyabilecek mi sorusu cevabını ararken, Ekmeleddin İhsanoğlu Cumhurbaşkanı seçilirse, Türkiye’nin yeni vizyonu nasıl olacak herkes bunu merak ediyor.
Evet sonuç olarak yukarıda adayların kimliklerini sizlerle paylaştık. Yarın, yani 10 Ağustos 2014 tarihinde Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oy kullanarak tarihe tanıklık edeceğiz. Türkiye’de Başkanlık döneminin başlayacağı, Başbakan’dan daha çok Cumhurbaşkanının ön planda olacağı bir ülke konumunda olacağız. Türkiye, Başbakan kim olacak diye tartışsa da önemli olan kimin cumhurbaşkanı seçileceği ve nasıl bir Cumhurbaşkanlığı görevi yapacağını merak ediyor, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin milletimize ve memleketimize hayırlı olmasını diliyorum. Cumhurbaşkanlığı seçimleriyle ilgili daha önce yazdığım köşe yazımı aşağıda ki linkten okuyabilirsiniz.
http://www.gebzegazetesi.com/Koseyazisi-9644-cumhurbaskani-kim-secilecek.html
 YENİ CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN VE TÜRKİYE’NİN GELECEĞİ
( İsmail Kahraman 12 Agustos 2014, Salı Gebze gazetesi )
Araştırmacı – Gazeteci ve Devr-i Alem Belgesel program yapımcısı olarak bütün yoğunluğuma rağmen her gün yazı yazmayı ihmal etmiyorum. Çünkü günlük yazılarımla o günün tarihini  belgeselleştirip, deyim yerindeyse tarihe not düşüp zamana noterlik yapıyorum. Cumhurbaşkanlığı seçim süreci ile ilgili yazılar kaleme alıp canlı makaleler ile www.devrialem.tv ve www.kocaeligebze.tv´den kamuoyu ile paylaştım. Bu yazılarımın linkini sizlerle paylaşıyorum.
Cumhurbaşkanlığı seçimlerine vatandaş olarak katılıp sandıklarda oyumuzu kullanarak tarihi bir ana hep birlikte şahitlik yaptık. İlk kez halkın doğrudan katıldığı seçimle Cumhurbaşkanını seçtik. Geçmişe değil geleceğe bakmak gerekiyor. Beğensek de beğenmesek de sayın Erdoğan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı oldu. Böylece Türkiye de yeni bir dönemde başlamış oluyor.
Cumhurbaşkanlığı seçimleri dolayısıyla ile canlı bir makale hazırlayarak yorumlarımı kamuoyu ile www.devrialem.tv ve www.kocaeligebze.tv´den sıcağı sıcağına paylaştım. Amacım tarihe not düşüp zamana noterlik yapmaktı. Canlı makalede Türkiye´nin Cumhurbaşkanlığı seçim süreçleri ile son dönem yapılan seçimi kendime göre yorumlayıp yeni Cumhurbaşkanı sayın Erdoğan´ın nasıl Cumhurbaşkanı seçildiğini, Kasımpaşa´nın küçük bir mahallesinden Çankaya köşküne giden başarı hikayesini sizlerle paylaşmak istedim. Bu makalemiwww.devrialem.tv ve www.kocaeligebze.tv´den paylaşabilirisiniz.
BAŞARI TESADÜF DEĞİLDİR
Hiçbir başarı tesadüfi değildir. 12 yılda 9 seçime girip her seçimde de başarısını tescil eden bir lider olarak Sayın Erdoğan´ın Cumhurbaşkanı seçilmesini gerek yurt içi gerekse de yurt dışında yankıları sürecek, önümüzdeki dönemde değişik tartışmalarda olacaktır. Biz bir durum tespiti yaparak Devr-i Alem Belgesel Programı tarihe not düşüp zamana noterlik yaptık.
Bir belgeselci olarak önemli anları belgeselleştirmek üzere o gün cereyan eden olayları yorumlayarak hem kalemle yazıya dökmek ve tarihe not düşmek geleneğini sürdürüyorum. Önemli bir ana ve olaya şahitlik ettik millet olarak. İlk kez Türkiye Cumhuriyeti kuruluşundan günümüze cumhurbaşkanlığı seçimlerinde halk direk olarak söz sahibi oldu. Kendisini yönetecek temsile edecek cumhurbaşkanını seçmek üzere Ağustos 2014 de sandık başına gitti. Seçime katılan yüzde 74’ün yüzde 52’sinin oyunu alan Başbakan ve AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan Türkiye Cumhuriyeti’nin 12. Cumhurbaşkanını oldu. Rakipleri çatı aday olarak bilinen başta CHP ve MHP olmak üzere bir çok partinin adayı olan Ekmeleddin İhsanoğlu idi. Bir diğer rakibi ise Selahattin Demirtaş. 3 adaylı bir seçim yarışı gerçekleşti. Kıran kırana bir mücadele yapıldı. Ve başbakan sayın Recep Tayyip Erdoğan ipi göğüsleyerek Erdoğan Türkiye Cumhuriyeti’nin 12. Cumhurbaşkanını seçildi. Bu bir dönüm noktasıydı. Bu Türkiye’nin yeniden dizayn  edileceğinin de başlangıcıydı. Zira Sayın Erdoğan sürekli mitinglerinde, ekranlarda yeni Türkiye’den söz ediyordu. Ve aktif bir Cumhurbaşkanından söz ediyordu. Ben küçükken şunu düşünmüşümdür. Başbakan sürekli ön plandaydı. Cumhurbaşkanlarını biz tanımıyorduk. Başbakan yukarı başbakan aşağı.. Hep akılımda neden devletin en büyük başı en büyük yetkilisi olan  Cumhurbaşkanı neden duyulmaz ve tanınmazdı.  53 54 yaşındayım ve hemen hemen 48 yıllık geçmişi yakından biliyorum. Cumhurbaşkanları gördük, özellikle Fahri Korutürk. Fahri Korutürk’ten sonra cumhurbaşkanı seçilememesi sistemin kilitlendiği için de 80 yılında askeri darbe olması ve ilk kez devlet başkanlığı ve cumhurbaşkanlığı için referandumlar halk oylaması ve Evren’e verilen oy yüzde 92. Rakipsizdi.  Silahların gölgesinde öyle bir propaganda yapılmıştı ki 80 sonrası o ihtilalden sonra – siz evet diyin yoksa bunlar gitmez- şeklinde bir kara propaganda yapılmıştı.
Evren’in ardından büyük halk desteğiyle Başbakan olan Özal, daha sonra Süleyman Demirel ve Ahmet Necdet sezer cumhurbaşkanlığı yaptı. 2007 yılında 367 krizine rağmen yine AK Parti’nin kurucularından Abdullah Gül 7 yıl boyunca Cumhurbaşkanlığı yaptı. Şimdi ise ilk kez halkın oylarıyla seçilen bir cumhurbaşkanımız oldu ve bu da AK Parti Genel Başkanı Erdoğan’a nasip oldu. Erdoğan halkın oylarıyla Cumhurbaşkanı seçilen ilk kişi olarak tarihe geçti. Seçimlerin ülkemize ve milletimize hayırlı olmasını diliyorum. Erdoğan ile ilgili bu zaman kadar yazdığım bütün makaleleri www.gebzegazetesi.com ve www.belgeselyayincilik.com   (12 Ağustos 21014  Gebze gazetesi İsmail Kahraman makale)

Medyada tekelleşme ve gazetecilik hatıralarım

28 Ekim 2015 Çarşamba günü Türk basın tarihi açısından önemli bir gün. Dün televizyonların karşısında Koza İpek  Medya Grubu ile ilgili yayınları dikkatle takip ettim. Gelecekte Türk basın tarihi ile ilgili yazı yazacaklar, doktora, yüksek lisans tezi hazırlayacaklar, belgesel çekecek ve araştırma yapacaklar için önemli bir gündü. 40 yıldır gazeteci ve belgeselci olarak bu konuda bende birkaç satır yazı yazmayı kendime görev kabul ettim. Olayın siyasi yönü, diğer etkileri tartışılabilir. Ancak basın özgürlüğü ve medyadaki tekelleşme noktasında çok önemli bir konu. Bu konuda elbette çok şeyler yazılıp, söylendi ve söylenecek. Ben olayı takip ederken 40 yıllık gazetecilik hatıralarımda gözümün önünden bir sinema şeridi gibi geçti. 32 yılı Gebze Gazetesi’nin sahibi ve kurucusu olmak üzere 40 yıllık gazetecilik hatıralarımdan bir bölümünü sizlerle bugün paylaşmak istiyorum.
BASIN VE İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ
Demokrasi ile yönetilen ülkelerde Basın ve ifade özgürlüğü Anayasa ile teminat altına alınmış ve insan hakkı olarak kabul edilmiştir.  Bir ülkenin gerçek demokrasi ile yönetilmesinin en önemli ölçüsü, Basın ve kitle iletişim araçlarının tam anlamı ile özgür ve bağımsız olmasından geçer.
Demokrasilerde medya özgürlüğü, yasal düzenlemelerle güvence altına alınmasına rağmen dünyanın birçok ülkesinde sürekli tartışma konusu olmuş ve olmaya devam ediyor. Medya özgürlüğünün önündeki en büyük engel, yerel ve yaygın medyada tekelleşme, sansür yasaları, ekonomik zorluklar ve siyasi baskılardır.
Medyada düşüncelerin özgürce ifade edilebilmesi için öncelikle medya kendi içinde özgür olmalı medya sahipleri çalışanlarına baskı uygulamamalıdır. Medya alanındaki  tekelleşme   medyanın gelişmesinin önünde en büyük engeldir.
Haber ağı ve insan kaynakları ile  yerel medya üzerindeki  ekonomik zorluklar,  yerel medyadaki medyada  tekelleşme  ve  yerel siyasi otoriteden gelen  baskı ve  sansür  insanların en temel  hakkı olan  bilgi edinme    hakkında  eşit olarak  yararlanamamalarına  neden olmaktadır.
Düşünceyi ifade etme hak ve özgürlüğünü önündeki  en büyük engel  olan   yerel  Medyadaki  tekelleşmenin başlıca nedenleri, iletişim araçlarının gücünden yararlanmak  başta  yerel  medya sektöründen elde edilen kazancı çoğaltmasının yayında  siyasi, ekonomik ve sosyal  güç sahibi olma duygusu yatmaktadır.
Genelde olduğu  gibi  yerelde  finans çevrelerinde medyaya sahip olma, onun gücünden yararlanma arzusu çok daha yaygındır. Yerel medyaya  sahip olmak  siyasi, sosyal ve ekonomik çıkarlar için önemli üstünlükler sağlar; siyasi çevrelerde itibar görme ya da baskı aracı olarak kullanıldığı için yerel medyada tekelleşme çok yaygındır.
Medya ile  hiç ilgisi olmayan  kişi veya kurumlar   medya sahibi olmanın   sosyal üstünlük, ekonomik  güç ve politik  çevre  sağladığı için  büyük paralar harcayarak  özellikle  yerel  medya sektörüne girdiği ve  medyada tekelleşme için  özel çaba sarf ettiği yerel medyada daha çok görülmektedir.
Bu tespitleri 35 yıldır yerel medya mensubu olarak   sadece gazetecilik yapan , hem gazete sahibi ve hem de  gazete çalışanı yerel medya mensubu birisi olarak  “Yerel medyada  ekonomik, siyasi, sosyal  ve  yasal alanda tekelleşme” sorununu bire bir Kocaeli’de  yaşamaktayım. Yerel medyada tekelleşme ile mücadele eden  Gebze gazetesi örneğini makale konusu  yaptım.
Tekelleşmenin yerel medya üzerindeki etkisi, Yerel medyanın gelişmesinin önündeki en büyük engelin tekelleşme olduğunu 35 yıldan beri Gebze’de “Gebze Gazetesini  “ yayınlayarak görmekte ve yaşamaktayım.
Gebze Gazetesi’ni 25 Mart 1985 yılında kurduğumuzda sadece bir gazete yayınlanmaktaydı.   Gebze’deki Matbaasında gazetemizin basımını kabul etmediğinden gazetemizi basacak da başka matbaa bulamadığımız için İzmit’e gitmek zorunda kaldık. Tam iki yıl her hafta İzmit’e gidip gelmek suretiyle gazetemizi İzmit’te ki matbaalarda bastırıp, dağıtımını Gebze’de yaptık.
O süreç içerisinde hem gazetemizi büyük sıkıntılarla İzmit’te basıyor hem de Gebze’nin o dönem tek gazetesi olan Uyanış Gazetesi’nin tekelleşmesine karşı mücadele veriyorduk. 2 yıl sonra Gebze’de kendi tesislerimizi kurunca, burada gazete çeşitliliğinin artması için siyasi görüşümüz farklı olan Harun Özcan adındaki bir arkadaşıma Demokrat Gebze isminde bir gazete çıkartmasını ve gazetenin de kendi tesislerimizde maliyetine basacağımızın sözünü verdim. Bunun üzerinde Harun Özcan gazeteyi çıkartmaya karar verdi ve 9 ay bu gazeteyi tesislerimizde sadece kağıt ve baskı maliyetine yayınlanmasına vesile olarak, Gebze’de basın-yayın çeşitliliğini arttırdık.
Basın – Yayın hayatında tekelleşmeye her alanda karşı olmaya çalıştım. Basın İlan Kurumu Genel Kurul Üyeliği ve Kocaeli Temsilciliği görevim sırasında Gebze’de resmi ilan alma hakkı kazanan gazetelerin resmi ilan almalarına yardımcı olmaya çalıştım.
Rakip gazetelerin teknik personelinin yetişmeleri için gazetemiz bünyesinde Milli Eğitim Bakanlığı Çıraklık Eğitim Merkezi ile iş birliği yapıp, usta öğretici olarak teknik personel yetişmesine öncülük ettim.
Tekelleşme ile mücadele eden gazete ve gazeteci olarak hep rekabetten kendimiz ile yarışmak, rakiplerimize saygı göstermek, kalitemizi arttırmak prensibini ortaya koyarak bugün ki başarılı noktaya geldik. Gebze Gazetesi’nin bugün ki başarılı konuma gelmesinde tekelleşmeye karşı verdiği mücadele yatmaktadır. Yazının devamını www.gebzegazetesi.com adresindeki köşe yazımdan okuyabilirsiniz.
Gazetemizin başarısı ile ilgili gerek Türkiye Gazeteciler Cemiyeti resmi internet sayfasında gerekse Bağımsız İletişim Ağı resmi internet sayfalarında yazılar yer almaktadır. O yazıları sizlerle paylaşmak istiyorum.
Yerel  Basın Tarihinde Kocaeli
150 yıllık geçmişi olan Türk basın tarihinde yerel gazetelerin ayrı bir yeri ve önemi vardır. 1850’li yıllarda Osmanlı coğrafyasının bir çok bölgesinde gazeteler yerel olarak çıkmaya başladı. Kocaeli bölgesinde de ilk gazetenin 1870’ler de Kocaeli adı ile çıktığını biliyoruz. Cumhuriyet döneminde Kocaeli basını gelişti, Türkiye’de renkli gazete yayınlayan iller arasında yer aldı.
Gebze’de ilk gazete 1954 yılında Gebze’nin sesi adı ile çıktı. 1965’lerde Körfez Gazetesi daha sonra Gebze Postası ve Uyanış adı ile gazeteler yayınlandı. Bu gazetelerin en uzun süre yayın yapanı 15 ila 20 yıl civarında. 1985 yılında yayınlanmaya başlayan Gebze Gazetesi bugün yazılı ve görsel   medya alanında  Kahraman Medya  gurup  olarak  çeşitli  medya  alanında yayın yapmaya  devam ediyor.   (www.gebzegazetesi.com ) (www.kocaeligebze.tv) (www.belgeselyayincilik.com)
Gebze Gazetesinin en önemli özelliği çok geniş görsel ve yazılı arşive sahip olması. Arşivlerimizi araştırmacılara akademisyenlere açmış durumdayız. Yerel gazeteciliğin yanında Devri Alem belgesel programı ile uluslararası alanda gazetecilik yapıyoruz. Kendi bünyemizde kurduğumuz İlim Kültür Tarih Araştırmaları  Merkezi kütüphanesinde binlerce kitap fotoğraf ve video kültür  Medya tarihi araştırmacıları ile   akademisyenlerin  bilgisine sunulmuştur.
Gebze Gazetesi ile sadece yerel gazetecilik değil, ulusal ve uluslararası gazetecilik yaptık. Gazetecilikle yetinmeyerek televizyon belgeselciliği yapmaktayız, Türkiye’nin 81 vilayeti ve dünyada 70’den fazla ülkeyi gezerek, belgeseller çekip araştırmalar yaparak gelecek kuşaklara aktarmaktayız. Devr-i Alem  belgesel programları Gebze Gazetesi’nin bir kültür hizmeti.
TARİH, KÜLTÜR ÇEVRE PLATFORMU
Gebze’de tarih, kültür ve çevre bilinci oluşturduk. Birçok sivil toplum kuruluşunun desteğiyle tarihe, kültüre ve çevreye gerçekten önem veren birçok ismi ödüllendirdik. Birçok Üniversite’den davetler alarak konferanslar verdik. Bugün birçok Üniversite bizi konferans vermeye çağırırken, biz de fırsat buldukça gelen her daveti değerlendirmeye çalışıyoruz. Yine aynı şekilde birçok il ve ilçeden belgesel çekimleri için davetler alıyor ve değerlendirmeye çalışıyoruz.
YAYIN İLKELERİMİZ
31 Yıl önce 25 Mart 1985 tarihinde bu gazete yayın hayatına başladığında  ‘NEDEN GEBZE GAZETESİ?’ başlıklı yazımda gazetemizin yayın ilkesini yazdık.  Gazetemiz hiç bir zaman kasıtlı olarak insanların kişilik haklarına, insanlarını onurlarına ve makamlarına saldırmayacağının altını çizmiştik. Bugüne kadar bu ilkemize hep sadık kaldık. Bugün Gazetemiz Gebze her gün binlerce kişi tarafından satın alınıp okunuyorsa Gazetemizin yayın ilkelerinden taviz vermeden okurlarının güvenine sahip olmasındandır. Gazetemiz sürekli kendisi ile yarış ederek
İNTERNET GAZETECİLİĞİNDE DÜNYA MARKASI
Gazetemiz internet üzerinden dünyaya açılmakta. Her gün dünyanın birçok ülkesinden on binlerce okurumuz gazetemizi (www.gebzegazetesi.com ) internet üzerinden takip edilip, okunmakta. 31 yıllık gazetecilik birikimi arşiv ve bilgilerimizi tüm Gebzelilerle paylaşıyoruz. 31 yıl içinde Gebze ve Türkiye’de çok şeyler değişti. Biz gelişerek büyümeye devam ediyoruz.
31 yıllık bir geçmiş? 31 yıldır yazmak, haber peşinde koşmak, araştırma yapmak, zamanla yarışıp basın yoluyla halka kültürümüze ve tarihimize hizmet etmek. Dile kolay tam 31 yıl? Nereden nereye. Gebze’de Gazete basacak matbaa olmadığı için her hafta İzmit’e birkaç kez gidip gelerek bastığımız gazeteleri sırtımızda Gebze’ye getirip, tek tek abonelerimize bizzat kendimiz dağıtıyorduk. Çektiğimiz sıkıntılar, maddi ve manevi zorluklar hepsi birer anı gibi hatıralarımızda yaşıyor. Halen ilk gününü heyecanı ile gazetecilik yapmaya devam ediyoruz. Yerel medyanın sorunlarını değişik platformlarda gündeme taşıyoruz.  Türkiye Gazeteciler Cemiyeti  tarafından  1997 yılında düzenlenen yerel medya eğitim seminerinde “ Yerel medyanın sorunları  ve Çözüm yılları ile ilgili” yaptığım bir konuşma  paylaşıyorum.
YEREL BASINDA GAZETECİNİN TANIMI, İŞLEVİ, ÇALIŞMA KOŞULLARI VE SORUNLARI
… “  Yerel medyanın  en büyük sorunu yetişmiş eleman gücü. Gebze iş ve işçi bulma kurumuna başvuruyoruz, 1.500 tane bekleyen işsiz var, iş arıyor. Her gün gazetemize ilân basıyoruz, yayıncı, muhabir, gazeteci arıyoruz; maalesef bir kişi başvurmuyor. En büyük sıkıntımız bu. Teknik elemanda da, yayıncı elemanda da ciddi sıkıntılar çekmekteyiz. Gebze Kız Meslek Lisemizin grafik bölümü var, matbaacılık lisesi var. Buradan elemanlar alıyoruz. Elemanlar maalesef versiyonları geçmiş, 20-30 yıl öncesinin makinalarında çalıştığı için yeni makinalara adaptasyon sağlayamıyorlar. Tekrar onları yetiştirmeye çalışıyoruz, İstanbul‘dan uzmanlar getirip kurslar veriyoruz. Çok ciddi sıkıntılar çekiliyor. Bunun için Türkiye‘nin belli yerlerinde mutlaka yayıncılık meslek liselerinin açılması gerekir.
İletişim Fakültesinden sayın dekanlarımız var aramızda, inanıyorum ki karşı çıkacaklardır. Ama biz Anadolu‘da maalesef toplumdan dışlanmış, okuldan atılmış, birileri ile kavgalı insanlarla çalışmak zorundayız, çünkü eleman bulamıyoruz, ciddi sıkıntı içindeyiz. Bunun tek çözümü yayın kuruluşları ile irtibatlı çalışabilecek mutlaka yayıncılık meslek liselerinden geçmiş insanlardır. Gebze‘nin reklamını yapmak için arz etmiyorum ama biz Gebze‘de dört gazeteyiz, kavgamız gürü/tümüz yok Ama maalesef Türkiye‘nin birçok yerinde hatta  ilimiz Kocaeli’nde insanlar birbirlerini öldürürcesine gırtlağına basmaya çalışıyor. Gazeteler arasında büyük kavga var. Biz bunu aştık, kısmen de olsa çıraklık eğitim merkezleri ile anlaşarak matbaalarda çalışan insanları teknik olarak eğitmek için kurslar vermeye çalışıyoruz.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Nail Güreli‘den beklentimiz var. Gebze Bayramoğlu‘nda Basın İlân Kurumu‘nun çok modern tesisleri var. Yılda üç ay çalışır, senenin geri kalan kısmında maalesef boştur. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başkanlığı öncülüğünde burada kurslar düzenlenebilir. Anadolu’ya, Türk basınına, Türk medyasına çok değerli insanlar kazandırılabilir diye düşünüyorum. Ama maalesef her zaman söylüyorum burası Gültekin Bey‘in başkanlığında sadece belli bir gazeteci grubuna hizmet veriyor, sair zaman boş. Gitmeyen varsa lütfen gitsin görsün ve bu savurganlığa lütfen gazetelerinde yer versinler.
Son olarak şunu ifade etmek istiyorum: iletişim sektörünü acaba kim temsil ediyor? Bunun hep altını çizerek söylüyoruz. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti adı üstünde temsil etmeye çalışıyor ama bir taraftan Basın Konseyi, öte yandan Ankara Gazeteciler Cemiyeti büyük bir mücadele içerisinde. Türkiye‘de basın yayın iletişim sektörü içerisinde 180‘e yakın basın meslek kuruluşu var. Bu çarpıklık önlenmediği sürece sorunlarımız çözülmeyecektir. Teşekkür ediyorum. ( Kaynak: http://www.tgc.org.tr/ybs/01-08.htm “YEREL BASINDA GAZETECİNİN TANIMI, İŞLEVİ, ÇALIŞMA KOŞULLARI VE SORUNLARI” II. Bölüm : Anadolu Basınındaki Zorluklar   Türkiye gazeteciler cemiyeti 1997  Yerel medya eğitim seminerlerinde yaptığım  konuşma)
BAĞIMSIZ  İLETİŞİM AĞI  (BİA ) İNTERNET SİTESİNDE  GEBZE GAZETESİ.’NİN BAŞARI HİKAYESİ
İletişim Mezunları Yerel Medyada çalışmak  İstemiyor!
1982 de Gebze’de günlük gazete yoktu, Uyanış gazetesinde muhabirlik yapmaya başladım… Yangın haberinde gözaltına alınmamı halk önledi… Gebze’de ilk çevre dergisi olan Körfez’i ve Gebze FM radyosunu kurdum… Buranın gazetecilik ve radyoculuk okulu olduk. Gazeteciliğe memleketim Giresun’dan 1978’de ayrılarak yerleştiğim Gebze’de başladım. Askerlik 1982’de bittiğinde de yine Gebze’ye döndüm.
Gebze sanayileşmeye başlayan, Türkiye’nin her yerinden göç alan ve nüfusu gittikçe artan en büyük ilçelerden biri olmasına rağmen Gebze’de günlük gazete yayınlanmıyordu. TRT ve Anadolu Ajansı gibi yaygın basın temsilcisi de yoktu.
Bu büyük eksikliği fark ederek, Gebze’de haftada bir gün yayımlanan “Uyanış” gazetesinde 1982’de köşe yazarı ve muhabir oldum.
İlk haberim, Gebze’deki bir yangın olayı ile ilgiliydi. Haber alınca sabah erkenden yangın bölgesine gittim. İtfaiye yangın yerine susuz gelmişti. O dönem sıkı yönetim olduğu için Belediye Başkanı seçilmemiş, atanmıştı.
İtfaiyenin suyu olmadığı için yangın bölgeyi tehdit ediyordu. Belediye başkanına neden itfaiye susuz geldiğini sorduğumda, bölgenin sıkıyönetim komutanı bana müdahale etti. Ben Başkana tekrar soru sorunca göz altına alınmama halk karşı çıkarak bana destek olmuştu.
Benim gazetecilik hayatım böyle bir ortamda başladı. Haberi daha sonra yazdık, Belediye Başkanı da halktan özür diledi.
1985’e kadar TRT, Anadolu Ajansı, Ulusal Basın Ajansı, Akdeniz Haber Ajans, Türk Haberler Ajansı, Tercüman, Hürriyet Haber Ajansı, Türkiye, Kocaeli gibi gazetelerin Gebze temsilciliği veya muhabirliğini yaptım.
Aynı yıl, Gebze’nin ilk vasıflı yerel gazetesi ve Gebze’nin gazetecilik okulu olarak tanımlanan “Yeni Gebze” gazetesinin kuruculuğunu yaptım. 3 yıl sonra ise Sarı Basın Kartım oldu.
Gebze’de gazete basmak için matbaa olmadığı için iki yıl boyunca her hafta İzmit’e gidip gelerek büyük boy günlük gazete çıkardım. Gazetenin baskısını yapmakla kalmadım, dağıtımını da kendim sağladım.
O dönemler Gazete entertip denen kurşun dizgi makinelerinde diziliyor ve Frankentel denen tipo baskı makinelerinde basılıyordu. Baskı makinelerinde resimler önce çinko klişelere çekiliyor bu klişeler gazeteye resim olarak basılıyordu.
Tek başına gazetemi basmaya ve dağıtmaya devam ettim. l996 sonunda Gebze’nin ilk otomatik gazete baskı makinesini kurdum. Gebze’nin ikinci gazetesi olan “Demokrat Gebze”, 9 ay süreyle matbaamızda basıldı. Gebze’nin ilk çevre dergisi “Körfez”i çıkardım.
1990’lı yıllarda Gebze’nin ilk Radyosu “Gebze FM”i kurdum. “Gebze FM”i uzun yıllar çalıştırdıktan sonra 3 yıl önce devretmek zorunda kaldım. Bunda işlerimin yoğunluğu, gazetecilik ve belgesel çalışmalarım nedeniyle radyoya zaman ayıramamak ve yetişmiş eleman bulamamak etkili oldu.
Radyoculuk deneyimim yoktu. Devrettiğim radyo, şu an bölgesel radyo olarak yayın yapıyor.
Bir ilçede yerel gazete ve radyoculuk yapmak gerçekten çok zor. Yazdığınız haberle hemen yüzleşiyorsunuz. Yazdığınız haberleri değerlendirmesini bire bir yaşıyorsunuz, haberleriniz olumlu veya olumsuz olduğunda okurlarınızdan bire bir tepki alıyorsunuz.
Yerel gazeteciliği ilkeli ve dürüst yaparsanız halk nazarında saygı duyuluyor ve takdir ediliyorsunuz. Gebze’nin ilk radyosunu kurduğumda hem haberleri okuyor, hem insanlarla bire bir görüşmeler yaparak onları bilgilendiriyorduk.
Bölgemizden de olumlu tepkiler alıyorduk. O günleri hiç bir zaman unutmayacağım. İlk fırsatta da Gebze’de radyo ve televizyon kurmak için yine harekete geçeceğim.
Gazete ve radyoculuk insanı çok meşgul eden bir meslek. Bu yoğun çalışma ortamı hem iş ve hem de aile hayatımı büyük çapta etkiledi. Eve gidemediğim günler bile oldu.
Gazete ve radyoculukta 500 bin kişinin yaşadığı Gebze’de önemli hizmetler yaptık. Gebze’nin gazetecilik ve radyoculuk okulu olduk. Gebze Milli Eğitim Müdürlüğü Çıraklık Eğitim Müdürlüğü ile anlaşarak gazetemiz bünyesinde kurs açtık.
Gazete, Matbaacılık kursu olarak eğitim verdiğinden kendi elamanımızı kendimiz yetiştirdik.
İletişim Fakülteleri mezunları yerel yayın kuruluşlarında çalışmak istemiyorlar. Türkiye’nin acilen iletişim meslek liselerine ihtiyaç var. Yerel medyanın en önemli sorunu iletişim bilgisiyle yetişmiş insan gücü.
Yeterli ve özgür medya olduğumuza inanıyoruz. Kuruluşlarımızda her siyasi düşünceden insan çalıştığı gibi her kesime de hitap ediliyor. Yerel medyanın bu yönü güzel. “Yeni Gebze” gazetesi olarak 25 Mart 2003’te 19 yaşına gireceğiz. Habere verdiğimiz değer nedeniyle 19 yılda bir çok ödül aldık.
Bugün ise yalnızca gazetede görevim yok. Anadolu Gazete Radyo ve Televizyon Yayıncıları Birliği’nin (AGRT) Genel Başkanlığı’nı yapıyorum. Ayrıca, Anadolu Belgesel Yayıncılık yapım ve yönetmeni ve Anadolu Yerel Gazete Sahipleri Türkiye temsilcisiyim.
Balkanlar, Gebze, Kocaeli, Giresun ve Espiye Belgeseli kitaplarını hazırladım. Bazı TV’lerde programlar yaptım.
Kültür Bakanlığı’ndan “Belgesel Yapım” yetki belgesini alarak; Karadeniz, Amasya, Balkanlar’da Osmanlı Medeniyeti, Gebze Tarih ve Kültür, Bulgaristan’da Türk Şehirleri gibi TV belgeselleri çektim.
” Gebze gazetesi” BİA üyesi
Bunun yanı sıra, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, Basın Konseyi, Bağımsız İletişim Ağı (BİA), Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nin üyesiyim. Gazetecilik alanı dışında çeşitli sanayi ve sivil toplum kuruluşlarına da üyeyim. (EÖ) (Kaynak: BİA Haber Merkezi 08 Mart 2003 Bağımsız iletişim ağı resmi internet sitesi)
Evet, sonuç olarak tekelleşme yerel basını daha çok etkilemekte. Sadece ekonomik açıdan tekelleşme değil, siyasi, sosyal, idari  ve ideolojik açıdan tekelleşmeler yerel basınının gelişmesini engellemekte. 31 yıldan beri yerel basında çok önemli bir yere sahip olan Gebze Gazetesi bugün ki başarılı konuma, tekelleşmeye karşı verdiği mücadele ile gelmiştir.

Altıntaş öncü oldu, başka babayiğit yok mu?

Yerli otomobil ile ilgili kamuoyunda tartışmalar devam ederken, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Sayın Fikri Işık’ın aradığı ilk babayiğit Gebze’den çıktı. Gebze kamuoyunun yakından tanıdığı, yaptığı okullarla adından söz ettiren Muzaffer Altıntaş, Bakan Işık’a ilk çıkacak yerli otomobile talip olduğunu söyledi. İlk çıkacak yerli otomobilin kendisine verilmesi halinde Gebze’de gösterilecek bir alana 18 derslikli bir okul yaparak devlete bağışlayacağını açıklaması kamuoyunda büyük yankı yaptı.
KAMPANYAYA İLK DESTEK GEBZE’DEN
Gazetemizin 24 Ekim 2015 sayısında bu sayfada yer alan “Yerli otomobil kampanyası başlatılmalı” başlıklı yazımız üzerine Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Fikri Işık ile konuşmuş, otomobile Kocaeli’li sanayici ve iş adamlarının sahip çıkmasını istemiştik. Bakan bey, birçok projelerinin olduğundan söz etmişti. Bunlar kamuoyunda tartışılırken, Muzaffer Altıntaş’ın kampanyaya sahip çıkması büyük ilgi uyandırdı. Gazetemizin 24 Ekim tarihli sayısında yer alan yazıyı http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobile-destek-kampanyasi-baslatmaliyiz-makale,1266.html linkinden okuyabilirsiniz.
İLK AÇIKLAMAYI GAZETEMİZE YAPTI
Bakan Fikri Işık’ın TRT televizyonunda Gebzeli bir babayiğitin ilk çıkan yerli otomobile sahip olmak istediğini açıklaması üzerine ulusal medya Gebze’ye akın etti. Birçok televizyon kanalı ve gazete Muzaffer Altıntaş ile konuşma yaptı. Altıntaş ulusal medyaya yaptığı açıklamada, “Ben kuru bir ekmeği üç gün ıslayarak yiyip bugünlere gelen fakir bir Anadolu evladıyım. Ülkeme vefa borcum var. Ben bu araca sahip çıkıyor isem Türkiye’de herkes yerli otomobile sahip çıkmalı. Bunu başarı ile hedefe ulaştırmalıdır” diye açıklama yaptı. Altıntaş, ulusal basından önce dün sabah saatlerinde ilk açıklamayı da gazetemize yapmış oldu.
İş adamı Muzaffer Altıntaş yaptığı okullar ile özellikle de Sultan Orhan Camii’nin yıkılmasını önlemek üzere kurduğu dernek ve camiye yaptığı hizmetlerle tanınan bir isim. Altıntaş’ı iş yerinde ziyaret ederek görüşlerini aldık. Altıntaş her zaman ki babacan tavrı ile, “Ben fakirlikten gelen bir iş adamı olarak yerli otomobile sahip çıktıysam, başta Kocaeli bölgesi olmak üzere, Türkiye genelindeki tüm sanayici ve iş adamlarımız yerli otomobil projesine sahip çıkmalı. Dünya’nın en kaliteli ve en konforlu otomobilleri Türkiye’de üretilmelidir” diye konuştu.
KOCAELİLİLER NEREDE?
Bakan Sayın Fikri Işık’ın basın toplantısında da gündeme getirdiğim için burada da açıkça yazıyorum. Kocaeli hem yerli otomobil markasının ilk numunelerinin yapıldığı Gebze TÜBİTAK’a ev sahipliği yapıyor. Yerli otomobil fikrini gündeme getiren eski Bakan Nihat Ergün ve şimdiki Bakan Fikri Işık’ın seçim bölgesi Kocaeli. Türk sanayisinin atar damarı olan, 14 organize sanayi bölgesi ile organize sanayi başkenti Kocaeli, Bakan Sayın Işık’ın ‘babayiğit’ çağrısına ses vermeli ve Kocaeli komple ‘babayiğit’ olmalıdır. Yerli otomobilin üretim merkezi Kocaeli’de olmalıdır.
Kocaeli Sanayi Odası, Kocaeli Ticaret Odası, Gebze Ticaret Odası ve Körfez Ticaret Odası başkanlarına buradan çağrıda bulunmak istiyorum. Yerli otomobil olayına sahip çıkmak için kampanyalar başlatılmalı. Kocaeli’de ki tüm oda üyelerinin ortak olacağı bir anonim şirket kurulmalı ve yerli otomobil Kocaeli üretilip, dünyaya satılmalıdır.
CUMHURİYET BAYRAMI MÜJDESİ BEKLİYORUZ
Bugüne kadar sesi çıkmayan başta Kocaeli’deki Sanayi ve Ticaret Odalarımız, Meslek Odaları, Organize Sanayi Bölgeleri, Sanayicilerimiz, Esnaf Odalarımız ve diğer meslek örgütleri aranan babayiğit çağrısına ses vermeli. Cumhuriyet Bayramı’nın kutlandığı bugün yerli otomobile biz sahip çıkıyoruz müjdesi vermelidirler.
TÜRKİYE CUMHURİYETİ KOCAELİ’DE KURULDU
Cumhuriyet Bayramı’nın 92. Yıldönümü kutlanırken, Türkiye yerli otomobili tartışıyor. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulup, dünyaya duyurulduğu yer Kocaeli. Mustafa Kemal Paşa, 16 Ocak 1923’te Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurulacağını Kocaeli’de yaptığı basın toplantısı ile açıklamıştı. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş müjdesinin verildiği Kocaeli şimdi Türkiye için çok önemli bir prestij olan yerli otomobil olayına sahip çıkmalıdır.
Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş müjdesinin verildiği basın toplantısı ile ilgili daha önce kaleme aldığım yazıyı Çalışan Gazeteciler Gününü ve Atatürk’ün Basın toplantısı başlıklı yazımı http://www.yenigebze.com.tr/Koseyazisi-13065-calisan-gazeteciler-gununu-ve-ataturkun-basin-toplantisi.html veYerli Otomobil Türkiye’nin şerefidir başlıklı yazımı http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobil-turkiyenin-serefidir-makale,1270.html adresindeki linkten okuyabilirsiniz.

Yerli otomobil ve çocukluk hatıralarım

Geçtiğimiz gün yerli otomobil ile ilgili Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Sayın Fikri Işık ile yaptığımız görüşmeyi konu alan yazım büyük ilgi gördü. Birçok okur destek, takdir ve teşekkürlerini ilettiler. Türkiye’nin bugüne kadar bir yerli otomobil üretememesi büyük bir ayıp.
Yerli otomobil fikri ortaya atıldığında oldukça heyecanlandım. Her yerli otomobil gündeme geldiğinde çocukluk anılarım gözümün önünden bir film şeridi gibi geçmekte. Hele ilkokul yıllarımda yerli malı haftasını kutlamak için evden getirdiğimiz birkaç eşya, fındık ve cevizi masa da sergilediğimiz o günler zamanı mazi oldu. Ama “Yerli malı, yurdun malı, Her Türk onu kullanmalı” sözünü hiç unutmadım.
İLK KEZ ARABAYI NE ZAMAN GÖRDÜM?
Araba deyince çocukluk yıllarımı hatırlarım. Farklı bir duyguya kapılırım. Ben 5 yaşlarındayken, Espiye’den köyümüze insan gücü ile araba yolu açılmış ve Kaymakam’ın branda kaplı askeri araçtan bozma jep tarzı otomobili bugün Giresun’un Espiye İlçesi Soğukpınar Beldesi olan Dikmen Köyü’ne çıkmıştı. Gıran’da evimizin önünde Kaymakam’ın otomobilinin insan gücü ile açılan yoldan geçişini heyecan ve birazda korkuyla izlemiştim.
İlk kez kamyonu rahmetli halamın hayır olarak yaptırdığı su değirmeninin taşını getirmek için, Yağlıdere’nin Dalıp Köyü’ne giden hayırseverlerin yemeklerini katır ile birlikte rahmetli babam Şahinyuva Köyü’nün Düzyol mevkiine gitmiş, bende ona eşlik etmiştim. Sırf hayır hizmeti olarak ücretsiz bir şekilde değirmen taşını getirmeye giden köylülerin yemek yiyeceği yerde beklerken kırmızı BMC marka bir kamyonun 50 metre ilerimizdeki yoldan geçerken, ben avut onarının arkasına geçip o kamyonun geçişini biraz korku, biraz heyecan ve birazda hayretle seyrettiğim 6 yaşındaki o günleri hatırlıyorum. İlk kamyonu da o zaman görmüştüm.
ARABAYA İLK NE ZAMAN BİNDİM?
Biraz hafızamı zorluyorum. Arabaya ilk ne zaman bindiğimi hatırlamaya çalışıyorum. Köyümüzün yakınındaki Kızılkaya madeninde Karadeniz Bakır İşletme’ye ait pikaplara binebilmek için köyden saatlerce yürüyerek oraya gidiyor ve bunu başarıyorduk. Oradan 100 metrelik yolda da olsa o pikabın mazot kokulu gidişi beni tarifi imkânsız heyecanlandırıyordu. Sonra yaylamıza yolun geldiği yıllar ve kamyonun arkasından koşarak, kamyona bindiğimiz o çocukluk yılları. Ne de güzeldi? Hepsi artık mazi oldu, geçmişte kaldı.
Kamyon ve otomobiller çocukluk yıllarımızda en büyük hayallerimizdi. İlk oyuncağım rahmetli Rahman dayımın oğlu İsmail ile birlikte bana yaptığı tahta kamyondu. O küçücük tahta kamyon 20’lik çivilere takarak ağaç tekerleklerle yaptığımız ve oynadığımız, ardından da adaşım İsmail ile o tahta kamyonu paylaşamayarak kavga ettiğimiz o günler. Sanki dün gibi hafızamızda.
3 TEKERLEKLİ AĞAÇ DALINDAN YAPTIĞIMIZ ARABAM NEREDE?
İlk kez benim oyuncak arabam rahmetli halamla koyunları otlatırken kestiğim üç tekerlekli kaykay arabası olmaya müsait arabamdı. O arabama tekerler takıp, köyde o arabam ile oynamış ve okumak üzere köyden ayrılır iken arabamı halama teslim ederek, ‘Aman arabama bir şey olmasın. Ben gelip tekrar bu araba ile oynayacağım” diyerek oyuncak arabamı halama teslim etmiştim.
Çocukluk hatıralarımız aslında çok geniş. Zaman zaman o çocukluk hatıralarımı sizlerle paylaşarak tarihe not düşmek istiyorum. İlk kez şehre gittiğim o günler, ilk kez kamyon ile yaptığımız yolculuk, sonra minibüs ve otobüslere binmem ve uçağa ilk kez bindiğim 1988 yılı… Hele rahmetli halamı bayram dolayısı ile yaylada görmek için ilk kez uçak ile Trabzon’a gittiğim ve rahmetli halamın uçakla geldiğimi öğrenince sevinçten boynuma sarılması, hem ağlayıp hem de beni sevdiği o tatlı günler… Rahmetli halam, ‘Oğlum sen köyden ayrılıp okumaya giderken, bana bıraktığın o arabanı ben yıllarca saklayıp, korudum. Ama sen hiç o arabayı sormadın. O araba halen merekte duruyor’ diyerek yıllar sonra bana o çok sevdiğim oyuncak arabamı hatırlatmıştı. Keşke o arabamı saklayıp bugünlere getirebilseydim.
İLK KEZ OTOMOBİL SAHİBİ OLUYORUM
Aslında her gün yaşadığımız olaylarla tarihe canlı şahitlik yapıyoruz. Konu yerli otomobilden açılmıştı. Çocukluk hatıraları ile girdik, şimdi de bu satırlar ile ilk kez hangi tarihte otomobil sahibi olduğumu sizlerle paylaşmak istiyorum. Tarihler 1988… 28 yaşındayım. Artık bir otomobil sahibi olmak istiyorum. Bana şoförlüğü öğreten İşçi Bulma Kurumu eski Müdürlerinden rahmetli İlyas Uzuner’i rahmet ve şükranla anıyorum.
Çat pat şoförlüğü öğrenince artık bir otomobil sahibi olmayı kafaya koymuştum. Kartal’daki o dönem açılan oto pazarına gitmiş, Gebzeli arkadaşım Süleyman Altay’ın satmak üzere pazara götürdüğü, Koç Holding tarafından üretilen Doğan marka otomobile talip olmuştum. Süleyman Bey bana aracın yaramadığını, çok masraf açabileceğini söylemesine rağmen ben o otomobile 5 bin TL’si peşin toplam 7 bin TL’ye satın almıştım.
Çocuklar gibi şendim. Artık bir otomobilim olmuştu. Çocukluk günlerim, geçmiş zaman, bir sinema şeridi gibi gözümün önünden geçerken, ben art arda başka otomobillere sahip olmuştum. Ama o dönemin en yaygın otomobili Tofaş’ın ürettiği Doğan, Serçe, Şahin otomobilleriydi. Ama bunların yenisine sahip olmak öyle kolay değildi. Yazılıp, önceden parasını vererek beklemek gerekiyordu. Gelen vade farkını da ödemek kaydı ile ‘0’ otomobile sahip olunuyordu. Gebze’nin koca yeni ve eski çarşısında birkaç kişinin iş yerinin önünde bu otomobiller vardı.
Yıllarca vatandaş bu tür araçlara adeta mahkûm edilmişti. Dünya’nın o konforlu ve lüks araçları ancak rahmetli Özal ile devreye girmiş ve dünya markası otomobiller Türkiye’ye gelmeye başlamıştı.
Nereden nereye. İşte bizim kuşak bu uzun, meşakkatli süreçten geçerek bugünlere geldi. Bugün yerli otomobil deyince onun için heyecanlanıyorum. Yerli otomobile onun için sahip çıkıp, yerli otomobilin Türkiye’nin namus ve şerefi olduğunu söylüyorum.
Yerli otomobil ile ilgili bugün ki yazım dâhil üç yazı kaleme aldım. Bu yazılarımı başlık ve linkleri ile birlikte sizlerle paylaşıyor ve bir kez daha okumanızı tavsiye ediyorum. Yerli otomobil Türkiye’nin şerefidir; http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobil-turkiyenin-serefidir-makale,1270.html Yerli Otomobile destek kampanyası başlatmalıyız; http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobile-destek-kampanyasi-baslatmaliyiz-makale,1266.html
Evet, sonuç olarak linklerini verdiğim bu yazılarımı okuduktan sonra bugün ki yazımı bir kez daha okumanızı, çocukluk anılarınızı yorum olarak bizlerle paylaşmanızı istiyor, inşallah bir gün yerli marka otomobile sahip olacağım günü iple çekiyorum. İnşallah bir gün yerli otomobile sahip olurum.

Yerli otomobil ve çocukluk hatıralarım

Geçtiğimiz gün yerli otomobil ile ilgili Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Sayın Fikri Işık ile yaptığımız görüşmeyi konu alan yazım büyük ilgi gördü. Birçok okur destek, takdir ve teşekkürlerini ilettiler. Türkiye’nin bugüne kadar bir yerli otomobil üretememesi büyük bir ayıp.
Yerli otomobil fikri ortaya atıldığında oldukça heyecanlandım. Her yerli otomobil gündeme geldiğinde çocukluk anılarım gözümün önünden bir film şeridi gibi geçmekte. Hele ilkokul yıllarımda yerli malı haftasını kutlamak için evden getirdiğimiz birkaç eşya, fındık ve cevizi masa da sergilediğimiz o günler zamanı mazi oldu. Ama “Yerli malı, yurdun malı, Her Türk onu kullanmalı” sözünü hiç unutmadım.
İLK KEZ ARABAYI NE ZAMAN GÖRDÜM?
Araba deyince çocukluk yıllarımı hatırlarım. Farklı bir duyguya kapılırım. Ben 5 yaşlarındayken, Espiye’den köyümüze insan gücü ile araba yolu açılmış ve Kaymakam’ın branda kaplı askeri araçtan bozma jep tarzı otomobili bugün Giresun’un Espiye İlçesi Soğukpınar Beldesi olan Dikmen Köyü’ne çıkmıştı. Gıran’da evimizin önünde Kaymakam’ın otomobilinin insan gücü ile açılan yoldan geçişini heyecan ve birazda korkuyla izlemiştim.
İlk kez kamyonu rahmetli halamın hayır olarak yaptırdığı su değirmeninin taşını getirmek için, Yağlıdere’nin Dalıp Köyü’ne giden hayırseverlerin yemeklerini katır ile birlikte rahmetli babam Şahinyuva Köyü’nün Düzyol mevkiine gitmiş, bende ona eşlik etmiştim. Sırf hayır hizmeti olarak ücretsiz bir şekilde değirmen taşını getirmeye giden köylülerin yemek yiyeceği yerde beklerken kırmızı BMC marka bir kamyonun 50 metre ilerimizdeki yoldan geçerken, ben avut onarının arkasına geçip o kamyonun geçişini biraz korku, biraz heyecan ve birazda hayretle seyrettiğim 6 yaşındaki o günleri hatırlıyorum. İlk kamyonu da o zaman görmüştüm.
 ARABAYA İLK NE ZAMAN BİNDİM?
Biraz hafızamı zorluyorum. Arabaya ilk ne zaman bindiğimi hatırlamaya çalışıyorum. Köyümüzün yakınındaki Kızılkaya madeninde Karadeniz Bakır İşletme’ye ait pikaplara binebilmek için köyden saatlerce yürüyerek oraya gidiyor ve bunu başarıyorduk. Oradan 100 metrelik yolda da olsa o pikabın mazot kokulu gidişi beni tarifi imkânsız heyecanlandırıyordu. Sonra yaylamıza yolun geldiği yıllar ve kamyonun arkasından koşarak, kamyona bindiğimiz o çocukluk yılları. Ne de güzeldi? Hepsi artık mazi oldu, geçmişte kaldı.
Kamyon ve otomobiller çocukluk yıllarımızda en büyük hayallerimizdi. İlk oyuncağım rahmetli Rahman dayımın oğlu İsmail ile birlikte bana yaptığı tahta kamyondu. O küçücük tahta kamyon 20’lik çivilere takarak ağaç tekerleklerle yaptığımız ve oynadığımız, ardından da adaşım İsmail ile o tahta kamyonu paylaşamayarak kavga ettiğimiz o günler. Sanki dün gibi hafızamızda.
3 TEKERLEKLİ AĞAÇ DALINDAN YAPTIĞIMIZ ARABAM NEREDE?
İlk kez benim oyuncak arabam rahmetli halamla koyunları otlatırken kestiğim üç tekerlekli kaykay arabası olmaya müsait arabamdı. O arabama tekerler takıp, köyde o arabam ile oynamış ve okumak üzere köyden ayrılır iken arabamı halama teslim ederek, ‘Aman arabama bir şey olmasın. Ben gelip tekrar bu araba ile oynayacağım” diyerek oyuncak arabamı halama teslim etmiştim.
Çocukluk hatıralarımız aslında çok geniş. Zaman zaman o çocukluk hatıralarımı sizlerle paylaşarak tarihe not düşmek istiyorum. İlk kez şehre gittiğim o günler, ilk kez kamyon ile yaptığımız yolculuk, sonra minibüs ve otobüslere binmem ve uçağa ilk kez bindiğim 1988 yılı… Hele rahmetli halamı bayram dolayısı ile yaylada görmek için ilk kez uçak ile Trabzon’a gittiğim ve rahmetli halamın uçakla geldiğimi öğrenince sevinçten boynuma sarılması, hem ağlayıp hem de beni sevdiği o tatlı günler… Rahmetli halam, ‘Oğlum sen köyden ayrılıp okumaya giderken, bana bıraktığın o arabanı ben yıllarca saklayıp, korudum. Ama sen hiç o arabayı sormadın. O araba halen merekte duruyor’ diyerek yıllar sonra bana o çok sevdiğim oyuncak arabamı hatırlatmıştı. Keşke o arabamı saklayıp bugünlere getirebilseydim.
İLK KEZ OTOMOBİL SAHİBİ OLUYORUM
Aslında her gün yaşadığımız olaylarla tarihe canlı şahitlik yapıyoruz. Konu yerli otomobilden açılmıştı. Çocukluk hatıraları ile girdik, şimdi de bu satırlar ile ilk kez hangi tarihte otomobil sahibi olduğumu sizlerle paylaşmak istiyorum. Tarihler 1988… 28 yaşındayım. Artık bir otomobil sahibi olmak istiyorum. Bana şoförlüğü öğreten İşçi Bulma Kurumu eski Müdürlerinden rahmetli İlyas Uzuner’i rahmet ve şükranla anıyorum.
Çat pat şoförlüğü öğrenince artık bir otomobil sahibi olmayı kafaya koymuştum. Kartal’daki o dönem açılan oto pazarına gitmiş, Gebzeli arkadaşım Süleyman Altay’ın satmak üzere pazara götürdüğü, Koç Holding tarafından üretilen Doğan marka otomobile talip olmuştum. Süleyman Bey bana aracın yaramadığını, çok masraf açabileceğini söylemesine rağmen ben o otomobile 5 bin TL’si peşin toplam 7 bin TL’ye satın almıştım.
Çocuklar gibi şendim. Artık bir otomobilim olmuştu. Çocukluk günlerim, geçmiş zaman, bir sinema şeridi gibi gözümün önünden geçerken, ben art arda başka otomobillere sahip olmuştum. Ama o dönemin en yaygın otomobili Tofaş’ın ürettiği Doğan, Serçe, Şahin otomobilleriydi. Ama bunların yenisine sahip olmak öyle kolay değildi. Yazılıp, önceden parasını vererek beklemek gerekiyordu. Gelen vade farkını da ödemek kaydı ile ‘0’ otomobile sahip olunuyordu. Gebze’nin koca yeni ve eski çarşısında birkaç kişinin iş yerinin önünde bu otomobiller vardı.
Yıllarca vatandaş bu tür araçlara adeta mahkûm edilmişti. Dünya’nın o konforlu ve lüks araçları ancak rahmetli Özal ile devreye girmiş ve dünya markası otomobiller Türkiye’ye gelmeye başlamıştı.
Nereden nereye. İşte bizim kuşak bu uzun, meşakkatli süreçten geçerek bugünlere geldi. Bugün yerli otomobil deyince onun için heyecanlanıyorum. Yerli otomobile onun için sahip çıkıp, yerli otomobilin Türkiye’nin namus ve şerefi olduğunu söylüyorum.
Yerli otomobil ile ilgili bugün ki yazım dâhil üç yazı kaleme aldım. Bu yazılarımı başlık ve linkleri ile birlikte sizlerle paylaşıyor ve bir kez daha okumanızı tavsiye ediyorum. Yerli otomobil Türkiye’nin şerefidir; http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobil-turkiyenin-serefidir-makale,1270.html Yerli Otomobile destek kampanyası başlatmalıyız; http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobile-destek-kampanyasi-baslatmaliyiz-makale,1266.html
Evet, sonuç olarak linklerini verdiğim bu yazılarımı okuduktan sonra bugün ki yazımı bir kez daha okumanızı, çocukluk anılarınızı yorum olarak bizlerle paylaşmanızı istiyor, inşallah bir gün yerli marka otomobile sahip olacağım günü iple çekiyorum. İnşallah bir gün yerli otomobile sahip olurum.

Yerli otomobil Türkiye’nin şerefidir

Türkiye ekonomik güç, insan potansiyeli, çoğrafi konumu, kültür ve tarihi geçmişi açısından dünyanın sayılı ülkeleri arasında yer almaktadır. Her bakımdan önemli olan ülkemizin uluslararası alanda dünya markalarına sahip olmaması gerçekten büyük bir eksiklik.
200 yıllık geçmişi olan Türk sanayi tarihinde özellikle Cumhuriyet sonrası Türk sanayisinin atardamarı olan Kocaeli bölgesindeyiz. Kocaeli’nin son 35 yılının gazeteci ve belgeselci olarak canlı şahitliğini yapıyorum. Sanayimizin nereden nereye geldiğini adeta her gün yakından takip ediyorum.
Bana göre sanayide ki gelişme ihracattan öte uluslararası marka değerlere sahip olmasından geçmektedir. Bugün Türkiye’nin uluslararası alandaki marka değerlerinin ne olduğunu sizlerin yüksek bilgisine sunuyorum. Keşke birçok uluslararası marka değere sahip bir ürünümüz olsaydı. Ama maalesef olmadı, olamadı.
YERLİ OTOMOBİL TÜRKİYE’NİN ONURUDUR
Türkiye son yıllarda yerli otoya sahip olmak için çaba sarf ediyor. 55 yıl önce Devrim Otomobili ile kaçırdığımız bir fırsatı yeniden yakaladık. Devlet ve hükümet bu noktada kararlı ve samimi. Bunun için çok ciddi çalışmalar yapılıyor. Milyonlarca dolar harcanarak marka tescilleri ve ürün hakları satın alındı.
4 adet numune yerli otomobillerin medyaya yansımasından sonra yine bir gürültü kopartıldı. Tartışmalar daha çok yerli mi değil mi? sorusu üzerineydi. 55 yıl önce Devrim Otomobiline yapılan yargısız infaz bu kez yeni yerli otomobil modellerine yapılmaya başlandı. Bu durum hem düşündürücü hem de ülkemiz üzerinde oynanan oyunlar ve uluslararası lobilerin etkinliğini gözleme açısından üzücüdür.
Daha önce bu köşede konuyla ilgili bir yazı kaleme alarak yerli otomobile sahip çıkmak için kampanyalar başlatmalıyız demiştim. Gerçekçelerinide sıralamıştım. Bu yazımı okumak için http://www.gebzegazetesi.com/yerli-otomobile-destek-kampanyasi-baslatmaliyiz-makale,1266.html adresindeki linkten okuyabilir, görüş ve yorumlarınızı bizlerle paylaşabilirsiniz.
BAKAN FİKRİ IŞIK’A BASIN TOPLANTISINDA SORDUM
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Sayın Fikri Işık’ın dün düzenlediği basın toplantısında yerli otomobil ile ilgili destek olan kurum ve kuruluşlar var mı diye soru sormuş ayrıntılı cevap almıştım. Ancak tatmin edici cevabı kendisi ile basın toplantısı sonrası yaptığım görüşmede öğrenmiş oldum.
Sayın Bakan bu projeye sahip çıkacak bir babayiğit firma arandığını açıkladı. Aslında bu babayiğit firma Kocaeli’nin bir zati kendisi. Yüzlerce sanayi kuruluşumuz, onlarca sanayi bölgesi, iki tane üniversitemiz ve TÜBİTAK burada. Uluslararası yatırımcı partner destekte alınmak suretiyle çok önemli bir şirket kullanılabilir. Babayiğit bu şirket bu yatırımı gerçekleştirir ve yerli otomobili Türkiye’nin ve dünyanın hizmetine sunar.
Sayın Bakan çok haklı. Birçok ihtimaller üzerinde çalışmalar yapıldığını, her şeyi şuanda açıklamak istemediklerini ve yerli otomobil konusunda birçok kurum ve kuruluşun destek olduğunu söyledi. Köstek olanların sayısının ise çok azınlıkta kaldığını dile getirdi. Gerçekten güzel gelişmeler, ülkemiz adına mutlu ve sevinçli olmalıyız. Yerli otomobil üretilmeli mutlaka üretilmeli ve Türkiye’nin dünya markası olarak uluslararası arenada yerini almalı.
BAKAN’DAN YERLİ OTOMOBİL AÇIKLAMASI
Yerli otomobil konusunda destek görüp görmedikleri konusunda sorduğum soru üzerine yanıt veren Bakan Sayın Işık, “ Bir iki medya grubunun dışında kimseden köstek görmedik. Toplumun büyük bir kesiminde yerli otomobil projesine, özellikle gençlerde çok büyük destek var. Yerli otoya karşı çıkan çok az sayıda insan var. Sanayi odalarımızdan, sendikalardan, esnaf odalarından projeyi desteklediklerine dair ardı ardına açıklamalar geldi. Bu bizi çok mutlu ediyor. Prototipleri açıkladığımız günden itibaren bize ilk sorulan ne zaman çıkacak, kaç para olacak? Yerli otoya gösterilen ilgiden çok memnunum. Ya sahada oyuncu olacağız ya da tribünden izleyeceğiz. Bu projenin Türkiye için önemini çok iyi biliyorum. Karşı çıkanlarda çok büyük mahcubiyet yaşayacaklar. 1.5 yıldır ilmek ilmek kilim dokur gibi çalışmayı yürütüyoruz. Merkez üssü de Gebze TÜBİTAK tesisleri. Benim Bakanlığım boyunca geldiğim kadar gelen başka bakan yoktur. Türkiye’nin dünya yollarında markası olsun, Türkiye teknolojiyi üreten ve takip eden ülke olsun. Destek çok, köstek ise sınırlı. Aleyhte yazanlarında tamamına yakını ideolojik olarak ak parti yaptığı için karşı çıkıyor.
Bu projede başta beri söylüyoruz ki üretim yeri konusunu babayiğitle beraber yapacağız. Ondan dolayı yer konusunda açıklama yapmıyoruz. Türkiye’nin pek çok yerinden bu konuda talep var. Çünkü insanlar projenin hayata geçeceğine inanıyorlar. Bu bizi sevindiriyor. Babayiğit netleşmeden şurada üretilecek demek erken bir açıklama olur. En büyük hassasiyetimiz bu millete bir hayal kırıklığı yaşatmamak. Türkiye devrim otomobilinin yaptı 129 günde ama seri üretime geçemedi. Projeyi itibarsızlaştırmak için ne yazık ki ellerinden geleni yaptılar. Aynı durumun  yaşanmaması için elimizden geleni yapıyoruz, bu yüzden baba yiğit çıkana kadar yeri açıklamıyoruz” dedi.
Evet, yerli otomobil ile ilgili yazılarımız devam edecek. Bu konuda tarihe not düşüp zamana noterlik yapma adına yazılar yazıp, belgesel programlar hazırlayarak gelecek kuşaklara bilgi ve belge bırakacağız. Bugün olmaz ise yarın yerli otomobil olayının gerçekleşeceğine inanıyor, emeği geçenlere şükranlarımı sunuyorum. Öte yandan Sayın Işık’ın basın mensupları ile paylaştığı bilgilerin detayını gazetemiz internet sitesi www.gebzegazetesi.com adresinden okuyabilirsiniz.

Çevre bilincimiz yok, belediye ne yapsın?

Bugün kültürümüze çevre olarak giren çevrecilik, çevreye duyarlı olmak, çevre bilincine sahip olmak deyimleri aslında manevi değerlerimizin başında gelmektedir. Çevrenin bizim kültürümüzdeki anlamı temizliktir. Çevre deyince temizliği anlarız.

Temizliğin milli ve manevi kültürümüzde ki yeri ve değeri o kadar büyüktür ki Kuran-ı Kerim’in birçok ayetinde temizlikten söz edilmekte. İbadet yapabilmek için önce temizlik emredilmekte. Yüce peygamberimizin temizlik ile ilgili o kadar hadisleri var ki onlardan bir kaçı ‘Temizlik imandan gelir. Temizlik imanın yarısıdır.” Daha buna benzer birçok Hadis-i şerif temizliğin önemini ifade etmektedir.
ASLAN YATTIĞI YERDEN BELLİ OLUR
Şehirlerimiz ve beldelerimizi gezdiğimizde temizliğe, çevre düzenine maalesef gerekli önemi vermediğimiz bir gerçek. Elimize geçirdiğimiz her şeyi çöp tenekesine atma yerine rastgele etrafa saçıyoruz. Sadece cahillerimiz bunu yapmıyor, bazı sözüm ona çok bilmiş sanayi kuruluşlarımızdan, akademisyenlere kadar çevreyi hunharca katlediyoruz.
Şöyle bir Gebze’ye çıkıp gezelim. Köyleri dolaşalım. O güzelim çam ormanları içerisine girelim. Harfiyattan, evsel atığa, sanayi atıklarından, kimyasal zehirlere kadar çevreyi acımasızca katlediyoruz. Bunu yaparken de vicdanlarımız sızlamıyor. Atalarımız ne kadar da güzel söylemiş, “Aslan yattığı yerden bellidir” diye. Şehir ve kasabaların uygarlık ölçütü, temizlik ve çevreye verdikleri değer ile orantılıdır.
ÇÖP KÜLTÜRÜMÜZ NEDEN YOK?
Sokağımızın başında Gebze Belediyesi çiçekli, modern bir çöp konteynırını getirip koydu. Çok sevindim. Zira önceden birkaç tane derme çatma çöp bidonunun içine çöp atılmadığı için etrafa saçılıyor, çok kötü kokular geliyor ve rahatsız oluyorduk. Her gün rahatsız eden o pis görüntüden belediye bizi kurtardı ve çok güzel bir çöp konteynırı getirip koydu.
Hem çöp konteynırının üstünde hem de yan tarafına bez afiş ile konteynırın nasıl kullanılacağı, çöpün içeriye atılması gerektiği açık açık yazılmasına rağmen maalesef temizliği kimseye bırakmayan sözüm ona sözde beyefendi ve hanımefendiler zahmet edip, çöp konteynırının o çok güzel kapağını açmadan çöp poşetlerini konteynırın etrafına rast gele atıyorlar. O kadar kötü bir manzara oluşturuyor ki insanı dehşete düşürüyor. Köpeklerde bu çöp poşetlerini delik deşik edince dehşet manzara etrafa saçılıyor.
İbreti âlem için bir süre konteynıra yakın yerde durup bekledim. Kimlerin etrafa çöp attığını, kimlerde konteynıra açarak çöpleri içeriye attığını tespit etmeye çalıştım. İnanın değerli okurlar kendimden utandım. Üstüne toz kondurmayan, ütüsüz sokağa çıkmayan beyefendilerden, makyajsız bakkala gitmeyen hanımefendilere kadar herkes rast gele çöpünü konteynırın etrafına atıyorlar. Bu manzara beni hem üzdü hem de düşündürdü. İşte toplum olarak çevreye verdiğimiz önem.
BELEDİYE NE YAPSIN?
Çöp gerçekten kent yaşamının en büyük sorunu. Maalesef Türkiye bunu bir türlü çözemedi. Kocaeli ve Gebze gibi büyükşehirlerde kısmen çöplerin depolama alanı olsa da Türkiye’nin birçok bölgesinde çöpler dere yataklarına, deniz kıyılarına ve ormanlara rastgele dökülüyor. Bu sorun kangren olarak devam ediyor.
Gebze ve Kocaeli bölgesinde belediyeler çöp depolama alanlarını ıslah etmiş olsalar da, sokak başlarına çok güzel konteynır ve çöp toplama araçları koysalardı maalesef toplum olarak çöplerimizi o konteynırların içerisine atmaktan aciziz. Çevre ve temizlik bilinci olmayan bir toplum haline geldik. Bu acı manzaraya ve düşündürücü duruma belediye ne yapsın?
ÇEVRE VE KENTLİLİK BİLİNCİ
Sadece çöp ve çevre üzerinden olaya bakmamız gerekiyor. Benim kendi yaptığım araştırmada Her şeyin başı sevgi ve kentlilik bilincinden geçiyor. Çevre ve kentlilik bilinci öncelikle okullarda ve camilerde verilmeli. En sade insanımızdan, en büyük sanayicimize kadar Gebze’yi gelip, geçici ve para kazandığımız yer olarak görmekteyiz. Ne kentlilik bilincimiz, nede kente aidiyet duygumuz ve sevgimiz var. Hep birlikte kentimi seviyorum ve kent kültür bilincine sahip oluyorum kampanyası ile Gebze’ye aidiyet duygumuzu ortaya koymalıyız.
Sevmek tanımak ile başlar. Maalesef bugün Gebze’yi, Gebze’nin marka değerlerini, Türkiye’nin birçok ilinden gelerek Gebze’de yaşayan insanlarımızı ne tanıyor, nede sevmeye çalışıyoruz. Yılda bir iki hafta gittiğimiz baba memleketlerine verdiğimiz önemi maalesef yılın 12 ayı yaşadığımız Gebze’ye vermiyoruz. Gebze’yi sevmek tanımak ile başlar. Bugünden tezi yok, Gebze’yi ve Gebze’nin değerlerini sevelim. Gebze kent kültür bilincine sahip olalım. Bunun için öncelikle çöp kültürü ve çevrecilik bilincini kendimizde ve çocuklarımızda geliştirelim.

Yerli Otomobile destek kampanyası başlatmalıyız

Türkiye’nin yerli otomobil macerası 1960 ihtilalinden sonra benzini biten meşhur ‘Devrim otomobili’ ile başlar. İhtilal liderlerine rağmen yerli otomobilde o dönem başarılı olamadık. Son AK Parti hükümeti yerli otomobil için düğmeye bastı. Dönemin Başbakan’ı Sayın Recep Tayyip Erdoğan net açıklamalar yaptı. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlarımız Nihat Ergün ve Fikri Işık konuya sahip çıktılar. Bu konuda yüzlerce haberler yazılıp yayınlandı. Ancak somut sonuç Sayın Fikri Işık tarafından geçtiğimiz haftalarda kamuoyuna açıklandı. Ancak bir fırtınadır kopartılmaya başlandı. Tıpkı 60 ihtilalinden sonra Devrim otomobiline yapılan suikast, Fikri Işık tarafından açıklanan yerli otomobile de yapılmaya başlandı. Bu konuda neler yazıldı, neler söylendi. Gerçekten bir ibret vesikası olarak bu açıklamalar kesilip, saklanmalı, kaydedilerek gelecek kuşaklara aktarılmalı.
Türkiye’nin neden bir yerli otomobili olmasın. 1950’de düşmanlarından kurtarmak için Kore’ye binlerce şehit vermiştik. Koreliler bugün dünya markaları ile dünya ticaretine yön veriyor. Otomobilleri ile göz doldururken, Türkiye’nin bugüne kadar bir yerli otomobil üretememesi Türkiye’nin büyük bir ayıbı. Türkiye bu ayıptan kurtulmalı ve en kısa sürede yerli otomobilini üretmelidir. Bu konuda kamuoyu desteği verilmeli, mitingler ve toplantılar yapılarak yerli otomobili destekliyoruz ve yerli otomobile binmek istiyoruz kampanyaları başlatmalıyız.
Türkiye’yi yıllarca teneke otomobillere mahkum eden ve kazaya dayanıksız otomobillerle binlerce insanımızın kanına giren bazı çıkar çevreleri adeta yeniden kılıçlarını çekerek yerli otomobile karşı savaş açtılar. Bu savaş durdurulmalıdır. Bu savaşı durdurmak için herkese, hepimize büyük görev düşüyor. Bu konuda Kocaelili Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Fikri Işık tarafından yapılan açıklamanın bir kısmını sizlerle paylaşmak istiyorum.
BU ÜLKE KENDİ OTOMOBİLİNİ ÜRETEMEZ Mİ?
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Fikri Işık yerli otomobil tartışmasına tepki gösterdi. Işık daha önce yaptığı bir açıklamasında; “Türkiye’nin artık dünyada ilkleri gerçekleştiren bir ülke konumuna geldiğini gören bazı çevreler bir yerden düğmeye bastılar ve o gün bugündür Türkiye maalesef enerjisini bazı gereksiz işlere harcamak durumunda kalıyor. Bu ülkede ne zaman bir milli hamle olsa, milli şahlanış olsa mutlaka birileri devreye giriyor ve bunu kırmak için elinden geleni yapıyor. Bunu yaparken hep sureti haktan görünmeye çalışıyor. Yerli otomobil tartışması var. İnanın tam bir turnusol görevi gördü. Bu ülke kendi otomobilini üretemez mi? Bu ülkenin birikimi bir otomobil yapmaya yetmez mi? Çok rahatlıkla yeter. Peki, bugüne kadar niye yapamadı? İşte o sureti haktan görünüp her milli olayı sabote etmeyi kendine görev bilen mihraklar yüzünden yapamadı” dedi.
“PROJELER ENGELLENMEYE ÇALIŞILIYOR”
Açık ve net ifadeler kullanan Işık, “Türkiye ne zaman yapmak isterse birileri devreye giriyor ve maalesef devşirme basını da kullanarak bu projeleri engellemeye çalışıyor. Dün bir gazetede gördüm, yerli otomobil gereksizmiş. Bu kafayla giderseniz daha çok uzun yıllar yerli otomobil hasreti çekilir. Bizim de dünya yollarında bir otomobilimiz olsa. Amerika’ya gittiğimizde otomobilimizi görsek, gururlansak. Türkiye’de kendi aracımıza binsek. Dünyanın her yerinde bizim aracımız satılsa. Ülkenin her insanı bundan hem iftihar etse hem de orada ortaya çıkan katma değerden, üretimden pay alsa kötü mü olur? Biz bu mücadeleden vazgeçmeyeceğiz. Bu yerli otomobili çalışmasını kimsenin bozmasına izin vermeyeceğiz. En büyük desteğimiz halkımızdır.” İfadelerini kullandı.
YERLİ OTOMOBİLİN ÖZELLİKLERİ
Yerli otomobiller, 2 TL’lik şarj ile 100 km yol gidilebilecek, her türlü yakıta ulaşabileceğiniz yerde rahatlıkla seyahat edilebilecek, 100 km’de 2 litre yakıt tüketimin altına düşmesi hedefleniyor. Yerli otomobilin maliyeti muadillerinden daha düşük olacak, emisyon sıfıra yaklaşacak, batarya merkezde dahi kolayca takip edilebilecek. Bakan Işık, Menzili uzatılmış elektrikli araç teknolojisini yerli araçlara uyarlamaya çalıştıklarını, bunları yaparken aracın konforuna, güvenliğine daha fazla odaklanacaklarını kamuoyuyla paylaşmıştı. Elektrikli araçların 2016’da her türlü mevsim, iklim ve arazi şartlarında kullanıma uygun olup olmadıklarını test edecekleri bilgisini veren Işık, ilk baştaki hedeflerinin 30-40 araç üretmek olduğunu söyledi.
MAKAM OTOLARI YERLİ OTOMOBİLDEN OLMALI
Dünyada birçok lider kendi ülkelerinin kullandığı aracı kullanıyor. Amerika’da makam otosu olarak kendi ürettikleri Cadillac, Almanya’da yine kendi ürettikleri Mercedes, İngiltere’de kendi ürettikleri Jaguar marka araçlar siyasilerin veya kamuda görev yapan yetkililerin makam aracı olarak kullanılıyor. Daha birçok ülkenin siyasileri ve kamu görevlileri kendi ülkelerinde üretilen araçlara biniyor. Tüm engellere rağmen sahip çıkarak hayata geçireceğimiz yerli otomobilin üretiminden sonra siyasetçilerimiz makam otomobili olarak yerli otomobili seçmeli, kamu görevlerinde yerli otomobil kullanılmalı. Böylelikle yerli otomobilimize daha çok sahip çıkıp, daha çok reklamını yapabileceğimizi düşünüyorum.
Sonuç olarak Türkiye çok önemli bir karar alarak kendi otomobilini kendisi üretecek. Bunun için birçok engel şimdiden çıkartılmaya başlandı. Ama bu engellerin hiç biri yerli otomobilin yollara çıkmasına engellememeli. Yerli otomobil için herkes kampanya başlatarak, otomobile sahip çıkıp, destek olmalıdır. Bu konuda ciddi çaba sarfeden Sayın Bakan Fikri Işık’a Kocaeli kamuoyu adına teşekkür ediyor, TÜBİTAK yetkililerini de kutluyorum. İnşallah bir gün yerli otomobile binerek, Türkiye yollarına çıkıp Devri Alem belgesel programı olarak yollara çıkıp Türkiye’nin belgeselini çekme imkanım olur.

AK Parti Milletvekili Çakır ve MHP Milletvekili Sancaklı ile söyleşi

Siyaset eskisi gibi hareketli ve heyecanlı olmasa da siyasi çalışmalar devam ediyor. Milletvekili adayları ile sohbet edip görüşlerini öğreniyor ve kendilerini yakından da tanımaya çalışıyoruz. Geçtiğimiz günlerde Gazetemiz tesislerinde iki milletvekili adayı ile söyleşi yaptık.
MHP’Lİ SAFFET SANCAKLI NE DEDİ?
Önceki gün gazetemizi ilk ziyaret MHP’li Saffet Sancaklı tarafından yapılmıştı. Kendisini spor kamuoyundan tanıyordum. İlk kez yakından görüşüp, konuşma imkanı buldum. Sayın Sancaklı siyasete çok iyi ısınmış, duayen bir siyasetçi gibi Kocaeli konusuna hakim bir isim olarak karşıma çıktı. Neden siyasete girdiğini ve niçin siyasete girdiğini net bir şekilde söyleyip, “Hedefim Gençlik ve Spor Bakanlığı’dır. Bu hedefe de ulaşacağım” dedi
.
Sayın Sancaklı ile yaptığımız söyleşi www.kocaeligebze.tv adresinden de canlı olarak yayınlandı. Söz konusu söyleşiyi http://kocaeligebze.tv/v/44875/mhp-kocaeli-milletvekili-ve-adayi-saffet-sancakli-kocaeli-gebze-#.ViiiIPnhAdU adresindeki linkten izleyebilirsiniz. Sayın Sancaklı’nın gazetemize yaptığı açıklamaları özetle de sizlerle paylaşmak istiyorum.
SANCAKLI; “5-3-3 OLUR!”
1 Kasım seçimleriyle ilgili gazetemize açıklamalar yapan Saffet Sancaklı, seçim kehanetinde bulundu. Sancaklı “Kocaeli’de 5 AK Pati, 3 CHP ve 3 MHP dağılımı olur.” dedi. MHP Kocaeli Milletvekili Saffet Sancaklı, gazetemizin konuğu oldu. Sancaklı, 1 Kasım seçimleriyle ilgili değerlendirmeler yapan Sancaklı, seçim tahmininde bulunarak Kocaeli’nde dağılımın 5 AK Parti, 3 CHP ve 3 MHP şeklinde olacağını iddia eti.  İlimizden aday olmasıyla ilgili Sancaklı, “Saffet Sancaklı milli bir adam olduğu için başka yere de götürsen fazla bir şey değişmez. 3 sene önce 4 ilden sorumlu MYK üyesiydim. İstanbul, Tekirdağ, Kocaeli ve Sakarya ile ilgili çalışma yapıyordum. Daha sonra Kocaeli Büyükşehir için aday oldum. Bir önceki seçimde 63 bin olan oyu, 140 bine çıkardık. İyi bir çalışma dönemi geçirdik. 7 Haziran seçimlerinde 164 bin oy aldık. MHP son 3 seçimde oyunu artırıyor. Hep beraber çalışarak iyi bir ekip olduk. MYK üyesi gibi davranmıyorum, arkadaş gibi davranıyorum.” dedi.
SPOR BAKANI OLMAK İSTİYORUM
Hedefinin MHP iktidarında Spor Bakanlığı yapmak olduğunun altını çizen Sancaklı, “Türk futboluna siyasiler çok karıştı. Eğer hizmet etmek istiyorsanız mutlaka siyasetin bir noktasında olmanız gerekiyor. Federasyon seçimleri var ama bir kere bile hayatımda delege olmadım. Türkiye’de ki sistem bilgili insanlara yeteneklerini konuşturma fırsatını vermiyor. Ben ocaklardan geldim. Hedefim MHP iktidarında Spor Bakanlığı yapmak. Türkiye’nin önünü açacak projeleri hazırladım.
CHP’DEN OY İSTEDİ
Hükümete eleştiriler yapan Sancaklı, CHP’lilere de çağrıda bulundu. Sancaklı, “AKP 13 yıllık hükûmet. İyi şeylerde yaptı mutlaka ama son 3 yıldır yaptıkları her şey yanlış. 20 ilde ne yazık ki devlet yok PKK kontrolünde. Ankara başkentte bombalar patlıyor. Güvenlik sorunu var, ikinci olarak ekonomik sıkıntılar var. Üçüncü sorun Suriye sınırında savaş haline geldik. Sınırlarımızdan Rus uçakları geçiyor ve müdahale edemiyoruz. Bu üç tanesi bile hükümetin bittiğinin göstergesidir. AK Partiye oy verenler buna vebaldir. CHP’nin dördüncü vekil için 70 binden fazla oy alması lazım. Kaybetmesi için 30 binden fazla gitmesi lazım. CHP’liler HDP mi MHP mi gitsin deyip düşünerek her evden bir oyunu MHP’ye versinler” diye konuştu.
AK PARTİ’Lİ SAMİ ÇAKIR NE DİYOR?
Siyaset zor ve uzun ince bir yol. Siyasette başarılı olmak için istikrarlı olmak gerekiyor. AK Parti’nin son 3 Genel Seçimlerinde listenin gerilerinde yer alan Sayın Çakır, bu seçimlerde 6. Sırada kendisine yer bularak aday listesine girdi. Bankacı kökenli, Kocaeli’yi yakından bilen bir isim olan Sayın Çakır ile Kocaeli ve Gebze üzerine konuşup, siyaset ile ilgili görüşlerini aldım.
Kocaeli’nin tüm ilçeleri ve mahallelerini gezdiğini söyleyen Sayın Çakır, “Kocaeli’nin birçok sorunu çözülmüş durumda. Büyüyen bir kent. Büyümeden dolayı meydana gelen ihtiyaçları gidereceğiz” derken, bizde kendisinden Kocaeli’nin marka değerleri ile Türkiye kamuoyuna tanıtılması gerektiğini ve bunun için TRT’ye büyük görev düştüğünü söyledim. TRT’nin Kocaeli’ye ilgisiz kaldığından yakındım. Sayın Çakır ile yaptığımız söyleşi www.kocaeligebze.tv’nin canlı yayındaki http://kocaeligebze.tv/v/44881/ak-parti-milletvekili-adayi-sami-akir-1-kasim-secimlerini-degerl#.ViijMfnhAdU link adresinden izleyebilirsiniz. Sayın Çakır ile yaptığımız söyleşinin özet bir kısmını sizlerle paylaşıyorum.
ÇAKIR; “HER İLÇENİN BEKLENTİLERİ VAR”
AK Parti Kocaeli Milletvekili Adayı Sami Çakır gazetemizi ziyaret etti. Çakır, 1 Kasım seçimleriyle ilgili gazetemize değerlendirmeler yaptı.  Türkiye 1 Kasım’a giderken 5 ay önce yaşadığı bir seçimin gölgesinde gidiyor. Herkes 5 ay önce çalışmalarını yapmıştı zaten. 2 aydan beri ülkede yaşanan şehitlerimizin olması, sahada bunları  bloke edecek bir durum var. 1 Ekim’den beri sahadayız. Her adayımız bir gün başka ilçede çalışıyor. Daha çok tekli ortamlarda, 7 Haziran’da bize oy vermeyen ama meyilli olan insanların üzerinde çalışmamızı yapıyoruz.
Her ilçenin kendine ait beklentileri var. Yerelin çalışmalarını genel destekliyor. Eğer genel desteklerse çok rahat çalışma imkanı var. AK Parti kurumsal bir partidir. Buna uygun çalışma planları var. Kocaeli yatırımlardan nasibini alan bir yer. Bu yatırımların hızlanması noktasında elimizden geleni yapacağız. Beklenti olan talepleri gündeme getireceğiz. Onları mahcup etmemek için elimizden geleni yapacağız.
HER ADAYIMIZ GEBZE’NİN ADAYI
11 adayımız var. Adayların tamamı Kocaeli’nin olduğu kadar Gebze’nin adaylarıdır. Gerçekten 1 Kasım seçimleri bir seçim değil, Türkiye bir kader oylamasına gidiyor. Ne geçireceğimiz boş bir 5 ayımız var ne toto oynar gibi bir durum ortada var. AK Parti olmadan koalisyon olmuyor, yine AK Parti’de olmadan tek başına iktidar da çıkmıyor bunu gördük.
SADECE GEBZE’DE YAPILMIYOR
Gebze diye düşünmemek lazım. Sadece Gebze’yi öne çıkarmamız lazım. Bu hizmetler sadece Gebze’de yapılmıyor. Bu hizmetlerin aktarılması istemeden de, talep olmadan da yapmamız gereken hizmetler. Hizmet toplumun ihtiyacı çıkmadan götürülebiliyorsa hizmet demektir. Hizmeti her ilçeye en kısa sürede götürmek için iktidar talep ediyoruz. Duaya ve teşekküre talip olarak hizmetlere devam edeceğiz.
Sonuç olarak, bugün MHP’li Saffet Sancaklı ve AK Parti’li Sami Çakır’ı gazetemize yaptığı ziyarette yaptığımız söyleşileri bu köşemde değerlendirip, kocaeligebze.tv’nin canlı yayınında kamuoyu ile paylaştım. Seçimlerin şimdiden hayırlı olmasını diliyorum.

Meşrutiyet, Osmanlı ve Batı

Bir yazarın dediği gibi: “Osmanlı’nın Meşrutiyet’e (Anayasal Düzen’e geçme) çabası da yabancıların baskısı altında yürürlüğe konulmuştur.”
     Evet öyledir ama, onların gayesi ve bu değişiklikten beklentileri bambaşkaydı. Bunu ister görünürken; karışacak devletin başını yiyeceği, padişahı başından atacağı, Hilafet Makamı’nı yıkacağı ümidi idi.
     Asıl amaçları; sömürge ülkeleri  hâline getirdikleri İslâm ülkelerinde, Halifelik Makamı’nın nüfuzunu ortadan kaldırmak idi. Çünkü İstanbul’dan gelecek bir fetva; bütün ülkeyi, o sömürgeci devlet aleyhine çevirmesi işten bile değildi.
     Bu niyetlerle Meşrutiyet’i desteklediler. Önceleri bu istekleri olmadıysa da, daha sonraki düzmece 31 Mart ayaklandırması ile sular bulandırıldı. O hengâmede II. Abdülhamit tahttan indirildi. Hilâfet Makamı’nı en üst düzeyde kullanan ve İslâm Âlemi’ni arkasına almayı büyük bir maharetle başarmasını bilen II.Abdülhamit engeli böylece önlerinden kaldırılmış oldu. Sonunda muratlarına erdiler.
     Hatâlarını anlayan Jön Türkler pişman oldularsa da, artık atı alan Üsküdar’ı geçmişti.  Olan olmuştu bir kere, devlet âdeta başsız ve sahipsiz bırakılmıştı.
     Bu madalyonun bir tarafı, diğer tarafı ise her şeye rağmen Meşrutiyet’in ilân edilmesiydi. Ki bu elbette takdîre şâyân, tebcîle lâyık, övgüye değer bir sonuçtu. Yabancı devletlerin menfî niyetleri, Osmanlı Aydını’nın güzel hedefinin gerçekleşmesini önliyemedi. Bu şuna benzer.
     Siz bir define çıkarmak için bir yeri kazdığınızı düşünün. Biri, pisliğini saklamak için, kazma işine yardım etse; onun niyeti sizin sonuç almanıza bir engel teşkil eder mi? Elbette etmez. Neticede beklenene kavuşmuş olunur.
     Toparlarsak Batı’nın başta İngiltere’nin; menfaatleri gereği destekledikleri Meşrutiyet hareketi; sonuç ve gelinen nokta olarak Osmanlı Devleti için ileri bir merhaleydi. Bizlerin gelmemiz, ulaşmamız gereken bir gelişmeydi. Batılıların menhûs / uğursuz niyetlerine rağmen.
     Çünkü büyük bir devletin bir kişi tarafından yönetilmesi artık geride kalmalıydı. Zira 20. Asırda iç dış mes’eleler bir çığ gibi büyümüştü. Uzmanlık isteyen kısımlara ayrılması gerekiyordu. Her şeyin mütehassısı olmak ise bir kişi için artık imkânsızdı.
     Halk mümessil ve temsilcileri eliyle, problemlere bizzat el koymalı, ele almalıydı.
     Çözümlerini de bizzat kendileri bulup devletin önüne koymalıydılar.
     Bu da parlâmenter bir sisteme geçmekle kabildi.
     İşte Meşrutiyet bu gelişmelere başlangıç olması hasebiyle, çok önemli bir adımdı.
     Avrupa’nın niyeti ne olursa olsun; atılması lâzımdı.
     Bugüne gelince, bu güzel Demokrasi yolunda, onu kötüye kullanmak isteyenlerin kötü emellerine rağmen, fakat onlara bu fırsatı vermeden Demokrasi’ye sahip çıkmaya devam etmeli.
     Bizi biz yapan değerleri yıpratmadan, birliğimizi temin eden birlik kıstaslarımızı canlı tutarak; tarih bilinci, dil şuuru, doğru din anlayışı çerçevesinde kenetlenmiş bir bütün olarak Demokrasi yolunda asla yılmadan, usanmadan yürümeliyiz.
     Yukarıda belirttiğim üzere, bu atmosferden olumsuz anlamda istifade etmek isteyen iç dış mihraklar elbette olacaktır. Bu değişikliklerden yararlanmak isteyen iç dış odaklar muhakkak bulunacaktır. Bu hürriyetler ortamında Türkiye’yi parçalayıp bölmek isteyenlere şüphesiz
1075
fırsatlar yüz gösterecektir.
     Bu hürriyetler ortamında bozguncu ve yıkıcılara elbette imkânlar doğacaktır.
     Ama onların bütün kötü niyet, emel ve amaçlarına rağmen Türkiye bu yolda yürümesini sürdürecektir.
     Onlar istemese de, onlara karşın.
     Aynı sinsi emeller, Türkiyemiz için, her zaman olduğu gibi, bugün de pusudadır.
     AB’ye girmek için çırpınıp duruyoruz ya. İşte bu onlar için bulunmaz bir fırsat oluyor.
     Zâtında, aslında doğru ve güzel olan kriterler; Türkiye şartlarında, Türkiye’yi zora sokacak incelikleri de içeriyor.
     Atılan adımlar, yapılan düzenlemeler sırf soyut düşünerek atılmamalı. Türkiye’nin jeo-stratejik durumu göz önünde bulundurularak  da  ele alınmalı. Batı’nın gelecekte çıkarları gereği nasıl bir Türkiye istedikleri hep göz önünde bulundurulmalı. Hesaplar buna göre yapılmalı.
     Asla unutulmamalı ki; güçlü, nüfuslu, tam bağımsız bir Türkiye; ne Batı’nın ne de Kuzey’in işine gelir. Asla unutulmamalı  ki, teknikte kendine yeter bir Türkiye, ekonomide kimseye muhtaç olmayan bir Türkiye; ne Batı’nın ne Kuzey’in ve hattâ ne yazık ki ne de komşu ülkelerin işine gelir.
     Oysa coğrafyasında muktedir bir Türkiye, coğrafyasında güçlü bir Türkiye, Ortadoğu’da, Yakındoğu’da kuvvetli bir Türkiye; başta komşu ülkeler olmak üzere bütün dünya devletlerinin yararınadır.
     Kısaca Büyük Türkiye  -bugün olduğu gibi-  yarınlarda da  -daha iyi şartlarda-  mazlum milletlerin yanında yer alır. Böyle bir Türkiye kimin işine gelir a dostlar?
     Öyleyse Batı’nın önümüze koyduğu kriterleri dikkatle incelemeli.
     Bunları yerine getirirken, Batı’nın başka neyi murad ettiğini de ayrıca düşünmeliyiz.
     Tıpkı Meşrutiyet’in Osmanlıya gelmesini isterken; bundan başka amaçlar güttükleri gibi.