ÖĞRENCİLER İÇİN KERMES

  Dün sabah Gebze’de yine önemli bir kermes açıldı. Yaklaşık 300 öğrencinin kaldığı ve eğitim aldığı Fatih Talebe Yurdu öğrencilerinin yararına hayır kermesi düzenledi. Bende bu kermesin açılışına konuk oldum. Kermesin Mustafa Paşa Camii yanında açılması ayrı bir anlam katarken, Gebze kaymakamımız ve Belediye Başkanımızın da kermesin açılışında yer alması gerçekten çok güzel oldu. Bu kermesten elde edilecek gelir öğrencilerimizin ihtiyaçlarını karşılayacak. Yurtta eğitim alan, 3 öğün yemek yiyen ve ihtiyacı bulunan öğrencilerimizin eksikleri bu şekilde giderilecek. Sizlerde kendi imkanlarımızla bir şeyler alarak öğrencilerimize yardımcı olabilir, en azından bir öğrencinin ihtiyaçlarını karşılayabilirsiniz. Dün sabah kermesi gezerken gerçekten çok mutlu oldum. Vatandaşlarımızın gösterdiği ilgi ise bu hoşnutluğumu daha da artırdı.

GÖRÜNMEYEN KAHRAMANLAR

Her başarılı olayın arkasında olduğu gibi kermeslerin de görünmeyen kahramanları var. Kermes olayının en önemli faktörü hanımefendilerdir. Düzenlenen kermeslerde sergilenen ve satışa çıkarılan, yiyeceğinden giyeceğine kadar her ürün birer el emeği ve göz nurudur. Bunları hazırlayanlar ise değerli hanımefendilerdir. Onlar vakitlerinden feda ederek, gece gündüz demeden bu kermeslere hazırlandılar. Çoğu geceyi uykusuz geçirerek en azından bir öğrenciye fayda sağlamak için çalışıp didindiler. Bir çok kadın oturup dizi film izleme derdine düşerken, bu insanlar hizmet ve katkı sağlamak için gecelerine gündüzlerine katıyorlar. Onlar gerçekten gizli kahramanlar ve hepsini ayrı ayrı tebrik ediyorum. El emeği göz nuru eserlerini çocukların yararına sundukları için onlara kocaman bir alkış gerekiyor.
Kermesin ayrı bir önemi ise Çoban Mustafa Paşa Camii’nin hemen yanı başında yapılmış olmasıydı. Gebze’nin 550 yıllık geçmişine canlı tanıklık eden Mustafa Paşa Külliyesi, Osmanlı Medeniyeti’nin Gebze’de ki en önemli eserlerinden birisi. Vezir Mustafa Paşa tarafından Mimar Sinan’a yaptırılan külliye bugün hala dimdik ayakta duruyor. Çoban Mustafa Paşa çok önemli bir Vakıf adamıdır ve külliye Mimar Sinan’ın kalfalık eserlerindendir. Mustafapaşa’nın manevi havasında kermes gerçekten çok anlamlı oldu.
Sonuç olarak şunu söylemek gerekir ki, Vakıf Medeniyeti kermeslerle varlığını devam ettiriyor. Türk-İslam medeniyetlerini ayakta tutan vakıfların kermesler eliyle bugün hala yaşatılıyor olması gerçekten çok güzel. Yardımlaşmanın ve dayanışmanın ortaya çıktığı bu kermeslere elimizden geldiğince destek olmalıyız. Bu kermeslerin hepsinin amacının yardım etmek olduğunu unutmayalım ve en az bir öğrencimizin ihtiyaçlarının karşılanması için gönlümüzden koptuğu kadar destek olalım.

Yunanistan büyük bir ekonomik kriz içerisinde. Bana göre Yunanistan’ın ekonomik krize girmesinin temel nedeni yaşlı nüfusa sahip olması. Bir milyona yakın genç nüfusu dünyanın pek çok ülkesi ve Kafkaslardaki Türkçe konuşan Rumları, Yunan devletini Yunanistan’a getirdiği daha önce açıkladım. Yunanistan’da herkes tüketici. Üretim yapacak genç yok.

Gebze İlçe Spor Müdürü Mücahit Sak, gençlere 19 Mayıs gençlik bayramı haftası dolayısıyla bir konuşma yapmamı istedi. Memnuniyetle kabul ettim, gençlere Türk tarihinin önemli kesitleri ve kurtuluş savaşının cepheleri, Atatürk’ün 19 Mayıs’ta Samsun’a çıkmasıyla başlayan Kurtuluş savaşı harekâtının önemli, evrelerini belgesel görüntüler eşliğinde sundum. Konferanstan sonra gençlerden olumlu tepkiler aldım. Hatta bazı gençler “Biz konuşacağını sanıyorduk ancak bize tarihi sevdirdin.” diyerek iltifat bile ettiler. Gençler gerçekten duyarlı. Müdür Bey çok ilgili. Gençlerin kurtuluş savaşı tarihine ilgi göstermeleri beni memnun etti.

Gençlere yaptığım konuşmayla ilgili konuşmanın ana hattını Spor Müdürümüz ve değerli gazeteci arkadaşımız Refik Sıla Güvenç ayrıntılı şekilde sayfamızda yer verdi. Ben de yazımın devamında daha önce bu sütunda kaleme aldığım 19 Mayıs yazımı sizlerle paylaşıyorum.

19 MAYIS VE GENÇLERİMİZ

Cumhuriyetimiz kuruluşuna giden yolun başlangıcı olan günün yıl dönümü. 23 Nisan bayramını çocuklara armağan eden Atatürk,19 Mayısı da gençlere armağan etmiştir.  Gençlerimiz bu tarihi günleri milli tarih bilinci ile anlamalı. Tarih bilincine sahip olmak her şeye sahip olmak demektir. Atatürk cumhuriyeti gençlere emanet etmiştir. Ancak ne yazık ki devlet olarak gençlerimize yeterince sahip çıkmadık. Bugün on binlerce gencimiz ne yazık ki işsiz, birçoğu üniversite eğitiminden mahrum kalmış durumda. Gençlerimize ne bir üniversite verebildik Gebze’de ne de onlara iş imkanları sağladık. Birçok gencimiz işsiz, bir çoğu da asgari ücretle geçimini sağlıyor. Bugün gençlerimize sahip çıkma günüdür.
19 Mayıs Türk tarihi için önemli bir gün. Ben bir şehit torunu olarak tarihimize gereken değeri vermeye çalışıyor ve kurtuluş savaşıyla ilgili gerçekleri araştırmaya çalışıyorum.   Bu bağlamda Devri Alem ve belgesel  yayıncılık olarak  Samsun, Merzifon, Amasya,  Erzurum,Sivas ve Ankara’da  çektiğimiz belgesel tv programlarını birçok TV kanalında  yayınlattık.
19 Mayıs 1919 tarih ile Türk Milleti, kendi makûs talihini tersine döndürmeye başlayarak, esaret altında var olunamayacağını ve kutsal vatan topraklarımızın ilelebet işgal edilemeyeceğini tüm dünyaya kabullendirdi. 19 Mayıs 1919 da Samsun’dan yakılan özgürlük ateşi,  23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılmasıyla birlikte kısa sürede dalga dalga tüm yurda yayıldı. Bugünkü mevcudiyetimizi ve özgürlüğümüzü o günlere borçluyuz

GENÇLERİMİZE SAHİP ÇIKALIM
Binlerce şehit vererek, sıkıntı ve yokluklar içinde, büyük özverilerle kurulan Türkiye Cumhuriyetini Atatürk gençlere emanet etti.. Bu değerli emaneti yaşatmak ve sonsuza kadar korumak, gelecek kuşaklara en iyi şekilde aktarmak gençlerin en büyük sorumluluğu.
Yakın bir gelecekte ülke yönetiminde siz gençler de söz sahibi olacaksınız. Gençlerimiz hiç bir zaman başka bir Türkiye’nin olmadığını akıllarından çıkartmamalı.
Sevgi, saygı, hoşgörü ve uzlaşma ortamı içinde üstesinden gelinemeyecek hiç bir sorun yoktur. Birlik ve bütünlüğümüze yönelik her türlü saldırı ve tehdit karşısında daha fazla kenetlenmeli.  Dış güçler ve yerli işbirlikçilerine huzur ve güvenliğimizi bozmasına fırsat vermemeliyiz. Devlet olarak da gençlerimize sahip çıkmalı, onları eğitmeli, okuma imkana sağlamalı ve istihdam oluşturmalıyız. Bugünün gençleri yarın ülkemizi yönetecek kişilerdir. Bu yüzden sorumluluklarımız var.
MİNNET VE ŞÜKRANLA ANIYORUZ
Kurtuluş Savaşı’nın tüm cephelerini gezen bir gazeteci ve TV belgeselcisi olarak ,  lise ve üniversite öğrencilerine kurtuluş savaşı’nın geçtiği Polatlı, Haymana,Sakarya ovası,  Afyon,Kütahya ve Eskişehir bölgesi gezdirilerek milli tarih bilinci verilmesini tavsiye ediyorum. Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının bu vatan için verdiği mücadele tarihin yazıldığı yerlerde gençlerimize öğretilmeli.  Bu vatan için canlarını feda eden aziz şehitlerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum. Gençlerimizin bayramını tebrik ediyorum.

BİLİŞİM VADİSİNDE DEVRİ ALEM

Gazetecilikte fikri takip önemlidir. Gazeteci olarak yazdığım haberleri, çektiğim belgeselleri sonuna kadar takip ediyorum. Bilişim vadisinin kurulacağı bölgede elimde kameramla bir araştırma gezisi yaptım. Vadide hiç bir çalışma yok. Rantçılar 2B yasası ile bölgeden yer kapmaya bile çalışıyor. Bazı yerler buğday bile ekilmiş, tarım alanı gibi gösterilmek isteniyor. Yüksek Teknoloji Enstitüsünün, bazı birimleri adete nazar boncuğu gibi, rektörlük binası inşası ise korku tünelini andırıyor. Bilişim vadisi kurulacak bölge Bakan Ergün’den himmet bekliyor. Öncelikle sayın bakan 2b yasası ile bu bölgede ele geçirilmek istenen yerlere engel olmalı. Haksız bir şekilde rant elde ereceklere fırsat vermemelidir.

BİLGİ TEKNOJİ VE BİLİŞİM ÜSSÜ OLMALI

Gebze bölgesi bütün sorun ve sıkıntılara rağmen şanslı. Türkiye’nin adeta cazibe merkezi bilgi bilişim teknoloji açısından Gebze dünya kenti olma yolunda hızla ilerliyor. TÜBİTAK’ ın bakanlığa bağlanması önemli. Ancak siyaseti rant aracı yapanlara fırsat tanınmamalı. Kendini AK Partili gibi gösteren ve TÜBİTAK üzerinde ekonomik ve siyasi çıkar sağlamak isteyenler olabilir. Örneğin TÜBİTAK ın taşıma servisini almak için özel çaba sarf edenlere dikkat. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü,  mutlak kendini yenilemeli. GYTE varlığın korumalı yeni kurulacak Gebze Üniversitesine basamak olmamalı. Özel kurum olarak kalmalıdır. Ama GYTE’nin rektörü ve yöneticileri ortada yok. Onların gündeminde Gebze zaten yok. Gebze’den kopuk. GYTE’ nin Gebze Üniversitesine dönüştürülmesi ile ilgili birçok açıklama ve demeç ortada dolaşırken, GYTE yöneticilerin açıklama yapmamaları ve GYTE’ye sahip çıkmaları büyük bir ayıp. GYT kendi yenilerek mevcut durumunu korumalı, Gebze Üniversitesi için ayrı bir oluşum gerçekleşmeli. Bilim Teknoloji ve Sanayi Bakan Sayın Ergün bu konuda özel ilgi ve destek göstermelidir
Bilişim Vadisi ile ilgili dün gazetemizde çıkan haberi özetle sizlerle paylaşıyoruz
…Başta Gebze ve Kocaeli olmak üzere ülkemiz için büyük önem taşıyan Bilişim Vadisi ile ilgili son zamanlarda hiçbir çalışmanın yapılmaması kafalarda soru işareti bıraktı. Yaklaşık 3 yıl önce Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Nihat Ergün tarafından kurulacağı yönünde müjdesi verilen Bilişim Vadisi, tartışmalar arasında, 4 ilin kapışmasına sahne olmuş ve Bakan Nihat Ergün, Bilişim Vadisi’nin Gebze Muallimköy’de kurulacağını ifade etmişti. Bakan Ergün ile Ankara büyükşehir belediye Başkanı mehil Gökçek’i karşı karşıya getiren projede henüz çalışmalar başlamadı.

YASA TEKLİFİ TBMM’YE GELMEDİ

Bilişim Vadisi’ne örnek olması içini geçtiğimiz yıl bakan Nihat Ergün, ABD’ye gitmiş ve orada bulunan Silikon Vadisi’nde incelemelerde bulunmuştu. Bilişim Vadisi’nin yürütme kurulu da oluşturulmuşta. Fakat aradan geçen süreye rağmen, Bilişim Vadisi’nin kurulmasına yönelik yasa teklifi henüz TBMM’ye gelmedi. Bilişim Vadisi’nin kurulması için gerekli olan yasa teklifinin Meclis’de görüşülerek karara bağlanması gerekiyor. Kanun teklifiyle ilgili henüz hiçbir hazırlığın olmaması ise dikkat çekici. Bakan Ergün, yeni Meclis’in yapacağı ilk işlerden birinin Bilişim Vadisi olduğunu açıklamıştı. Vadi’nin kuruluş aşaması, inşaat çalışmalarının uzun süreceği hesaplanıldığında, Vadi’nin kurulmasının uzun bir zaman alacağını gösteriyor. Kocaeli kamuoyu gerekli çalışmaların yapılarak Bilişim Vadisi’nin kurulmasını bekliyor….
Sonuç olarak, Gebze bölgesi TÜBİTAK, TÜSSİDE, GYTE, TSE VE Yeni kurulacak bilişim vadisi ve Gebze Üniversitesi ile bilim teknoloji ve bilişim merkezi olma yolunda hızla ilerliyor. Cuma günü Gebze’ye gelecek olan Sayın Bakan’ın bu konuda kamuoyunu doyurucu açıklamalar yapmasını bekliyoruz. Bakalım Sayın Bakan Gebze gezisinde neler konuşacak.

2.Oturum’da kimler konuşucak

           Çalıştayın ikinci oturumunun başkanlığını ise Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Soyalp Tamçelik yapacak. İkinci oturumda Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cemalettin Taşkıran “Kıbrıs Meselesinde Yeni Açılımlar”, Lefke Avrupa Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Akın Cellatoğlu “KKTC’nin Bilişim Sektöründeki Yeri”, KKTC Turizm ve Kültür Bakanlığı Müsteşarı Dr. Şahap Aşıkoğlu “KKTC’de Turizmin Kalkınmadaki Etkisi”, Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Soyalp Tamçelik “Kıbrıs Türk Halkında Madde-Mana Bütünleşmesi ve Sosyal Tipolojisi Üzerinde Bir Model Denemesi (Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Yapılanmada Paradigma Değişiklikleri)”, Kırıkkale Üniversitesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Levent Erarslan “KKTC ve Eğitim Vizyonu ‘Eğitim Bir Ülkenin Çıkışı Olabilir Mi’ Sosyo-Ekonomik Bir Analiz”, USAK  – Enerji Güvenliği Araştırmaları Merkezi Hasan Selim Özertem “Doğu Akdeniz’de Enerji Savaşları”, KKTC Cumhuriyet Meclisi Özel Kalem Müdürü Gökhan Güler “KKTC’nin Tanıtılmasına Dair Stratejiler” konulu konuşma yapacak

3. Oturum’da kimler konuşucak

             Çalıştayın 3. oturumuna başkanlığı Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cemalettin Taşkıran yapacak. Oturumda Atılım Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Ulvi Keser “Kıbrıs’ta Posta Faaliyetlerinde Rum Propagandası 1960-2012”, Bolu İzzet Baysal Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Âdem Kara “XVIII. ve XIX. Yüzyılda Kıbrıs’ta Fiyat Hareketleri”, Gazeteci Necdet Sivaslı “KKTC’nde Tarımın Geleceği ve Önemi (Siyasî ve Ekonomik Boyutu)”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü Gözde Yaşin Kılıç “Kıbrıs Müzakerelerinde Maraş’ın Durumu”, T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Kutluhan Yazıcı “Bağımsızlığın 40 Yılında Kuzey Kıbrıs Vizyonu” konulu konuşma yapacak.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ile ilgli düzenlenen bu çalıştay Kuzey Kıbrısın gelecek vizyonunu ortaya koyacak. Kıbrıs Devleti’nin uluslararası alanda tanınmasına büyük katkısı olacaktır. Bu çalıştayda Kuzey Kıbrıs’ın geleceği ile ilgili belgesel çekme imkanım da olacak. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ile ilgili bugüne kadar çok geniş araştırmalar yaptım. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin kurucusu Cumhurbaşkanı. Rauf Denktaş, Kıbrıs Barış Harekatı’nın mimarlarından Erbakan Hoca ile çektiğimiz belgeselleri www. belgeselyayincilik.com ve www.gebzegazetesi.com sitelerinden izleyebilirsiniz. Kıbrıs ile ilgili daha önce yaptığım araştırma ve yazıları www.gebzegazetesi.com sitemizde İsmail Kahraman köşemizden tümünü okuyabilirsiniz.

Daha önce konuyla ilgili paylaştığımız yazılar

Rauf Denktaş ve  Kıbrıs Davası…

Kıbrıs deyince farkı duygular yaşarım. 1974 yılındaki Kıbrıs barış harekatını daha dün gibi hatırlıyorum. Barış Harekatı başladığında radyonun etrafına toplanıp Kıbrıs Harekatı’yla ilgili haberleri hiç kaçırmazdık. Aradan yıllar geçmesine rağmen halen Kıbrıs gündemdeki yerini koruyor. Rauf Denktaş’ın 13 Ocak Cuma akşamı vefat haberini duyduğumda birden geçmişi yeniden yaşadım. Rauf Denktaş gerçekten kendisini Kıbrıs davasına adamış bir insan. Biri Kıbrıs’ta Cumhurbaşkanlığı sarayında olmak üzere iki kez kendisiyle söyleşi yapıp belgesel çekmiştim. Son olarak Türk Ocağı Gebze şubesinin davetlisi olarak Gebze’ye geldiğinde öğretmen evinde uzun bir söyleşi yaparak Kıbrıs’ın dünü, bugünü ve geleceğiyle ilgili önemli açıklamalar almış ve yaptığımız röportaj bir çok TV kanalında yayınlanmıştı. Ardından Kıbrıs davasının önemli isimlerinden birisi olan merhum Necmettin Erbakan ile de uzun bir söyleşi yapmıştık. Erbakan ile yaptığımız söyleşinin bir bölümü bugün internet sitelerinde yayınlanıyor.
Rauf Denktaş yarın toprağa verilecek.Rauf Denktaş ile ilgili elbette anlatılıp, söylenecek çok şey olacak. Biz de çektiğimiz belgesellerden önümüzdeki günlerde geniş ve farklı bir belgesel ortaya koymaya çalışacağız. 2008 yılında Denktaş Gebze’ye geldiğinde bu köşede yer alan yazıyla sizleri baş başa bırakıyoruz. Gelin birlikte okuyalım.

Denktaş‘ın ağzından KKTC   gerçeği..
  

           Geçen yıl vefat eden Necmettin Erbakan 28 şubat süreci ve Türk siyasi hayatı ile ilgili Devri Alem kameralarına önemli bilgiler vermişti. Erbakan ile yapılan röportajın tam metni:

28 ŞUBAT’IN Perde Arkası Röportaj

            1.Departmanımız, Türk hükümetinin milli eğilimlerinden ve Başbakan Erbakan’ın ideolojisinden ilham alarak dış politikayı Batı’dan ayırıp Arap ve Müslüman dünyasına doğru yeniden yönlendirmesinden dolayı derin endişe içerisindedir. Kanaatimizce Türkiye’nin İran, Irak, Libya, Nijerya ve sudan ile bağlarının kuvvetlendirmek konusundaki mevcut tutumu, bizim milli menfaatlerimize aykırıdır (düşmancadır).
2. Doğru Yol Partisi, Erbakan’ın radikal İslami söylemlerini (taahhütlerini) ılımlaştırmada başarılı olamadığına göre, kendisinin Refah partisi ile koalisyonu verimsiz görünmektedir. Biz inanıyoruz ki, Tansu Çiller’in koalisyondan çekilmesi Erbakan’ı düşürür ve ülkeyi erken genel seçimlere götürür. Sonuç kesin olmamakla birlikte, Refah Partisi büyük bir ihtimalle seçimlerden eskisinden daha güçlü çıkacaktır.
3.Türkiye, Birleşik devletlerin anahtar stratejik ortağı kalmak mecburiyetindedir ve onun bu pozisyonunun gerçekleştirip, sürdürmede ki başarınız bizim milli menfaatlerimiz doğrudan etkileyecektir. Türk askeriyesi, bu sonucu elde etmeye doğru daha büyük bir çaba sarf etmesi için harekete geçmeye zorlanmalıdır. Bu konuda ki aksiyon planlarınızı ve yorumlarınızı bekliyoruz.

Ben  gazeteci ve  belgeselci olarak  KKTC’ye karşı görevimi yapıp, yazılarımı seri olarak   bir çok gazetede yayınlatarak  kitap haline getirdim. Gebze ile  Lefkoşa   değirmenlik beldesini kardeş şehir olmasına  vesile olup  Gebze ile  Değirmenlik arasında  gönül köprüsü kurulmasını sağladım.
Sayın Denktaş ile  dün bir kez daha görüşüp uzun bir belgesel çekimi yaparak  Kıbrıs tarihi ile  yaştı olan 1924 doğumlu  Denktaş’dan   KKTC’nin  son 80 yıllık geçmişine ışık tutmak istedim. 

*Türkiye  KKTC’ye  yatırıma önem vermeyerek   parasal destek yaptı.Türk işadamları   her nedense KKTC’ye gitmek istemedi. Türkiye’nin en büyük zenginlerinden  olan  dönemin  Koc holding Yönetim kurulu  başkanı  Vehbi Koç’dan adaya yatırım yapmasını isteyen KKTC yöneticilerine Koc, ‘ ben  buz üstüne yatırım yapmam ‘ diyerek yatırım yapmaktan kaçındı.Türk işadamları  adayı kumar merkezi  ve  kara para aklayan bankacılık üssü olarak gördü. Buna karşılık Rum tarafı kendi bölgesine  sürekli yatırım yapmayı sürdürdü.

Gazetemiz yıllar önce Kıbrıs üzerinde oynanan sinsi oyunları açıklamıştı.  

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin kuruluşunun  20. yılı bugün KKTC’de törenlerle kutlanacak. 14 Aralık’ta  yapılacak  genel seçimler öncesi  kutlanacak KKTC’nin kuruluş yıl  dönümünün önemli olduğu, KKTC üzerinde büyük bizans ve Rum  oyunları  oynandığı  bildirildi. Avrupa Birliğinden  parasal   destek gören bazı çıkar gurupları KKTC’de büyük planlar  tezgahlıyor. Milli duygulardan yoksun  yetişen   Kıbrıslı gençler  Türk askerlerinin adadan   çekilmesi  KKTC’nin  Rum yönetimi ile Avrupa Birliğine girmesini   savunuyor.

10 yıl önce uyarmıştı
Gazetemiz bünyesinde   18 Haziran 1994 yılında  yayınlanan HİZMET Dergisinde  Kıbrıs üzerinde oynanan oyunları   10 yıl önce dikkat çekerek  Kıbrıslı  gençlerin milli duygulardan yoksun  yetiştiğini, Kıbrısa  Milli, Manevi ve Maddi yatırımlar .yapılması gerektiğini açıklamıştı.  KKTC Cumhur Başkanı   Rauf Denktaş’ı da  ziyaret eden  Gazetemiz  sahibi İsmail Kahraman  Gebze ile  Lefkoşa’nın Değirmenlik beldesinin  kardeş şehir  olması ile ilgili  yazıyı  Denktaş’a  vermiş.  daha sonra   Değirmenlik beldesi ile Gebze’nin kardeş  şehir olması sağlanmıştı.

 KURULUŞU’NUN 20  YILINDA  KKTC    
Yavru vatan  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti 20 yaşında. 1571 yılında  binlerce şehit  kanı ile  Türk yurdu olan  Yavru vatan üzerinde  tarih boyu büyük oyunlar oynandı. 1914′de  İngilizler  oldu biti ile  Kıbrısı elimizden aldılar. Türk Silahlı Kuvvetleri  1974 yılında  Rum oyununu bozarak   Kıbrıs’a  barış getirdi. 1571 yılından 2004 yılına  kadar KKTC ile ilgili  ciddi bir araştırma yapılması  gerekiyor. Biz  geçmişi  bilmediğimiz için geleceğimizde yön veremiyoruz.
14 Aralık’da   yapılacak   Genel seçimler  KKTC için hayati önemli. KKTC deyim yerinde ise bu seçimlerde  milli olanlarla olmayanlar arasında ölüm kalım savaşı verilecek.  Bugün KKTC üzerinde büyük bizans ve Rum  oyunları  oynanıyor. Avrupa Birliğinden  parasal   destek gören bazı çıkar gurupları KKTC’de  büyük planlar  tezgahlıyor. Milli duygulardan yoksun  yetişen   Kıbrıslı gençler  Türk askerlerinin adadan   çekilmesi  KKTC’nin  Rum yönetimi ile Avrupa Birliğine girmesini   savunurken  Kıbrıs için şehit olan  binlerce insanımızı çoktan unutmuş görünüyor.
Gazetemiz bünyesinde   18 Haziran 1994 yılında  yayınlanan HİZMET Dergisinde  Kıbrıs üzerinde oynanan Rum  oyunlarını   10 yıl önce dikkat çekerek  Kıbrıslı  gençlerin milli duygulardan yoksun  yetiştiğini,Kıbrısa  Milli, Manevi ve Maddi yatırımlar .yapılması gerektiğini açıklamıştık.  KKTC Cumhur Başkanı   Rauf Denktaşı’da  ziyaret ederek Gebze ile  Lefkoşanın Değirmenlik beldesinin  kardeş şehir  olması ile ilgili   resmi yazıyı  Denktaşa  vermiş.  daha sonra   Değirmenlik beldesi ile Gebze’nin kardeş  şehir olması  için  ciddi çalışmalar  yaparak dikketleri  KKTC üzerine çekmeye çalışmıştık.
Kuzey Kıbrısı Türk Cumhuryeti’nin kurulşunun  20. yılı  15 Ksım  Cumartesi günü  KKTC’de törenlerle kutlandı. 14 Aralık’da   yapılacak   Genel seçimler öncesi  kutlanacak KKTC’nin kuruluş yıl  dönümünün önemli olduğu, KKTC üzerinde büyük bizanas ve rum  oyunları  oynandığı  bildirildi. Avrupa Birliğinden  parasal   destek gören bazı çıkar gurupları KKTC’de  büyük planlar  tezgahlıyor. Milli duygulardan yoksun  yetişen   Kıbrıslı gençler  Türk askerlerinin adadan   çekilmesi  KKTC’nin  Rum yönetimi ile Avrupa Birliğine girmesini   savunuyor.
Gazetemiz bünyesinde   18 Haziran 1994 yılında  yayınlanan HİZMET Dergisinde  Kıbrıs üzerinde oynanan oyunları   10 yıl önce dikat çekerek  Kıbrıslı  gençlerin milli duygulardan yoksun  yetiştiğini,Kıbrısa  Milli, Manevi ve Maddi yatırımlar .yapılması gerektiğini açıklamıştı.  KKTC Cuhur Başkanı   Rauf Denktaşı’da  ziyaret eden  Gazetemiz  sahibi İsmail Kahraman  Gebze ile  Lefkoşanın Değirmenlik beldesinin  kardeş şehir  olması ile ilgili  yazıyı  Denktaşa  vermiş.  daha sonra   Değirmenlik beldesi ile Gebze’nin kardeş  şehir olması sağlanmıştı.
Kıbrıs adası 1571 yılında Osmanlı Devleti tarafından fethedildi. Ada’ya Anadolu’nun çeşitli bölgelerinden Türk nüfusu iskan edildi. Osmanlı Devleti’nin adaletli yönetimi sayesinde Kıbrıs’taki  Türk ve Rumlar uzun yıllar barış içinde yaşadılar. Ada 12 Temmuz 1878 yılında geçici olarak İngilizlerin eline geçti. İngiltere Kıbrıs’ı 5 Kasım 1914 tarihinde tek taraflı olarak ilhak etti. Osmanlı Devleti 1. Dünya Savaşı’ndan  mağlup ayrıldığı için Kıbrıs konusunda bir şey  yapamadı. Bundan Yunanistan’a bağlanmak için çeşitli faaliyetler içine girdiler. Buradaki Rumlar’ı Yunanlılar da sürekli kışkırtıyordu. Halkı kışkırtmak için Rum Kilisesi ve Papazları öncülük ediyorlardı.
KKTC ile ilgili  1994 yılında  Adaya yaptığım gezi sırasında  Lefkoşa, Mağosa,Girne ve daha bir çok Türk bölgesini bir bir ziyaret ederek  araştırma yapmıştık. KKTC ile ilgili  önümüzdeki günlerde daha geniş  bir araştırma yapacağız. KKTC’nin kuruluşunun 20 yılında  Kıbrıs için can veren tüm şehitlerimiz ve gazilerimizi  rahmet ve minnetle anıyor  ruhları şad olsun diyorum.   Diş güçler ve yerli işbirlikçi hainlerin   binlerce şehit kanını hiçe sayarak KKTC üzerinde oynadıkları  AB ve Rum bizans oyununu  bozmalıyız.

 DÜNDEN BUGÜNE  KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ

   Kıbrıs adası 1571 yılında Osmanlı Devleti tarafından fethedildi. Ada’ya Anadolu’nun çeşitli bölgelerinden Türk nüfusu iskan edildi. Osmanlı Devleti’nin adaletli yönetimi sayesinde Kıbrıs’taki  Türk ve Rumlar uzun yıllar barış içinde yaşadılar. Ada 12 Temmuz 1878 yılında geçici olarak İngilizlerin eline geçti. İngiltere Kıbrıs’ı 5 Kasım 1914 tarihinde tek taraflı olarak ilhak etti. Osmanlı Devleti 1. Dünya Savaşı’ndan  mağlup ayrıldığı için Kıbrıs konusunda birşey  yapamadı. Bundan Yunanistan’a bağlanmak için çeşitli faaliyetler içine girdiler. Buradaki Rumlar’ı Yunanlılar da sürekli kışkırtıyordu. Halkı kışkırtmak için Rum Kilisesi ve Papazları öncülük ediyorlardı.
Rumlar Yunanlıarın da kışkırtmalarıyla 1931 Ekiminde bir isyan çıkardılar. Ancak İngiliz yönetimi bu isyanı bastırarak isyancı Başpiskopos ve metropolitleri adadan sürgüne gönderdi. Rum Kilisesi’ni de para cezası ile cezalandırdı.
15 Ocak 1950 tarihinde yine bir din adamı olan Başpiskopos Makarios, kilise de , Rumlara bir halk oylaması yaptırdı. Rumlar halk oylamasına dayanarak Kıbrıs’ın Yunanistan’a bağlanması gerektiğini söylediler. Bunun üzerine Yunanistan 1952 yılında Birleşmiş Milletlere başvurarak Rumlar’a kendi kendini yönetme hakkının verilmesini istedi. Birleşmiş Milletlerdeki Türk delegesi aynı hakkın Türklere de verilmesini talep etti.

  Yunanistan 1954 yılında İngiltere’den adanın kendilerine bağlanmasını istedi. İngiltere bu isteği kabul etmedi. Rumlar istediklerini gerçekleştiremeyince meseleyi silah yoluyla çözmem için EOKA adlı bir terör örgütüne başvurdu. Bu örgüt Kıbrıs’ı Yunanistan’a bağlamak maksadıyla Türkler’e karşı sindirme faaliyetine girişti. EOKA 1955- 1958 yıları arasında yüzler Türk’ü katleşmiş 33 köyü de yakıp yıkmıştır. Bir çok Türk de yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kalmıştır.
Rumlar’ın bu saldırılarından sonra Ada’daki Türkler de teşkilatlanmışlar ve 1 Ağustos 1958′de Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT)nı kurmuşlardır.
Kıbrıs Türk’ü 11 Şubat 1959′da Zürih ve 19 şubat 1959′da da Londra Anlaşmalarıyla Bağımsız bir Kıbrıs Cumhuriyeti için Rumlar’la eşit statüde haklar elde etmiştir. Bu yapılan anlaşmalar sonucu Kıbrıs Cumhuriyeti kuruldu. (16 Ağustos  1960)
Bu devlet Kıbrıs  Türk ve Rum halkının eşit statülü,kurucu ortak olarak kurduğu bir cumhuriyet olmuştur.
Ancak Cumhurbaşkanı Makarios Anayasada Rumlar lehine bazı değişiklikler yapmak istemiştir.Makarios’un amacı adadaki Türkleri bir azınlık statüsü ile Rum yönetimine bağlamaktı.Makarios’un istemlerinin gerçekleşmemesi üzerine EOKA’cılar tekrar harekete geçerek adadaki Türkler’i katletmeye başladılar.Bu katliamda bir çok Türk,Rumlar tarafından öldürüldü.103 Türk köyü de yıkıldı.30 bin Türk yaşadıkları yerleri  terk ederek göçmek zorunda  kaldı.
Türkiye Cumhuriyeti savaş uçaklarının,25 Aralık 1963 günü Lefkoşe  üzerinden ihtar uçuşları yapması sonucu Makarios korkuya kapılarak ateşkes kararı aldı.
Rumlar’ın katliamları üzerine B.M.27 Mart 1964 Ada’ya Barış Gücü gönderdi.BarışGücü’ne rağmen Rum saldırıların durmaması üzerine Türkiye Garanti Andlaşması gereği olarak 20 Temmuz 1974 Kıbrıs’a askeri müdahalede  bulundu.Türk Silahlı Kuvvetleri kısa sürede adanın kuzey kısmına hakim oldu.
13  Şubat 1975 günü bağımsız “Kıbrıs Türk Federe Devleti (KTFD)” kuruldu. Ancak
bu devletin tanınmaması için Rum ve Yunanlılar B.M başvurmuşlardır. B.M. 13 Mayıs 1938 tarihinde KTFD aleyhinde bir karar alınca Türk tarafı Üniter bir devlet kurmaya karar vermiştir.Yeni devlet yani Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti 15 Kasım 1983 günü bağımsızlığını ilan etmiştir.Rauf Denktaş da Cumhurbaşkanlığına seçilmiştir.
15 Kasım 1983 yılında bağımsızlığını ilan eden KKTC, Türkiye’nin  60 km güneyinde bulunan Kıbrıs adası üzerinde  kurulmuştur. Yüzölçümü 3.377 km olan ada yüzölçümünün %35 KKTC’ye aittir.

COGRAFİ BAKIMDAN KKTC

20 yıl önce beraber bir yemekte çektiğimiz fotoğrafı 
TÜBİTAK Mam Başkanına hediye ettik

Son olarak bizzat Başbakan Erdoğan’ın torpiliyle Nükhet ve Önder Yetiş eşler Tübitak’ı uzun yıllar yönettiler. Ancak her nedense Tübitak istenilen noktaya gelemedi. İşin en acısı da kurum Gebze ve Kocaeli ile bütünleşemedi.
Tübitak MAM’ın başına genç ve dinamik bir idareci geldi. Prof. Dr. İbrahim Dinçer… İbrahim beyi 1992 yılında Tübitak’da çalıştığı yıllardan tanıyorum. Göreve geldiğini öğrenince eski bir değerli dostumun bana verdiği fotoğrafta 20 yıl önceki mazi gözümde canlandı. O fotoğrafı da alarak kendisine hayırlı olsun dileğinde bulunmak için önceki gün Tübitak’daydım. İbrahim bey 20 yıl içerisinde dünya çapında akademik çevrelerde adından söz ettirilen bir isim haline geldi. Görüşme randevusunu da mesai saati dışına, 17.30’a vererek, Mesai saatinde hayırlı olsun  randevularıyla boşa zaman geçirmeyeceğini de ispat etti. Kendisine kısa ziyaretimizde başarılar diledim. Gebze ile ilgili kitap, belgesel ve dokümanlarımızdan hediye ettim.
Tübitak Mam’ın yeni başkanı sayın İbrahim Dinçer, dünya çapında bir akademisyen olmasına rağmen, alçak gönüllü ve heyecanından hiçbir şey kaybetmemiş. Tübitak Mam, İbrahim bey ve çalışma arkadaşlarıyla daha başarılı konuma geleceğine inanıyorum. Sohbetimiz sırasında İbrahim bey bazı geceler 23.00’e kadar çalıştığından da söz etti. Kendisine başarılar dilerken, Tübitak Mam dünya çapında adından söz edilen başarılı bir kurum haline gelir ve geleceğine de inanıyorum.
İbrahim beyin hayat hikayesi gerçekten çok enteresan. 11 kardeşli bir aileye mensup. Babasını 10 yaşında kaybetmiş, atölyelerde çıraklık yapmış, çim sahalarda futbol oynayıp top koşuşturmuş, Anadoludan kopmayan tam bir Anadolu insanı. Kısaca hayatını sizlerle paylaşıyoruz.

İBRAHİM DİNÇER KİMDİR?
15 Mayıs 1964 Trabzon doğumlu olan Prof. Dr. İbrahim Dinçer, ayakkabı imalatçısı bir babanın oğlu. 11 kardeş olan Dinçer, 10 yaşında babasını kaybetti. Okul hayatında vasat bir öğrenci olan Dinçer, yaz aylarını bobinaj atölyesinde çalışarak geçirdi. Küçüklük ve gençlik yıllarında futbol oynayan Dinçer, Trabzonspor yıldız takımı, İdman Ocağı, Fiskobirlik gibi takımlarda futbol oynadı. Fiskobirlik’in santrforu iken ‘Bombacı’ İbrahim lakabıyla anıldı. 19 yaşında futbolculuğu bırakıp, eğitim hayatına devam etmeye karar verdi. Selçuk Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünde başlayan öğrenim hayatı,  İTÜ Makina Bölümünde Doktora ile devam etti. Master ve doktora öğrenimi sırasında TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi’nde 6 yıl çalıştı. Daha sonra 1994 yılı başında Kanada’da Victoria Üniversite’sinde öğretim üyesi olarak göreve başladı. 3.5 yıldan fazla burada çalıştıktan sonra, Eylül 1997’de Suudi Arabistan’daki King Fahd Üniversitesi’ne geçti. Temmuz 2003’de Kanada’ya geri dönerek Ontario Üniversitesi’nde kurucu öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı.  Dinçer’in bilimsel makale sayısı 400’leri geçmiş, bilimsel aktivite sayısı bir bilim adamının hayatına sığmayacak kadar fazla, kitap sayısı 10’u geçiyor.
İsmi, bugün enerji, hidrojen alanlarında dünyadaki ilk birkaç kişi arasında geçiyor.
Evli ve 2’si erkek olmak üzere 5 çocuk babasıdır

Tübitak ile ilgili bilgileri sizinle paylaşmak için bir dosya hazırladım. Sizlerde www.gebzegazetesi.com adresinden okuyabilirsiniz.

531 yıl önce çağ açıp çağ kapatan Fatih Sultan Mehmet Han’ın edebiyata yürüdüğü mekan yıllarca unutulup kaderine terk edildikten sonra son 3 senedir anılan vefa borcumuzu ödemeye çalıştığımız büyük Fatih. Fatih’in vefat ettiği alanı bugünlere nasıl geldiğini son 20 yıldır rantçılar tarafından bölgenin nasıl ele geçirilmek istendiğinin canlı şahidi olarak bu alana nasıl sahip çıkılabilir sorusunu zihnimde cevaplarken diğer taraftan çayımı yudumluyor tarihi çeşmenin ihtişamını seyrediyordum.

Belediye başkanı Sayın Köşker gerçekten önemli bir karar alarak son 3 yıldır Fatih’i anıyor. Önümüzdeki yıl daha geniş çaplı anmak için tıpkı Kosova’daki gibi Fatih’in temsili bir makam türbesini inşa edeceğini gıyab-i cenaze namazı kılınacağını tüm Türkiye çapına bu alan ı duyuracaklarının müjdesini veriyordu.

FATİH OTAĞINI ÖNCE GEBZE VE
KOCAELİ BÖLGESİNE TANITMALIYIZ
Bugün Fatih Otağını Gebze ve Kocaeli bölgesinde görmeyen pek çok insan var. AK Parti İl Başkanı Sayın Mahmut Civelek, Devr-i Alem Belgesel program çekimlerimizde de açıkladığı gibi ilk kez otağı gördüğünü ve otağa sahip çıkmak için elinden geleni yapacağını ve tarih bilinci seferberliği başlatacağını söylüyordu. Sayın başkana gerçekten müteşekkürüz. Bugün Kocaeli’d etkili ve yetkili yerde birçok görev yapan insan, gazeteci, kültür adamı ve siyaset adamının Fatihin otağına gelmediğini biliyorum. Merak ediyorum acaba Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Karaosmanoğlu otağa geldi mi gelmedi mi? Ben gelmediğini biliyorum yanlışım varsa düzeltsinler. Öncelikle Gebze ve Kocaeli bölgesine Fatih’in otağını tanıtmalıyız. Yurt dışından gelen turistlerin buraya dikkatini çekmeliyiz. Hünkar çayırının Fatih’e yaraşır hale getirmeliyiz.

FATİH OTAĞINA NELER YAPILABİLİR?

Bir tarih ve kültür mirası olan Hünkar Çayırı ve Fatih’in otağının bulunduğu bölge rantçıların, çıkarcıların, vurgun ve talancıların hedef tahtası olmasından kurtarmalıyız. Başta Karadeniz Holding ve Çayırova Cam’ın iştiraki İş Bankası tarafından bölgeye yapılmak istenen limanları engellemeliyiz ve bu bölgede imar tadilatı yapılarak fuar alanı gösterilerek imara açılan bu alanı kültür ve turizm alanı ilan ederek bu bölgeyi halkın gezip görebileceği bir Fatih kültür parkı ve açık hava müzesi haline getirmeliyiz. Gebze İleri teknoloji Enstitüsüne tahsis edilen Çayırova Ziraat ormanlığı vakit geçirilmeden düzenlenip Fatih Hünkar Çayırı mesire alanı haline getirilerek halka açmalıyız. Ziraat okulu sahasında yüzlerce çeşit bitki çiçek, meyve ve ağaç türü tek tek tespit edilerek yeşile ve çevreye önem veren Fatih’in adına yaraşır, Fatih bitki ve ağaç müzesi haline getirmeliyiz.

28 Şubat sürecinde bir paşanın girişimiyle ordunun da adı kullanılarak 49 yıllığına kiralanan Anadolu Sağlık Merkezi hastanesinin 49 yıllık kira süresi yeniden gözden geçirilip Anadolu Sağlık Merkezi tarafından bölgeye yapılmak istenen otel ve diğer inşaatlarına izin verilmemeli bölgede yapılaşma ve imara açma faaliyetleri durdurulmalı. Ernak, Kent Gıda gibi bölgedeki diğer fabrika ve imara açılan yerlerde imar durumu gözden geçirilip devlet malzeme ofisine oldu bittiyle devredilen yasal olarak Kocaeli Büyükşehir’e devredilmesi gereken köy hizmetlerine ait boş alan hemen ve çok acele Fatih Kültür Parkı ve Müzesi alacak biçimde düzenlenmeli ve Devlet Malzeme Ofisine yasalar çiğnenerek devredilen alan Kocaeli Valiliği Kültür Müdürlüğüne devredilmelidir. Karadeniz Holdinge ait eski fabrikasına ait olan alan Fatih Parkını sahile akdar açıp halkı hizmetine sunulmalıdır. E-5 Yolu üzerine Fatih’in İstanbul’a at üzerine girdiği temsili resmi heykelleştirilip Hünkar Çayırının tanınması sağlanmalı.

Bu konuda yapılacak daha çok çalışmalar olabilir biz bir çırpıda bu bilgileri sizlerle paylaştık. Bu konuda daha önce birçok kez yazı kaleme aldım. Televizyon belgesi çekerek kanallarda yayınladım.
Sultan Orhan’dan Fatih Sultan Mehmet Han’a Hünkar Çayırı ve Çayırova adlı yazımı www.gebzegazetesi.com’daki  http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=12624 köşemden okuyabilirsiniz. Ayrıca Sultan Orhan’dan Fatih Sultan Mehmet’e Çayırova adlı tv belgeselimi www.belgeselyayincilik.com’daki Devr-i Alem belgesel bölümünden izleyebilirsiniz.

Ayrıca bölgedeki belediye başkanlarımız el ve gönül birliği seferberliği Fatih Sultan Mehmet Han başta olmak üzere tarihi kahramanları, bölgemizin kültür ve turizm değerlerini tanımak ve tanıtmak adına ortaklaşa projeler düzenlemeli. Birlik ve beraberlik içinde bölgemizi markalar kenti haline getirmeliyiz. Dün tarihi Hünkar çeşmesinin karşısında kahvaltı yaparken aklımdan bunlar geçiyordu, bunları sizlerle paylaşıyorum.

   Bugün Dilovası’na bu sütunlarımı ayırarak özellikle Belediye başkanı sayın Yaman’ın konuşmalarını köşeme almak istiyorum. Gerçekten önemli hizmetler yapılıyor. Kocaeli valisi Ercan Topaca bey geldiği günden beri Dilovası’na büyük önem veriyor. Büyükşehir Belediyesi’nin de Dilovası ile ilgili projeleri var. Büyükşehir Belediye başkanı sayın Karaosmanoğlu, ilçeler arasında nüfus ve vergi gelirini dikkate alarak adaletli bir hizmet yapabilseydi, Dilovası daha da farklı noktada olurdu. Acı ama gerçek, büyükşehirin birinci önceliği hep İzmit. Büyükşehir İzmit’ten başka hiçbir yere tam anlamıyla önem vermiyor, veremiyor.

   Bugüne kadar Dilovası ile ilgili bir çok yazı kaleme aldım, haberler yazdım, belgeseller hazırlayarak bir çok TV kanalında yayınlanmasına vesile olduk. Dilovası’nın benim için çok ayrı önem ve anlamı var. Dilovası’nın 35 yıllık geçmişine canlı şahitlik yapıyorum. Ben Dilovası’na ilk geldiğimde 15 yasındaydım. Dilovası’nın benim için her bakımdan anlam ve önemi var. Dilovası’nın dünya çapında marka şehir olması en çok beni sevindirir. Dilovası ile ilgili uzun araştırma ve çalışmalardan sonra Dilovası belediyesi kültür hizmeti olarak Dilovası kitabı ve belgeselinini çok sayıda televizyondan izlenmesini sağladık.  Kitap ve belgeseli www.belgeselyayincilik.com sitesinden hem izleyip hem okuyabilirsiniz. Dilovası ile ilgili ayrıca çok sayıda makale kaleme aldım. Dilovası ile ilgili hazırladığım makaleleri, www.gebzegazetesi.com sitesindeki, şu linklerden okuyabilirsiniz.

Dilovası nasıl ilçe oldu?
http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=10197

Cemil Yaman ile Dilovası üzerine
http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=8113

Dilovası’nın geleceği ne olacak?
http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=7758

Dilovası, kitap ve belgeselle Dünya’ya tanıtıldı
http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=12006

Başkan’la Dilovası’nda Devr-i Alem
http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=10548

BAŞKAN YAMAN’I KUTLUYORUM

Dilovası belediye Başkanı Cemil Yaman’ın Dilovası’na yaptığı hizmetlerle ilgili haberleri Kocaeli ve Gebze basınından okudum. Bulgaristan’ın Filibe kentinde ki Dedeman Oteli’nde ki odamda internet üzerinden okuduğum haberler, beni Dilovası adına mutlu etti. Gerçekten çok önemli hizmetler yapıldı. Başkan sayın Yaman’ın hizmetlerini anlattığı yazıyı www.gebzegazetesi.com adresinden okuyabilirsiniz. Özet olarak sayın başkan şunları söyledi:

BAŞKAN YAMAN NE DEDİ?

Dilovası Belediye Başkanı Cemil Yaman, “Halk Efendi Biz Hizmetkarız” sloganıyla yola çıktıklarını söyleyerek, 2009 yılının Mart ayında yapılan yerel seçimlerin ardından aradan geçen 3 yıl içinde yapılan projeleri anlatırken, büyük bir gurur ve heyecan yaşadığını belirtti. Son 3 yılda Dilovası’na büyük yatırımlar yapıldığının altını çizen Başkan Yaman, bu projelerinin bazılarının bittiğini, bazılarını ise devam ettiğini söyledi.

Konuşmasına çalışmaları anlatarak devam eden Yaman konuşmasının son bölümünde yeni sloganı “3 Yıl oldu, çok şey oldu” diyerek devam etti. Yaman “Dilovası’nın ve Türkiye’nin 10 yıl öncesini hatırlayın. Neler yaşıyor nelerle uğraşıyorduk. Şimdi ülkemizin ve ilçemizin geldiği nokta ortadadır. Dilovamıza yapılan en büyük yatırım ilçe olmasıdır. Emeği geçenlere teşekkür ediyorum. Ayrıca Dilovası son 3 yılda yaklaşık 200 trilyonluk yatırım aldı. Tarihinde böyle bir yatırım almamış olan ilçemiz son 3 yılda adeta çağ atladı. Biz Dilovası’n daki sıkıntıları bilerek bu cefakar yolculuğa çıktık. Şimdi çocuklarımız ve halkımız daha mutlu, onlar mutlu oldukça bizlerde daha mutlu oluyoruz. Bu hizmetleri AK Parti ailesi ile birlikte yaptık. 3 yıl oldu, Dilovası’n da çok güzel şeyler oldu. Bana bu uzun soluklu hizmet çalışmamda destek olan İlçe Başkanımız İlhan Yıldırım ve ekibine, İl Başkanı Mahmut Civelek ve ekibine, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın İbrahim Karaosmanoğlu ve ekibine, teşkilatlarımıza ve her zaman yanımızda olan AK Parti Kocaeli Milletvekillerimize, hükümetimize teşekkür ediyorum” dedi. Yaman’ın konuşmaları sık sık partililerin alkışlarıyla kesildi.

Devri Alem Programı ve Belgesel Yayıncılık olarak dünya coğrafyasındaki kültür ve medeniyet tarihimizi araştırmaya devam ediyoruz. “Doğu Afrika’dan Orta Afrika’ya Devri Alem “yazımız büyük ilgi topladı. Sizler bu yazıyı okurken ben Batı Afrika’nın merkez ülkesi Burkina Faso’daydım. Burkina Faso’nun başkenti Vagaduga başta olmak üzere bir çok bölgesini gezdim. 5 günlük Batı Afrika gezimi kısaca sizlere özetlemek istiyorum. Ayrıntılı yazıyı daha sonra sizlerle paylaşacağım.


KUZEY AFRİKA’DAN BATI AFRİKA’YA

KÜLTÜR VE MEDENİYET TARİHİMİZDE AFRİKA BELGESELİ

Devr-i Alem ile Kara kıta Afrika’dayız. 15-27 Aralık 2007 yılında Doğu Afrika’nın merkezi Etiyopya’dan Orta Afrika’nın kalbi Çad, Kamerun ve Nijerya’da kültür ve medeniyet tarihimizi araştırıp belgeselleştirmiştik.
Afrika İslam da hicret edilen ilk coğrafya. Hz. Peygamberin sahabelerini bağrına basmış Kral Necaşi’nin yurdu. Endülüs İslam medeniyetinin maddi manevi beslenme kaynağı… Osmanlı döneminde huzur ve barış içinde yaşamış bir yer. Batılı emperyalist güçler tarafından sömürülmüş mahzun coğrafya. Büyük âlimleri, hak dostlarıyla zengin yer altı, yer üstü doğal kaynaklarıyla sıcak ve cana yakın insanlarıyla Afrika kıtasındayız.

Afrika Yolculuğumuza Habeşistan’dan Başlıyoruz

Dünyanın üçüncü büyük kıtası… Yeryüzünün siyah incisi…Kültür ve medeniyet tarihimizde önemli bir yere sahip, İslam elçilerinin gönderildiği ve hicret edilen ilk coğrafyalardan birisi. Hz. Peygamberin sahabelerini bağrına basmış Kral Necaşi’nin yurdu. İslam’ın Avrupa’ya geçişini sağlayan bir atlama taşı, bir geçiş kapısı. Endülüs İslam medeniyetinin maddi manevi beslenme kaynağı. İlk müezzin Hz. Bilal-i Habeşi’nin doğup büyüdüğü topraklar.. Habeş diyarı. Dinler tarihinde müstesna yeri olan geniş bir kıta. Osmanlı döneminde huzur ve barış içinde yaşamış ancak Osmanlı buralardan çekildiğinde ise huzurunu ve istikrarını kaybetmiş, Hastalıkların, iç savaşların, yoksulluğun pençesine düşmüş ve emperyalist güçler tarafından sömürülmüş mahzun coğrafya. Tarihindeki kahraman savaşçılarıyla, büyük alimleri, hak dostlarıyla zengin yer altı, yer üstü doğal kaynaklarıyla sıcak ve cana yakın insanlarıyla Afrika..

Afrika yeryüzündeki bütün karaların beşte biri büyüklüğünde. Kuzeyden Akdeniz, batıdan Atlas Okyanusu ve doğudan Kızıldeniz ve Hint Okyanusu ile komşu. Afrika, kuzeydoğusundaki Süveyş Kanalı ile Asya’dan ayrılıyor. Ayrıca komşu olduğu Babülmendep Boğazı Afrika’yı Arap Yarımadası’na, Kızıl Deniz’i ise Hint Okyanusu’na bağlıyor. Avrupa kıtasından da Cebelitarık Boğazı ile ayrılan Afrika, Asya ve Amerika’dan sonraki üçüncü büyük kıta olmasının yanında, dünyanın en büyük çölü olan Sahra Çölü’ne sahip bir kara parçası olma özelliği taşıyor. Toplam nüfusu yaklaşık 900 milyon olan kıtanın yarısına yakını Müslümanlardan oluşuyor. Müslümanlar kıtanın doğu, batı ve kuzey bölgelerinde yoğunlaşıyor. Kıta topraklarının %50’si yetersiz yağış aldığından dolayı kurak olmakla birlikte dünyadaki kurak toprakların 1/3’i Afrika’da bulunuyor.

Afrika yolculuğumuz Habeşistan’dan başlıyor

İslam peygamberine ilk kucak açan kıtaya yani Habeş diyarına ayak basacak olmanın heyecanı sarıyor içimizi. Ecdadımızın huzur ve güvenlik getirdiği Afrika’yı görecek olmanın ve geçmişimizin manevi izleriyle yüzleşecek olmanın verdiği bu heyecanla yola çıkıyoruz. İstanbul’dan kalkan uçağımız 4 saat sonra Dubai’ye varıyor. Oradan da tekrar kanatlanarak eski adı Habeşistan olan bugünkü Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa’ya doğru yol alıyoruz.Yaklaşık 8 saat süren Dubai aktarmalı yolculuğumuz sonunda, Etiyopya’nın başkenti Adis Ababa’da alışık olmadığımız bir havaalanı manzarasıyla karşılaşıyoruz. Havaalanında telaş yok, ne bagaj alma telaşında bir yerden bir yere koşturan yolcu güruhu ne de şehrin limana yansıyan trafiği burada hissedilmiyor. Sakin ama Afrika’nın en bakımlı havaalanlarından biri olduğunu öğreniyoruz Adis Ababa Havaalanı’nın. Camlarından dışarıyı görmeye, ülke ile ilgili ilk izlenimlerimizi edinmeye çalışıyoruz. İçerisi gibi dışarıda da sanki her şey durmuş gibi.

Addis Ababa yani Yeni Çiçek…

Eski adıyla Habeşistan bugün ki Etiyopya’nın başkenti Adis Ababa, Yerel dil olan Amhari dilinde ‘Yeni Çiçek’ demek. Addis Ababa, deniz yüzeyinden 2500 metre yükseklikteki dağların üzerinde, okaliptus ağaçlarının arasında uzanan bir şehir. Buraya gelir gelmez kısa bir şehir turu yapıyoruz. Bolivya’nın başkenti La Paz’dan sonra dünyanın ikinci yüksek başkenti olduğunu öğreniyoruz. Bu yüksek şehirde dilenciler, sakatlar, rahatsız edecek kadar zayıf insanlar, yerel satıcılar, alışkın olmadığımız taksi şoförleri hemen göze çarpıyor. Ancak sıcak, konuksever, güler yüzlü, gülünce de son derece sağlıklı, beyaz dişleri öne çıkan yanık yüzlü Etiyopyalılar başka bir dünyadan bizleri karşılıyor gibiler. Sanki bizi İslam’ın ilk müezzini Bilal-i Habeşi karşılıyor gibi. Ama ne yazık ki Müslümanları ilk olarak kurtuluşa ve namaza çağıran Hz. Bilal’în ana vatanında ezan sesi duyulmuyor. Etiyopya’nın nüfusu 76,5 milyon. Bu nüfusun %60’ını Müslümanlar oluşturduğu halde ülkedeki Müslümanlar adeta azınlık gibi yaşıyorlar.

Burada başka bir şey daha dikkatimizi çekiyor. Kullanılan zaman. Takvimleri diğer kıtalardan farklı. Afrika’da kullanılan takvime göre 1 yılda 13 ay var. Her ay tam 30 gün çekiyor. 31 çeken günlerden artan günlerden ise Bagume dedikleri 13. ay ortaya çıkıyor. Bu ayı ise yılda bir kez bayram ve tatil olarak kullanıp hiç çalışmıyorlar. Orta Afrika’da Ekvator’da bulunan Etiyopya’da; yılın 12 ayında da günler eşit. Bir yıl boyunca tüm günler, 12 saat gündüz, 12 saat gece. Haliyle gün ışığından faydalanmak için saatleri ileri-geri almak gibi bir uygulama da yok burada. Örneğin Ramazan’ın ilk günü ile son günü arasındaki iftar saatleri arasındaki fark toplam 10. dk. Neredeyse yılın her günü namaz saatleri, mesai saatleri hiç değişmiyor.

Dünya uygarlığın beşiği olarak kabul edilen Etiyopya, dünyanın en eski ülkelerinden biri. İster istemez bir heyecan kaplıyor içimizi. Geniş bir kültür, gelenek ve dil yelpazesi var Etiyopya’da. Papirüs tekneler, kaleler, Afrika’nın en canlı etnik grupları, efsaneler, eşsiz tabiat, egzotik kıyafetler, renkli seremoniler, Hz. Süleyman Emanetleri, Bilal-i Habeşi ve Kral Necaşi…

Etiyopya’da yedi yer UNESCO’nun Tarihi Miras Listesi’ne alınmış: Lalibela Kaya Oyma Kiliseleri, Simien Ulusal Parkı, Gonder Kale Sarayı, Avaş Aşağı Vadisi, Tiya Dikili Taşları, Omo Aşağı Vadisi ve Aksum Piramitleri. Ancak Etiyopya’da bizi en çok etkileyen şey, uzun yıllar ülke yönetiminde Hıristiyanlar etkin olduğundan, toplumsal yaşamda Addis Ababa sokaklarında Hıristiyanlık dinine ait sembollerin fazlasıyla kullanılıyor olması. Sanki Hıristiyan topraklarında geziniyor gibiyiz.

Addis Ababa zenginlik ve yoksulluğun iç içe olduğu, binlerce evsizin ve dilencinin barındığı bir kent. Üzerlerinde haç işareti bulunan dükkânlar, İsa posterleri satan seyyar satıcılar, boyunlarında haç taşıyan genç ve çocuklar… Teneke çatılı evlerin yanında, yeni yeni yükselen betonarme binalar ve plazalar mevcut. Kırsal kesimde ise kamışlardan ve çamurdan yapılmış evler ağır basıyor. Şehrin en merkezi yerlerine inşa edilen görkemli kiliselerin bizler de bıraktığı izlenim, ülke Müslümanlarının sosyal, ekonomik ve siyasi olarak içinde bulunduğu zayıf durumu gösteriyor. Bu, bizler için ayrı bir üzüntü. Kiliselerin çan sesleri, özellikle Pazar günü öğlenlere kadar duyuluyor. Şehrin sokaklarına kiliselerden yayılan ilahi sesleri, bizlere Hz. Bilal’in sesini aratıyor. Hani nerededir Bilal’i Habeşi’nin sesi?

Addis’de sayısı 260’ı bulduğu söylenen küçük mescitler genelde mahalle aralarında kalıyor. Dolu dolu Ezan sesi duyamıyoruz bu şehirde.
 Soruyoruz kendimize, Efendimiz hayattayken İslam’la ilk olarak şereflenen bu topraklarda Müslümanlar nasıl bu kadar ezilmiş, Geriye itilmiş ve adeta azınlık haline gelmiş?

İslam’ın ilk yayıldığı Kıta, Habeşistan

Habeşistan denilince aklımıza iki şey geliyor, biri; eski Habeş Krallığının, Kuran-ı Kerimde geçen fil vakası. Diğeri ise; aynı krallığa gönderilen İslam ın ilk elçileri.
O zamanlar Yemen Habeş krallığına bağlı idi. Sene 570. Yemen Valisi koyu Hıristiyan Ebrehe, San’a da inşa ettiği Kulleys Adlı katedrale Arap hacıları çekemeyince ümidi kırılmış, dini ve ticari merkezi değiştirememenin öfkesi ile Kâbe’ye saldırıya hazırlanıyor. Büyük fillerle Mekke’yi kuşatan Ebrehe, şehrin ileri gelenlerinin develerine de el koyuyor. Deve sahipleri arasında Peygamberimiz Hz. Muhammed’in dedesi olan Abdülmüttalip’in develeri de bulunuyor.
Ebrehe Kâbe’yi kuşattığı zaman, şehrin ileri gelenleri en azından büyük putları Lad’a zarar gelmemesi için Ebrehe ile konuşmaya gidiyorlar. Peygamberimizin dedesi Abdülmuttalip ise, Ebrehe ile sadece develerinin pazarlığını yapınca Ebrehe şaşırıyor, ahali sinirleniyor. Tekliflerini kabul eden Ebrehe, ancak Kâbe’yi yıkmaya kararlı. Abdülmuttalip de o zaman tarihe geçecek cümlesini söylüyor:
“Ben develerimin sahibiyim. Bu sebeple onları istiyorum. Kabe’nin sahibi ise Allah’tır ve şüphesiz onu koruyacak olan da O’dur.”

Ebrehe, bir gün sonra saldırı emrini verdiğinde, o korkuyla beklenen anda Fil ordusu yerlerinden kımıldamıyor. Hatta bazıları olduğu yere çöküyor. Ancak başka bir yöne sürüldüklerinde ise hızla gidiyorlardı. Bunun üzerine şaşkına dönen Ebrehe, göğü kaplayan Ebabil Kuşlarını gördüğünde ise Allah’ın gazabı gelmiş oluyor. Ağızlarında burka denilen küçük taşlar taşıyan bu kuşlar Allah’ın emriyle taşları ordunun üstüne bırakıyor.

Rahman ve Rahim olan Allah’ın Adıyla:

1- (Habibim) Rabb’in Fil sahiplerine nasıl Muamele ettiğini görmedin mi?
2- O, bunların kötü planlarını boşa çıkarmadı mı?
3- O, bunların üzerlerine sürü sürü kuşlar gönderdi.
4- Ki bunlar onlara pişkin tuğladan yapılmış taşlar atıyorlardı.
5- Derken Allah onları yenik ekin yaprağı gibi yapıverdi.

Kuran-ı Kerim de de geçen bu vaka, o tarihten itibaren “Fil Yılı” olarak adlandırıldı. Bu mucizeden sonra ki yıl, yeryüzüne müjde olarak inen Hz. Peygamberin doğumu gerçekleşecekti.

Bu topraklarda gezinirken, Allah’ın sevgilisi Hz Muhammed’e en büyük yardımı da aynı Krallığın yapmış olduğunu düşününce, Allah’ın takdiri üzerinde takdir olmadığını bu mucizelerle daha da iyi anlıyoruz.
Şimdi bulunduğumuz Etiyopya o zamanki Habeş Krallığı’nın başkentiymiş. Tarih boyunca Habeşistan olarak bilinen Etiyopya, sömürgecilik faaliyetleri döneminde Yunanca bir kelime olan ve “yanık yüz” manasına gelen “Etiyopya” ile değiştirilmiş.80 farklı dilin konuşulduğu şehirde Müslüman, Hıristiyan ve Yahudi toplulukları yer alıyor. Addis Ababa ise bütün dinlerin ortak yaşandığı kent. Çünkü üç Semavi din de daha Peygamberleri zamanında ulaşmış bu topraklara.

Hz. Süleyman Peygamber ve Habeşistan (Etiyopya)

Habeş Krallığı’ndan bahsetmişken, eski Habeş krallıklarının başkenti Aksum’u anmamak olmaz. Necaşi’nin sarayının bulunduğu, sahabeleri kabul ettiği şehir bu şehir Meleke’ye bağlı. Şimdi Necaşi’nin türbesinin olduğu Necaşi köyüne 200 km kadar mesafede bulunan şehir, adını Hz. Süleyman ve Sebe melikesi Belkıs’ın oğlu Kral 1. Menelik’ten almış. 1. Menelik döneminde büyük bir medeniyet merkezi olduğu rivayet ediliyor Aksum’un.
Ancak bu rivayetin Etiyopya Hıristiyanlığında çok özel bir durum var. Hem Etiyopya’yı, hem de Yemen’i Etiyopya’daki başkent Aksum’dan yöneten Seba Melikesi Belkıs ile Hz. Süleyman’ın hikayesi… Kuran-ı Kerim’de geçen hikaye şöyledir:
“ Hz. Süleyman’ın, Hz. Davud´a vâris olduğu açıklanıyor ve Hz. Süleyman’ın, cinlerden, insanlardan, kuşlardan meydana gelen askerler topladığı ve onların hepsini bir arada sevk ettiği beyan ediliyor.
Hz. Süleyman, kuşları teftiş ediyor. Hüdhüd’ü göremeyince, onun nerede olduğunu soruyor ve hemen gelip mazeretini bildirmezse onu cezalandıracağını veya keseceğini söylüyor. Çok geçmeden Hüdhüd geliyor ve Seba ülkesinden haber getirdiğini söylüyor. Seba halkına bir kadının hükümdarlık ettiğini, onun ve kavminin, güneşe taptıklarını haber veriyor.
Hz. Süleyman, Hüdhüd’ün doğru söyleyip söylemediğini anlamak için ona, Seba halkını imana davet eden bir mektup verip Seba ülkesine gönderiyor. Hüdhüd mektubu götürüp onlara atıyor. Onlar da mektubu alıp okuyorlar ve Hz. Süleyman’dan geldiğini anlıyorlar. Seba Melikesi adamlarını topluyor ve meseleyi görüşüyor. Adamları, emrinde olduklarını söylüyorlar. Melike ise böyle güçlü hükümdarların, ülkeleri harap ettiklerini söyleyerek ona karşı çıkmayı düşünmüyor ve kendisine hediyeler göndererek cevap veriyor. Hz. Süleyman, Melike’den gelen hediyeleri önemsemiyor ve onlardan, iman etmelerini istiyor ve aksi halde üzerlerine kuvvetli ordularla gideceğini söylüyor. Elçilere bu cevabı veren Hz. Süleyman, Melike’nin tahtını, kendisine kimin getireceğim soruyor. Cinlerden bir ifrit onu, Hz. Süleyman’ın, makamından kalkmadan getireceğini söylüyor. Fakat bir başkası, tahtı, göz açıp kapayıncaya kadar getireceğini söylüyor ve dediğini de yapıyor. Sonra tahtın üzerinde bazı değişiklikler yapılıyor ve Melike kalkıp Hz. Süleyman’a geldiğinde ona gösteriliyor. Melike de tıpkı kendi tahtına benzediğini söylüyor ve bu mucizeden önce kendisine ilim verildiğini ve o ilme teslim olduğunu söylüyor.
Melike’ye, Hz. Süleyman’ın sırça köşkü gezdiriliyor. Melike, gördüklerinden sonra, âlemlerin rabbi olan Allah´a iman ettiğini ilan ediyor.” (Neml Suresi) Kur’anda bahsedilen hikaye böyle. Biz Kur’an’a iman ediyoruz.
Ancak Yahudiler ise bozulmuş Tevrat’ta geçen hikayeye inanırlar. Aynı hikayeye Hıristiyanlar da inanıyor ve Etiyopya’yı bu denli misyoner faaliyetleri içerisinde kuşatmalarının sebebini Müslümanlara açık bir şekilde belli ediyorlar.

Tevrat’ta anlatılan bozuk hikaye:

Sebe Melikesi Belkıs bir gün Musevi Kralı Hz. Süleyman’ı Kudüs’te ziyaret eder. Değişik mitolojik öğeler katılan bu hikayede, Seba Melikesi’nin dönüş yolculuğunda Hz.Süleyman’dan bir oğlu olur. Bu çocuğu İbn-el Melik olarak adlandırır. Bu çocuk daha sonra Etiyopya’da Süleyman Hanedanı’nı kuracak I. Menelik olarak bilinir.
Menelik 22 yaşında iken babasını görmeye gider ve üç yıl onun yanında kalır. Dönmeye karar verdiğinde dönmesine karşı çıkanlara Hz. Süleyman ‘12 kabileden her biri Menelik’in yanına bin kişi verecek’ der. Bu arada Menelik’le birlikte Etiyopya’ya gidecek hahambaşının oğlu Azariah, Menelik’e Kudüs’teki özgün 10 Emir Sandığı’nı ya da başka kaynaklara göre, Tevrat Sandığı’nı yanlarında götürmelerini önerir. Ve götürürler.
Bu çarpık öykü Etiyopya açısından çok önemli sonuçlar doğuruyor. Aslında Hıristiyanlığın bu topraklarda ezeli din olduğu yaygın gibi görünse de, anlatılan hikayelerde Museviliğin etkisi altında olduğu kesin. Hatta Haile Selasie de dahil günümüze kadar 237 imparatorun da Hz. Süleyman ile Seba Kraliçesi Melike’nin çocuğu I. Menelik soyundan geldiği iddia olunuyor. Ancak bu iddia, günümüzde birçok bilimsel kaynaklar tarafından da yalanlanıyor.Bu özgün sandığın şu anda Aksum’daki Sion Meryem’i Kilisesi’nde olduğu söylenir ki gezginler sandığın içinde bulunduğu binayı dışarıdan görebiliyorlar.

Fakat bizce daha önemlisi, Etiyopya’daki her kilisenin ‘kutsalın kutsalı’ olan bölümünde bu sandığın bir kopyası yer alıyor ve Etiyopya halkının geleneklerinde Musevi kültürünün kalıtımlarına yer veriliyor. Bu kilise ve bunun gibi kiliselerin hızla çoğalmasının nedeninin altında, Musevilerin kendi kültürlerini Hıristiyanlıkla beslemesinden kaynaklandığını düşünebiliriz doğrusu. Ellerinde maddi imkanları bulunan Avrupalılar kültür sömürgelerini bu hikayelerle besleyip, Halkı son din İslam’ın yakın etkilerinden dahi uzaklaştırmaya çalışıyorlar. Oysa biz inanıyoruz ki, İslam yeryüzündeki bozulmamış tek dindir. Hz. Muhammed de (s.a.v) ilk olarak bu dini Afrika topraklarındaki Habeş Krallığı’na duyurmasında ilahi bir noktaya işaret ediyor.

Bu noktaya da parmak basıp, tarihin sayfalarına notumuzu düşüyoruz.

Ve Addis Ababa’da dolaşmaya devam ediyoruz. Bugün ulusal Müze’ye Türkiye’den de turlar var. En eski insan iskeletlerinden biri olan Lucy’nin replikası, ana tanrıça heykelleri ve etnografik öğeleri ile Ulusal Müze, geçmiş tarihte Haile Selassie’nin sarayı olarak da inşa edilmiş, resim sergisi bulunan Etnografya Müzesi gezilmeye değer olduğu düşünülüyor. Geniş bir alana yayılmış ancak tedbirli gezilmesi gereken ünlü Merkato Çarşısı. Aslan Evi olarak bilinen sadece aslanların barındığı ulusal hayvanat bahçesi, tüm şehri yukarıdan görebilen ve dükkânlarında geleneksel hediyelik eşyaların satıldığı Entoto Tepesi Addis Ababa’nın görülemeye değer yerlerinden. Ancak bu turisttik yerlerde İslami Öğelere rastlamak mümkün olmuyor. Çünkü her yerde Hıristiyanlık temaları hakim. İnşa halindeki yeni kiliseler çok fazla. Bu kiliselerin önlerinde de gıda yardımlarının yapılması, Hıristiyan okullarında çocuklara ve ailelerine verilen karşılıksız burslar, Misyonerlerin bu ülkede ne denli etkin olduklarının açık göstergesi. Oysa Necaşi’nin torunları gördüğümüz bu gençler. Hz. Peygamberin elçilerine ilk kucak açan Habeşistan Kralı Necaşi’nin torunları…

Adil Kral Necaşi’ye Selam Olsun

O yıllar ki Müslümanların gördüğü baskı ve zulüm dayanılmaz bir hâl almıştı. Dışlamalar ve işkenceler birbirini takip ediyordu. Herkes canından, malından, ırz ve namusundan endişe ediyordu. Bu şartlarda, Allah Resulü’nün (s.a.v) “O, ülkesinde kimseye zulmedilmeyen kraldır.” diyerek övdüğü Necaşi Eshame’nin ülkesine, Habeşistan’a hicret izni çıktı. Farklı tarihlerde iki ayrı kafile halinde yola çıkan sahabeler, Kızıldeniz’i aşarak Afrika topraklarına geçti. Burada, Hz. Peygamber’in (s.a.v) haber verdiği gibi hürmetle karşılandılar, aziz birer misafir gibi ağırlandılar.Bu ilgi ve alaka Mekke müşriklerini ziyadesiyle rahatsız etmişti.Sonradan büyük sahabeler arasında yer alacak olan Amr b. As (r.a.) başkanlığında bir heyeti, bu ülkeye göndermeye karar verdiler.Maksat, Kral Necaşi’yi Müslümanlar aleyhine kışkırtmak, onların kendilerine teslim edilmesini sağlamaktı.

Ancak Necaşi,heyetin iftiralarını, yalanlarını dinledikten sonra, kendisine sığınan insanları dinlemeden bir karar vermeyeceğini söyledi.Müslümanlardan bir grubun saraya çağrılmasını istedi. Allah Resulü’nün (s.a.v) amcasının oğlu, Hz. Ali’nin de büyük kardeşi olan Cafer b. Ebu Talip (r.a.) başkanlığındaki heyet, Necaşi’nin huzuruna çıktı. O günün saray adetleri gereği hükümdarın huzuruna çıkanlar secde ederlerdi.Fakat onlar inançlarının gereği olarak bunu yapmadılar. Müşrikler buna çok sevindiler, huzurdan kovulacakları hevesine kapıldılar.Ama Necaşi tepki göstermedi, onları saygıyla dinleyip sorular sordu.Cafer b. Ebu Talip (r.a.) özetle şunları söylemişti: “Biz, cahil bir kavimdik. İçki içer, kumar oynar, zina eder, insan öldürürdük. Bütün kötülükleri irtikâp eder; fakat tek faziletli iş işlemezdik. Allah (c.c.), içimizden bir peygamber gönderdi. O bize doğru yolu gösterdi. Bizi her türlü kötülükten çekip çıkardı ve her türlü faziletle donattı.”
Hıristiyan olan Necaşi Eshame, Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Meryem’i sordu. Cafer (r.a.), hicretlerinden hemen önce inen Meryem Sûresi’ni okudu. O okudukça Necaşi’nin gözlerinden yaşlar akıyordu. Sonunda eğilip yerden ince bir çöp aldı ve tarihe geçen şu sözleri söyledi: “Allah’a yemin ederim ki, sizin peygamberinize nazil olanlarla, Hz. İsa’ya inenler arasında şu çöp kadar dahi fark yoktur!..”
Habeş kralı Necaşi Eshame, neticede Mekke müşriklerinin getirdiği hediyeleri de geri çevirip, ülkesine sığınan Müslümanları himaye edeceğini ilân etti.
Adaletle hükümdar olan bir kral, Allah’ın sevgilisi Hz. Muhammed’in şu mektubuyla Müslüman olmayı seçecekti:

“Allah Rasulü Muhammed’ten Habeş Meliki Necaşi’ye!

Ey Melik Müslüman olmanı dilerim. Ben, senin namına la ilahi, (Melik, Kuddüs, Selam, Müheymin sıfatlarına haiz ) olan Allah’a hamdü sena ederim. Ve şehadet ederim ki Meryem oğlu İsa, Allah ın kulu ve kelimesidir.
Allah o kelimeyi ve o ruhu çok temiz ve Afif olan ve dünya hayatından tamamıyla çekilmiş Meryem’e nefhetti. (ruhundan üfledi)
Bu suretle Meryem İsa’ya hamile kaldı ve Allah İsa’yı yarattı.
Nasıl ki Allah Adem’i de kudret eliyle,(bir mucize olarak) yaratmıştır.
Ey melik! Seni eşi ve benzeri olmayan tek Allah’ a imana ve ona ibadete, bana uymaya ve Allah tarafından, bana gönderilenlere inanmaya davet ediyorum.
Çünkü ben Allah’ ın bunları tebliğe memur elçisiyim.
Şimdi ben size(islam esaslarını) tebliğ ettim ve nasihatte bulundum. Sizde nasihatimi kabul ediniz.
Selam hidayete tabi olanlara olsun!”

Hz.Necaşi’nin Türbesi’ni Ziyarete gidiyoruz.

Hicret’in 9. yılında, vefatını vahiy yoluyla öğrenen Hz. Peygamber (s.a.v) gıyabında bizzat cenaze namazını kıldırdı.O günden bu yana Necaşi, zulme uğramış Hak dostlarına kucak açan, kol kanat geren adil hükümdar olarak Müslümanların gönlünde taht kurdu. Bu Adil hükümdara, vazifemizi yapmak için, Addis Ababa’dan 840 km uzakta kabri bulunan Necaşi Köyü’ne doğru yola koyulduk.

Necaşi Köyü’nde Sahabe Mezarları

Gördükleri maddi ve manevi işkenceler sebebiyle vatanlarını bırakmak zorunda kalarak Habeşistan’a (614 ve 615 yılında) hicret eden sahabeler, Afrika’nın ilk Müslüman topluluğunu oluşturdular. Birinci kafilede 4′ü kadın 15, ikinci kafilede ise 19′u kadın 111 sahabenin olduğu naklediliyor. Bu insanlar, köklü bir geçmişe sahip, Habeş krallarının hüküm sürdüğü bölgeye, Etiyopya’nın kuzeyine, bugünkü Tigray eyaletinin başkenti Mekele yakınlarına yerleştiler. Bugün bu belde Necaşi köyü olarak tanınıyor. 
Örnek yaşayışlarıyla, Necaşi’nin de aralarında bulunduğu çok sayıda insanın İslam’ı kabul etmesine vesile oldular. Vefatından sonra Necaşi’nin cenazesi de bu köye defnedilmiş. Bu sebeple köy, onun adını almış. Köyde Necaşi’den başka, vatanlarına geri dönmeyip burada kalan 15 sahabenin de kabri bulunuyor.
Necaşi’yi hepimiz “Çağrı” filminden tanıyor gibiyiz. Ama o büyük şahsiyetin kabrinin merkezden uzak küçük bir köyde olduğunu ve yanında sahabelerin de yattığını bilen çok azdır. Hz. Peygamberin ilk gönderdiği elçilerden olan sahabeler… Tirgay Eyaletinin Başkenti Meleke’ye varıyoruz önce. Eritre’nin sınırın da 80 km mesafedeki köy Necaşi Köyü. Köyün kurulduğu dağa tırmanan yol, dar ve keskin virajlarla dolu. Bu yolu aşıyoruz. Yeşillik olarak yol kenarlarında daha çok kaktüsler göze çarpıyor. Girişe az bir mesafe kala bir kilise gözümüze çarpıyor: Meryem Kilisesi. Karşıki tepelerden birinin başında da yine bir kilise var. Köye girdikten 100 metre kadar sonra köyün meydanına varıyoruz. Hayvanların ve çocukların gezindiği meydanın hemen solunda cami yer alıyor. Necaşi türbesi ise caminin gerisinde. Etiyopya Müslümanları için büyük öneme sahip olan caminin, Afrika’nın ilk mescidi olduğu belirtiliyor. Zaman içinde birkaç kez yeniden inşa edilmiş, genişletilmiş. Bu türbe ve camiinin Müslümanlar için sembolik olarak önemi çok büyük. Halk Necaşi’ye ve yanındaki sahabelere karşı öyle saygılı ki, türbenin bahçesine dahi ayakkabılarını çıkararak giriyorlar. Kabirlerin hepsi yeşil bir perdeyle görünmeyecek şekilde kapatılmış. Necasi türbesini ziyarete gelen herkese dağıttıklarını öğrendiğimiz bir metin elimize geçiyor. Metinde yazılanlar bizi oldukça duygulandırıyor. Dua niyetine yazılmış olan metin ziyaretimizi daha da anlamlandırıyor:

Necaşi’nin Türbesindeyiz

“Selam olsun sana ey faziletli hükümdar, selam olsun sana ey adil hükümdar, selam olsun sana ey Allah Resulü’nün (s.a.v) hakkında ‘O, ülkesinde kimseye zulmedilmeyen kraldır.’ dediği şahsiyet. Selam olsun sana ey Allah Resulü’nün (s.a.v) ashabını ağırlayan. Selam olsun sana ey Cafer b. Ebu Talib’e (r.a.) ‘Sizler benim topraklarımda emin olarak kalın.’ teminatında bulunan, selam olsun sana ey halkına ‘bu insanlara kötü davranan her kim olursa cezalandırılacak’ fermanında bulunan. Selam olsun sana ey Al-i Imran sûresinde bir ayette, Allah-u Teala’nin Efendimize övdüğü yüce insan, selam olsun sana ey ‘eğer o peygamber benim ülkemde bulunmuş olsaydı onun ayaklarını yıkardım, bir an bile hizmetinden geri durmazdım’ diyen kimseye. Selam olsun sana Kuran-ı Azimuşşan’ı dinlerken gözyaşı döken. Selam olsun sana ey Allah Resulü’ne armağanda bulunan. Selam olsun sana ey Allah Resulü’nün (s.a.v) yerine mehir ödeyerek O’nu Ummü Habibe binti Ebu Süfyan ile nikahlayan. Selam olsun sana ey Allah Resulü’nün (s.a.v)mektubunu fildişi bir kutuda muhafaza eden. Selam olsun sana ey Allah Resulü’nün (s.av) ve ashabının (r.a.) gıyabında cenaze namazı kıldığı şahs-i muhterem. Cenabı- Allah tüm bunlar için seni cennette Allah Resulü’ne (s.a.v) yoldaş eylesin ve Cenab-ı Allah bizleri cennetinde Allah Resulü (s.a.v) ile ve seninle buluştursun. Amin.” Bu duayı da ettiğimiz dualara katıyor. Ve ruhuna Kuran-ı Kerim okuyoruz. Habeşistan toprakları, sadece Necaşi’nin değil İslam’ın ilk müezzini Bilal-i Habeşi’nin de ana vatanı. Peygamberimiz’in (s.a.v) “Annemden sonraki annem Ümmü Eymen’dir.” buyurduğu hanım da Habeşistanlı.
Habeşistan’ın gönlümüzdeki manevi değeri buraları gördükçe, hafızamızı tazeledikçe daha da artıyor. Etiyopya’lı Müslümanlar bizim kardeşlerimiz. Bu kardeşlerimiz bizim atalarımızda sahip çıktığı çok önemli bir sembole sıkı sıkıya tutunmuşlar. Onların ataları da Peygamberimizin ve sahabelerinin dostlarıydı. Sahabelere ziyaretimizi gerçekleştirip, vazifemizi yapıyoruz. Allah ahrete bizi onlara dost eylesin.
Köydeki evlerin durumuna bakılırsa, caminin bakımlı olması bizi hiç olmazsa sevindiriyor. Ancak camide su bulmak bile çok güç. Burayı ziyaret eden Müslümanlar da pek yokmuş, öyle diyor ahali.Oysa Müslümanlar açısından yoğun bir ziyaret yeri olabilecek öneme sahip burası. Fakat imkansızlıklardan dolayı, gelen ziyaretçilerin kalabileceği ve ihtiyaçlarını giderebileceği sosyal mekanlar yok. Ayrıca bölgenin tanıtıma da ihtiyacı var.Tirgay bölgesinde, Necaşi’ye yakın bir konumda bulunan ve Hıristiyanlarca kutsal sayılan bahsettiğimiz Aksum şehrine ise başta batılı ülkelerden olmak üzere her yıl binlerce turist geliyor. Onların ziyaretlerini rahatlıkla gerçekleştirebilecekleri çok sayıda tesis mevcut olduğunu öğreniyoruz. Bu da Müslümanların Kutsal değerlerine, kültürlerine ne kadar ehemmiyet verildiğini tekrar gözler önüne seriyor.
*Etiyopya’da İslam Araştırmaları Merkezi
Etiyopya’nın etnik yapısı karmaşık.Halkın önemli bir kesimi Sami (Habeşçe) veya Kuşi dil konuşur. Sami dil konuşanlar kendilerini ‘Habeşa’ olarak nitelerlerse de diğer etnik gruplar bu nitelemeyi kabul etmiyor.Kişi başına düşen milli gelirin 100 dolar civarında olduğu Etiyopya’da, en iyi konumdaki memur 230 ila 270 dolar arasında maaş alıyor. Bu yoklukta ellerinden geldiğince eğitim almaya çalışan pırıl pırıl, güler yüzlü çocukların varlığı bizleri heyecanlandırıyor. Okuma yazma oranı yüzde 40. Burada eğitimin ne denli önemli olduğunu söylememize gerek yok. Bu açığı İslam Araştırmaları Merkezi (IRCC) kapamaya çalışıyor. İslama karşı ön yargıları kırmak ve Etiyopya’daki İslam tarihini öne çıkarmak başlıca hedeflerinden. Üniversitelerde İslam aleyhine araştırmalar yapılmasını ve bu yanlış araştırmalara dayanarak devletin yasa çıkarmasını engellemek amacıyla yola çıkan bu merkez, eğitim adına atılmış önemli bir kuruluş. Nitelikli insan yetiştirme amacında da olan İslami Araştırmalar Merkezi, Etiyopya gençliği için çok umut verici bir hareket arz ediyor. Bu merkezin camisi bakımlı ve büyük.Umut içerisinde.

Etiyopya (Habeşistan) Osmanlıyı Arıyor

Müslümanların yaşadığı bölgeler öyle yoksul ki, kıyas yapacak tanımlama bulamıyoruz. Kelimeler tükeniyor sanki. Ekmek yapacak unu olmayan kimseleri yoksul sayan bölgeler ver. Bunların hemen hepsi Müslüman nüfuslu. Bizim dünyamızda karşılık bulan tüm değerler sıfırlanıyor bu noktada. Nitekim ülke nüfusunun %46’sı yani neredeyse ülkede yaşayan her iki kişiden biri yetersiz besleniyor. Yetersiz beslenmeye ve tıbbi imkânsızlıklara bağlı olarak kolaylıkla tedavi edilebilecek birçok hastalık da kronik hal alıyor. Ülke insanının belini büken bir diğer önemli vaka ise AIDS. Başkent nüfusunun %15’i, yani her 100 kişiden 15’i AIDS virüsü taşıyor. Bu hastalıklarla baş edecek durumları olmayan bu insanlar için yetersiz kalmak, içinde bulunduğumuz sancıyı büyütüyor. Onlar için elimizden gelenin fazlasını yapmak istiyoruz.

Afrika’da Osmanlı Medeniyeti...

Etiyopya ( Habeşistan)’dan ayrılıp Sudan üzerinden Orta Afrika ülkeleri Çad, Kamerun ve Nijerya’ya giderken uçakta ‘Afrika’da Osmanlı medeniyeti’ ile ilgili araştırmalar yaparak bilgisayarıma yazdığım notları sizlerle paylaşmak istiyorum.
Etiyopya’nın başkenti Adi saba Hava Limanı’ndan Etiyopya hava yollarına ait uçakla Çad’ın başkenti Jamaina’ya gidecek olan uçağımız 2 saat gecikmeli kalkıyor. Afrika’nın en büyük devletlerinden birisi olan Sudan Hava Sahasını geçeceğiz. Uçsuz bucaksız Afrika çöllerinden geçiyoruz. Çöl fırtınası yüzünden uçağımızın camları kum taneleri ile doluyor. Ben bir taraftan Afrika çöllerini seyrederken diğer taraftan elimdeki kaynaklardan araştırma yazılarımı 4 saate yakın sürecek uçak yolculuğunda bilgisayarıma kayıt ediyorum. Şimdi gelin 11 bir metre yükseklikte yazdığım Afrika’da Osmanlı Medeniyeti adlı araştırma notlarımı birlikte okuyalım.

Osmanlı Afrika Coğrafyasına nasıl girdi?

Osmanlı Kanuni Sultan Süleyman zamanında, Hint Okyanusu’ndan donanma göndererek bu topraklardaki Müslümanlara yardımda bulunmamış mıydı? Kuzey, Doğu ve Batı Afrika Topraklarını Avrupalılar bu topraklara sömürge için, köle ticareti için gelmeye başladıklarında o zamanlar güçlü bir devlet olan Osmanlı, Afrika’daki birçok bölge gibi buraları da kendi güvencesine almamış mıydı? Gururla yürümemiz gereken bu topraklarda, şimdi içimizde bir buruklukla bulunuyoruz. Ecdadımızın yardım için geldiği topraklarda, o vakitlerdeki salgınlar oluşturulmak isteniyordu… Sömürge ve köleleştirme. Osmanlı Devletinin yardım elini uzattığı bu topraklara, Türkiye’den geldiğimizi söylediğimizde bize gözlerinin içinden gelen bir gülümseme ile bakıyorlar. Osmanlı, Afrika’da sömürge kolonileri kurmadığı hatta sömürgeye karşı kalkan vazifesi gördüğü için Afrika ülkelerinde Osmanlı’ya sempati ile bakılıyor.

Afrika’da Osmanlı Adaleti

15.yüzyılı hatırlayalım. İspanya’da henüz yurtlarını terk edemeyen milyonlarca Müslüman nüfus vardı. Hıristiyan olmaları ya da ölümü tercih etmeleri dışında bir de bilmedikleri coğrafyalara taşınmaları söz konusuydu. Endülüslü son Müslüman kafilesi Osmanlılar tarafından İspanya’dan alınıp Kuzey Afrika sahillerindeki şehirlere yerleştirilene kadar acı çekmeye devam edeceklerdi.
Aynı dönemde Hindistan’a ulaşmak için yolan çıkan, Portekizli denizci Henry adıyla bildiğimiz Dom Henrique, beş aşamada Afrika içlerine doğru hareket etmişti. Maderia adalarını, Bojador Burnu, Gine Körfezi, Porto Santo, Beyaz Burun, Yeşil Burun, Senegal veoradan da Gambia’ya ulaşmıştı.
1487 yılında Lizbon’dan yola çıkan Portekizli Kaşif Bartolomeu Dias’da Afrika’nın güney batı ucuna ulaşmış ve aşırı fırtına nedeniyle sığındığı bu buruna, fırtınalar burnu adını vermişti. Kaşif Dias, Portekizli Kral II. Joao’nun emriyle doğuya ve oradaki baharatlara ulaşılabilecek bir suyolu bulabilmek için yola çıkmıştı. O zamanlarda ticaret yollarının sadece bir bölümü denizden geçiyordu ve bu yüzden doğuya giden tüccarlar Ortadoğu ülkelerini boydan boya geçmek zorundaydı. Tarihçilerin yazdığına göre Dias, burnu keşfettiğini haber verince Kral bu keşfin doğuya ulaşan suyolunun yakında açılmasını sağlayacağını düşünmüş, bu nedenle burnun adını Ümit Burnu olarak değiştirmiş.

Hindistan Baharat Yolları Osmanlı Denetiminde

O zamanlar Baharat yollarının tamamı Osmanlı Devleti’nin kontrolü altındaydı. Baharat Yolu’na ulaşma arzusunda olan Avrupa Devletlerinin kaderi, bu tesadüfen buldukları Fırtınalar burnu ile değişecekti ve tabi Afrikalı ülkelerin kaderi de… Vasco do Gama’da 1497 yılında Ümit Burnu’nu dolaşarak Mozambik adası önüne geldi. 1497 Mozambik’te kendisine sıcak ilgi gösteren kralın Hindistan yolunu bilen üç kılavuz vermesiyle 15 Ekim 1498 yılında Hindistan’a ulaşarak, deniz yoluyla Hindistan yolunu keşfederek, Hindistan’ın sömürülmesinin yolunu açmıştır. Böylece Afrika’nın çevresini dolaşan ilk Avrupalı kişi olma unvanını kazanıyor. Portekizliler adına Vasco do Gama Afrika’nın Batı sahillerinden güneye doğru inerek 1497 yılında Ümit Burnu’nu dolaşarak Mozambik Adası önüne geliyor. O dönemde buradan Somali’ye kadar uzanan Doğu Afrika sahil şeridinde kırka yakın şehir devleti vardı ve buralarda yaklaşık sekiz asırdır devam eden Müslüman idarecilerin kurdukları hanedanlar hüküm sürüyordu. Bu hanedanların hepsi de Habeş Krallığı’na bağlı idi.

Seyyahların Gözü İle Afrika

Batılıların Afrika hakkındaki söylenceleri biraz da tarihi bulguların eksikliği nedeniyle çarpık bir durum arz ediyor. Uzun yıllar bir takım egzotik idealleştirmeler, fanteziler ve hayaller ile örülü bu Afrika tasavvuru Batılı zihinlerde “fantastik bir çekim ve ilgi alanı” olmaktan öteye gidememiş. Antik Yunan ve Roma’da ortaya çıkan Afrika ile ilgili öyküler ve anlatılar sebebiyle Avrupalılar görmedikleri bu kıta hakkında kolayca “kötülükler coğrafyası” ya da “Kara Kıta” diyebilmişlerdir. Oysaki 8.yy.da Araplar ve İran’ın Şiraz bölgesinden gelenler, ülkenin iç kısımlarıyla dahi ticaret yapmışlardır. Doğu Afrika sahillerinden güneye doğru yayılan büyük bir kültür ve dini anlayış, bu ticaret alışverişi ile oluşmuştu. Ümit Burnu’nun keşfi kıtanın ümitsizliği olmuş; ‘Kara Kıta’ denilen Afrika, ne yazık ki ‘karartılan kıta olmuştur. Bunu kültür ve medeniyetimizin izlerinden anlıyoruz.

İbn-İ Battuta Doğu Afrika’da…

Büyük İslam seyyahı olan İbn Battuta 13.yy başlarında Doğu Afrika adalarından biri olan Kilve’ye kadar gitmiş, bu şehirlerin her biri hakkında seyahatnamesinde bizim için çok güzel notlar almış. Battuta bu şehirlerdeki gördüğü gelişmişlik, çok katlı güzel ahşap binaların sokakları süslediği ve insani ilişkilerdeki seviyenin yüksekliği karşısında hayrete düştüğünü seyahatnamesinde bizlere anlatmaktadır. İbn Battuta bu şehirler deki kültürü bizlere şöyle aktarıyor:
“Somali Zeyla şehrinin- ki burası ilk hicret eden sahabelerin ayak bastıkları şehirdir- gerçekten büyük bir çarşısı var.
Halkn devesi çok. Her gün yüzlercesini kesebiliyorlar. Makdeşav ahalisi tüccarlarıyla anılıyor. Orada şehrin adıyla anılan kumaşlar üretiliyor. Mısır ve diğer ülkelere sevk ediliyor.
Bu şehrin adetine göre, ne zaman bir gemi limana gelse, hemen “sanbük” denilen küçük kayıklar gemiye yanaşır. Her sanbükte birkaç genç bulunur. Onlar kapağı kapalı yemek dolu bir tencere getirip gemideki tacirlerden birine takdim ederek şöyle derler:
“Bu adam benim misafirimdir. Bana gelecek!” gemideki tacir misafirliğe çağıran gencin evine gider, başka bir yere gitmez. Tabi sürekli ticaret yapan ve tanınanlar başka, onlar istedikleri yere giderler.
Bu tacir bu şekilde bir eve konuk olunca, ev sahibi onun yanında bulunan eşyayı satıp başka şeyler satın alır onun için..
Yöre halkndan biri böyle bir tacirden, değerinden aşağı bir şey satın alsa yahut misafirin izni tanıklığı olmaksızın, onun mallarından bir şeyler satsa bu satış geçersiz sayılır onlar nezdinde. Çünkü yöre halkı geçimini bu şekilde sağlıyor.”
Misafir kültürü, alışveriş kültürü bize yansıtılan gibi olmadığını İbn-i Battuta’nın bu seyir notlarını okurken daha da iyi anlıyoruz. Ve İslam’a verdikleri ehemmiyeti.
‘İbn Battuta gemiyle şimdiki Somali’nin Eski Habeşistan bölgelerinden biri olan Zeyla Limanına vardığında, tüccar olmadığı anlaşılınca, onu hemen şeyhin yani sultanın yanına götürmeye kalmışlar.
Battuta itiraz edip, konaklayacağım yerden sonra gideceğim dediyse de, itirazını kabul etmemişler ve şöyle demişler.
“Buranın töresidir; bir derviş, Hz. Ali soyundan gelen bir şerif yahut muhterem bir insan buraya geldiği zaman hükümdarı görmedikçe konaklayacağı yere gidemez!”
Ahali burada sultana şeyh diyor. Biz de kabul ettik.”
İbn-i Battuta şöyle devam ediyor:
“Onların adetlerinde gemi yanaştığı zaman ilk önce gemiye sultanın Sanbük’ü yanaşır. Nereden geldiğini, sahibinin ve kaptanının kim olduğunu, yükünün nelerden ibaret olduğunu, tacirlerinin kimlerden oluştuğunu sorar. Sanbükteki heyet gerekli bilgileri aldıktan sonra durumu sultana, yani şeyhe bildirir. O da layık olanları huzuruna kabul eder.
Buradaki halk neredeyse bizim yediğimizin 3 katı yemek yiyor. Oldukça iri insanlar…

Afrika’da 4 Çocuktan İkisi Ölüyor

Afirika ile ilgili asırlar önce önemli tesbitler yapan İbni Battuta’yı okuduğumuzda gözlerimizin yaşarmaması imkânsız. Asırlar sonra bizim bildiğimiz Habeşistan yani Afrika Devletleri Birliği’nin başkenti olan Etiyopya’da bile durum çok kötü. Yaşanan kaoslardan dolayı binlerce kişinin öldüğü. Ülkelerinin dağılıp, ayrıldığı yaşayan 5 yaşın altındaki çocukların dörte ikisinin öldüğü, açlığın ve sefaletin kol gezdiği bölge mi?
Şimdiler ise kişi başı gayri safi milli hâsılası, satın alma gücüne göre 740 dolar. Bu sonuçla dünyanın en yoksul insanları Etiyopya’da demek. Ulaşım araçları sınırlı. Petrol sorun. Zayıf vücutlu, ama iskeletleri sağlam Etiyopyalılar yollarda yürüyor, çoğunlukla omuzlara atılan bir bastonla. Bazıları koşuyor. Bu ortalama iki bin yükseklikteki bir plato üzerinde akciğer ustalığı gerektiriyor doğrusu.
İbn- Battuta’nın notlarından okuduğumuz kadarı ile refah ve bolluk içinde yaşanılan bir ticaret merkezlerinden biriymiş bu bölge. Devam ediyor Battuta:

Afrika’da Sultanlık Kültürü

“Cuma günleri sultan misafirlerine, giyecek hediye eder. Halkla beraber mescitte namaz kılıp babasının mezarında Kuran okur. Cuma günleri sultanlık merasimleri de yapılır. Cumartesi günleri ise ahali şeyhin ikametgâh gösterdiği yerlere oturur. Kadı, fıkıh bilginleri, şerifler, salihler, dervişler, hacılar. Herkes kendine ait peykeye oturur. Onların ardından vezirler, emirler ve yüksek rütbeli askerler de bölük bölük selam verip çıkarlar. Şeyh yani sultan ekmeğini onlarla paylaşır.
Sonrasında şeyh kendi konağına gider. Kadı, vezirler, sır kâtibi ve ileri gelen dört emir halkın meselelerini dinlemek için orada kalırlar. Doğrudan şeriatla ilgili olan hususlarda kadı hüküm verir. Bunun dışındaki davalara vezirler ve kumandanlar bakar. Eğer sultanla istişareyi gerektirecek önemli bir husus varsa, yazı ile iletilir. Adalet gecikmez, cevap bir kâğıdın arkasına yazılmış olarak derhal verilir. Ora halkının töresi böyle!’

Avrupalılar Afrika’da İslam Medeniyetini Yıkıyor

Adalet, bolluk, hürmet ve İslam’a bağlılık. İslam düzenin kurulduğu ve huzurla yaşandığı beldelermiş buraları. Bu topraklardaki kültür, medeniyet ve izzet sarıp sarmalıyor bizi. Bu yaşanılan acılar tamamen Batı Politikalarının vahşiliği ve adaletsizliği yüzünden oluşmuş. Bunları görünce, bir Müslüman olarak bizlerin daha da medeniyetimize sahip çıkmamız gerektiğini düşünmeden edemiyoruz. O zamanlardaki İslam Medeniyeti zenginliği, şimdiki Batı Medeniyeti yoksulluğu. Kendi oluşturdukları bu zülüm düzeninde buna paralel olarak Etiyopya’daki açlığı bir fırsat olarak değerlendiren Hıristiyan yardım kuruluşları da ülke içinde yardım dağıtımı ile birlikte Hıristiyanlık propagandası yapıyor. Dini etkinliklerini buradaki yoksul halk üzerinden uygulayıp sömürüyorlar. Sahabeye kucak açmış, İslam Dininin İlk coğrafyalarından biri olmuş bu ülke, tesadüfen mi bu hale getirildi soruyoruz?
Hayır tabii ki.Uzun yıllar uygulanmış, politikalar, güçlü İslam Devletlerinin zayıflatılması, Farklı Ticaret kanalları ile zengin olma yoluna giren Batı Medeniyeti, hiçbir şeyi tesadüfen yapmadı. 15. yy. da Ümit Burnu ve Hindistan’ın farklı yollarına, Afrika Kıtasıyla ulaşan Batı Medeniyeti ilk olarak, bölgenin zenginliğinin farkına varan Portekizler tarafından derhal buraya donanma sevk etmeye başladılar. İlk donanma 1505 yılında Güney Afrika sahillerini geçerek Doğu Afrika’da Mozambik’ten başlayıp bugün Tanzanya’nın güneyindeki Kilve Sultanlığı, Kenya sahilindeki Mombasa Sultanlığı, Somali’nin başkenti Makdişu’yu ve diğer şehirlerle onlara bağlı yerleri topa tutup, binlerce kişiyi öldürerek Kızıldeniz’e girdiler. 1517 yılına gelindiğinde Portekiz donanması Memlûk donanmasını da yenerek Cidde önlerine kadar gelmişti.

Osmanlı Afrika’yı Batılılardan Koruyor

Batılıların vahşice katliamlar yaptığı Afrika’da işte böyle bir dönemde İslam dünyasının en güçlü iktidarına sahip Osmanlı Devleti, Afrika’nın Kuzey bölgesinde İspanyol işgallerine; Kızıldeniz ve Hint Okyanusu’nda ise Portekiz istilasına karşı Müslümanların imdadına yetişti. Önce Mısır’da artık bu saldırılara karşı direnme gücü kalmayan Memlûk idaresine son vermeleri gerekti. 1517 yılında önce Mısır’ı alır almaz Kızıldeniz’deki Portekizlileri Cidde’den uzaklaştırmaları gerekti. Çünkü her an Mekke ve Medine’ye bir saldırı düzenlemeleri söz konusu idi. Osmanlı idaresine geçen Memlûk donanması derhal yeni birliklerle ve gemilerle takviye edilerek Portekizliler üzerine gönderildi. Kızıldeniz’den çıkarılan Portekiz donanması Hint Okyanusu’nda da takip edildi. Ancak Hint Okyanusu’nu esir aldıkları Arap denizcilerden avuçlarının içi gibi öğrenen Portekizliler bölgeyi çok iyi biliyorlardı. Osmanlı Devleti böylesine bir donanma ile 16. yüzyıl boyunca mücadele etmek zorunda kaldı.

Yemen Valisinden Kenya Ve Mombassa’ya Asker
Batılı hıristiyan devletlerin sömürü ve işgaline uğrayan Afrika’yı Osmanlılar canları pahasına korumaya devam ediyordu. Bir ara Yemen Valisi Hasan Emir Ali Bey komutasında küçük bir filoyu bugünkü Kenya’nın Mombasa limanına gönderdi ve 1585 yılında burası alındı. Kısa zamanda bir Osmanlı kalesi de inşa edilen limanı kaybeden Portekizliler kral naibi tarafından idare edilen Hindistan’ın Goa Limanı’ndaki donanmasını buraya sevk ederek 1589 yılında Mombasa’yı tekrar Osmanlılar’dan aldılar. Fakat Hint Okyanusu’nun bu bölgesindeki Müslümanların Osmanlılarla o tarihlerde başlayan ilişkileri 20. nci yüzyılın başlarına kadar devam etti. Hatta ilişkilerin iyi olduğu dönemlerde Somali’nin başkenti Makdişu’da, ki o zamanlar Somali Devleti, Etiyopya’ya yani Habeşistan’a bağlı idi, Osmanlı padişahları adına bu topraklarda para bastırıldığı bilinmektedir.

Kuzey Afrika’da Osmanlı – İspanyol Mücadelesi

Kuzey Afrika’ya iyice yerleşen İspanyol istilası karşısında çaresiz kalan yerli halk Akdeniz’de kendi başlarına hareket eden Türk denizcilerinden yardım istediler. Oruç Reis ve kardeşleri bu çağrılara cevap verdiler. Yavuz Sultan Selim’in Mısır’ı ele geçirdiği dönemde onlar da Fas sınırına yakın Batı Cezayir’de İspanyollara karşı büyük bir savaşın içine girdiler.
1510’lu yıllarda bugün Libya Devleti’nin başkenti olan Trablusgarp şehrini alarak Müslüman ahali üzerinde büyük bir kıyım uygulayan İspanyollar’dan kaçabilen Müslümanlar buraya yaklaşık 50 km. mesafedeki Tacura şehrine sığınmışlardı. Aralarından seçtikleri bir heyeti buradan İstanbul’a gönderdiler. Sarayburnu’na çıkan Trablusgarplı Müslümanlarla sarayda bulunan ağalardan Murad Ağa onların konuştukları lehçeyi kolay anladığından emrine verilen bir donanma ile derhal Tacura’ya gönderildi. Onun yerli ahali ile yaptığı dayanışma sonucu Osmanlı donanması 1551 yılında Trablusgarp şehri İspanyollar’dan geri aldı.
Onların bu dönemde başlattıkları mücadele giderek güçlendi ve önce Cezayir’in önemli sahil şehirleri, ardından Tunus ve en son Trablusgarp İspanyol işgalinden kurtarıldı.

Barbaros Hayreddin Paşa Ve Turgut Reis Afrika’da

Tunus bir ara tekrar İspanyol işgaline uğramışsa da 1574 yılından 1881 yılında Fransa tarafından ‘himaye’ adı altında işgal edilene kadar Osmanlı idaresinde kaldı. Dönemin güçlü denizcileri Barbaros Hayreddin Paşa ve Turgut reislerin gayretleriyle bütün Kuzey Afrika sahilleri istiladan kurtarıldı. Hem Doğu Afrika’da, hem de Kuzey Afrika’da bir Osmanlı güveni sağlandı ve uzun süre muhafaza edildi. 1820’li yıllarda Mısır valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa’nın payitaht merkezi Sinnâr (Sennar) şehri olan Func sultanlığına son verdikten sonra kurduğu Hartum şehrini yeni idari yapının başkenti yapmasıyla bugünkü modern Sudan Devleti’nin temelleri atılmış oldu. Bir müddet sonra Mısır Sudanı adı verilen bu bölgenin sınırlarına Kordofan ve Darfur sultanlıkları da dahil edildi.
*Kavalalı’nın Afrika İmparatorluğu Hayali
Bugün bizim pek fazla ilgimizi çekmese de Afrika’nın Osmanlı’nın gündeminde önemli yeri vardı. Osmanlı’nın Mısır valisi olan ve daha sonra Mısır hidivliği ünvanına sahip Kavalalı M.Ali Paşa’nın büyük Afrika imparatorluğu kurma hayaliyle daha geniş alanları ele geçirme ideali olduğunu da biliyoruz tabi..
Osmanlı Devleti adına XIX. yüzyılda Mısır’ın Doğu Afrika’da tesis ettiği hâkimiyeti bir taraftan Somali sahillerine kadar inerken diğer taraftan da Nil Nehri boyunca güneye doğru seferler düzenlenip bugünkü Uganda’nın kuzeyine kadar genişletildi. Avrupalılar adeta çift kollu saldırı yaptıkları, İslam alemi düzeni bozma yarışına girdikleri için bir taraftan da Osmanlıyı zayıflatma ve parçalama planlarını uygulamaya koymuşlardı. Biliyorlardıki Osmanlı devleti parçalanmazsa, korumasına aldığı Afrika kıtası içinde istediği sömürüyü gerçekleştiremeyecek ve bu kıtadaki devletlerin sınırlarını istedikleri gibi çizemeyeceklerdi.
*Osmanlı Devleti Afrika’da 5 Eyalet Kurdu
Balkan Savaşı’nın çıkması üzerine Akdeniz de zayıflayan Osmanlı devleti, Afrika topraklarındaki güçlerini çekmek zorunda kaldı.1912 yılında İtalyanlarla Ochy (Öşi) Anlaşması imzalanana kadar geçen tam dört asır boyunca, Osmanlı Devleti Afrika’da geniş bir alanı idaresi altına aldı. Bu bölgede zamanla beş ayrı eyalet kurdu. Bunlar Mısır, Trablusgarp, Tunus, Cezayir ve Habeş eyaletleriydi.
Afrika’nın iç kısımlarıyla münasebetler de 16. yüzyılın ikinci yarısında Trablusgarp eyaletinin güneyindeki Fizan sancağı üzerinden kuruldu. Çad Gölü çevresinde yer alan tarihî sultanlıklardan Darfur, Vaday, Bagirmi, Kânim-Bornu, Kano, Sokoto, Hevsa devletleri ve Batı Afrika’da Songay ve Timbüktü Paşalığı Osmanlılarla yakın münasebetler kurdular. Bu hanedan devletleri ve sultanlıklar İstanbul’a elçilik heyetleri gönderirken Osmanlı Devleti de 20. yüzyılın başına kadar bu bölgelere kendi elçilik heyetlerini yollamaktaydı.
Osmanlıların Afrika’nın Kuzey ve Doğu sahillerine ayak basmaları bu kıtayı Endülüs’e benzetmeyi arzulayan Avrupalıların karşısında büyük bir engeldi. Yerli halk yurtlarını ellerinde tutarken kıtanın bu bölgelerinin sömürgeleştirilmesi en az dört asır geciktirilmiş oldu. Kıtanın batı sahillerine gelince buralar 16. yüzyılın başında birer sömürge olmaya başladılar ve Portekizliler başta olmak üzere Hollandalılar, Fransızlar, İngilizler, İspanyollar, Danimarkalılar ve Almanlar kıyasıya bir mücadeleye girerek değişik iskeleler kurdular. Battuta’nın öve öve bitiremediği sahiller, bu yüzyılın ilk yirmi senesinde Portekiz topları karşısında yanıp kül oluyor, adeta harabeye dönüyordu. İşte bu donanmanın yaptığı tahribat yedi, sekiz yüzyıl boyunca canlandırılan bölgedeki İslam medeniyetini haritadan silecek kadar acımasızdı.
*Afrikalı Köleler Cephelere Sürülüyor
İlk defa 1836 yılında İngiltere tarafından yasaklanana kadar Batı Afrika sahillerinden milyonlarca yerliyi köleleştirerek Amerika kıtasındaki sömürgelerine taşıdılar. Avrupalılar bir taraftan yenidünya dedikleri Latin Amerika yerlilerini yok ediyor ve onların ellerindeki arazileri alıp kendileri yerleşiyordu. Bir yandan da buralara getirdikleri köleleri karın tokluğuna çalıştırıp elde ettikleri gelirleri Avrupa’ya taşıyorlardı. Ancak Osmanlı eyaletlerindeki bu emellerini 20. nci yüzyıla kadar bir türlü gerçekleştiremediler.
Amerika Birleşik Devletleri’nde köleliğin yasaklanmasından sonra bazı azatlı kölelerin gemilerle taşınarak getirildikleri Liberya’da kurdukları devlet ile Etiyopya’nın bir kısmı hariç kıtanın tamamı işgal edilerek sömürgeleştirildi. Afrika kıtasında en büyük payı Fransa ve İngiltere aldı. Almanlar Namibya ve Tanzanya ile yetinmek zorunda kalırken İtalyanlar Libya, Eritre, Somali’nin bir kısmını, kısmen Etiyopya’yı işgal ettiler. Yerleştikleri bu topraklarda yerli ahaliye her türlü eziyeti yaptılar. Özellikle Fransızlar ve İngilizler ekilebilir arazileri halkın elinden alarak buralara Avrupa’dan getirdikleri çiftçileri yerleştirdiler. Birinci ve İkinci Dünya Savaşı esnasında İngiltere ve Fransa Afrika sömürgelerinden zorla silah altına alıp eğittikleri yüz binlerce askeri Avrupa’daki cephelere ve Osmanlı Devleti topraklarına sevk ettiler.
*Afrika Nasıl Hıristiyanlaştırıldı?
Osmanlı Devleti döneminde Afrika yerlilerinin özellikle dini inanışları olduğu gibi muhafaza ediliyordu. Kimse ne mezhep ne de din değiştirmeye zorlanıyorlardı. Ancak Avrupalılar ise köleliği yasaklamaya başladıkları zaman bu defa da Afrika yerlilerini buraya gönderdikleri binlerce misyoner vasıtasıyla Hıristiyanlaştırmaya zorladılar. 20. yüzyılın başına kadar bütün Afrika’da 10 milyon civarında Hıristiyan varken bugün kendi iddialarına göre 900 milyon nüfuslu kıtada 350 milyon Hıristiyan vardır.
Özellikle 21.inci yüzyıla girdiğimiz şu günlerde ise kıtada Müslümanlar üzerine büyük bir Hıristiyanlaştırma kampanyası yürütülmektedir. Müslümanların yaşadıkları şehirlere, kasabalara, hatta köylere varana kadar kiliseler inşa edilmektedir.
Dinlerini değiştirdikleri Afrikalıların dillerini de yasaklayan Avrupalı sömürgeciler kıta toplumlarını İngilizce, Fransızca, Almanca, Portekizce ve İspanyolca öğrenmeye mecbur kıldılar. Bugün kıta üzerinde resmi dili ana dili olan Etiyopya dışında on kadar ülkede Arapça resmi dildir. Fakat onların bir kısmı İngilizce ve Fransızca ikinci resmi dildir.

Osmanlı Afrika’ya Hep Verdi…

Ekonomik bakımdan Osmanlı Devleti’nin Afrika’daki eyaletlerinden istifadesi daima sınırlı kalırken oraları elde tutabilmek için hem kendi öz insan kaynaklarını kullanmış, hem de oralardan alınan vergileri de yerli halka cami, medrese, köprü, liman ve okul gibi binalar inşa ederek hizmet olarak sunmuştur.
Kültür ve medeniyet tarihimizin sayfalarındaki izleri bu topraklarda barış içinde, güçlü ve adaletli bir düzen içinde görüyoruz. Afrika bize yaşam biçimiyle uzak gibi görünse de, din kardeşlerimizin yanında olmak, tüm dünya İslam kardeşliği bilincinde olmak bize ecdadımızdan miras kaldı. Ancak bu kardeşlerimizin vatanlarını tahrip ettikleri gibi, atalarının miraslarını da tahrip etmişler. Ve hala etmeye devam ediyorlar. Başkentte insanların çoğu dileniyor. Zengin topraklara rağmen, üretim teknolojileri çok yetersiz ve ilkel tarım metotları Etiyopya kırsalındaki insanların bile un ve şeker gibi temel ihtiyaç maddeleri konusunda kendi kendine yetmesini engelliyor. Ülkedeki siyasi ve etnik karışıklıklar, zorla çizilen sınırlar, hastalıklar ve ekonomik yetersizlik Etiyopya’yı kuraklıktan kırılan bir ülke haline sokmuş. Fakat umutsuzluğa düşmemiş buradaki kardeşlerimiz. Sıkıntıdalar ama umutsuz değiller. Biz de umutlanıyoruz birçok Müslüman kardeşimizin gözlerinin içine bakarken. Birçoğu bu yokluk, açlık ve yetersizlik içinde bu kültüre ve medeniyete öylesine bağlı ki… Bizden sadece yaşamlarını kolaylaştıracak birkaç iyilik istiyorlar. Bize göre olmazsa yaşayamayacağımız temel ihtiyaçlar. Yüzümüz kızarıyor bunları düşününce. Bu kardeşlerimizin maddi ve manevi yanlarında olduğumuzu hissettirmek bize büyük bir gurur veriyor.
*Elveda Karabahtlı İnsanlar Ülkesi Afrika Coğrafyası
İslam dinine kucak açan Afrika kıtasındaydık. Yeryüzünde en eski medeniyetlerinin sahibi olarak bilinen aslen Habeşistan’ın bulunduğu coğrafya. Muhteşem medeniyetlerin kurulduğu islam muhacirlerine ilk kucak açan böyle bir kültür ve medeniyetin nasıl yeryüzünün en yoksul medeniyetlerinden biri haline getirildiğine üzülerek şahit olduk.
Başkent de dahil olmak üzere kentin hemen her hücresinde açlığı hissettiğimiz bu Orta Afrika ülkesinden yavaş yavaş ayrılma vaktinin geldiğini hatırlıyoruz. Kıtadaki kültür ve medeniyet tarihimizin yayıldığı güzelliklerle anıldığı başka devletlere gitmek üzere yol alma vakti… Elveda Peygamber dostu Necaşi. Elveda İslam’ın ilk çilesini çekmiş ve bu topraklara sığınmış Sahabe-i Kiram. Elveda Afrika coğrafyasının bereket kaynağı Nil Nehri. Elveda kara bahtlı insanların ülkesi.. Elveda kara kıta Afrika… Elveda derken sizleri Aralık 2007 yılında yazdığımız Habeşistan (Etiyopya) gezi notları ile baş başa bırakalım. Etiyopya’yı birlikte geziyoruz.

HABEŞİSTAN (ETİYOPYA)’DA DEVR-İ ALEM

Tarihler 2007 Aralık ayı. İstanbul’dan Dubai aktarmalı Afrika yolculuğuna çıkıyoruz. İlk hedefimiz Osmanlı’nın Habeş eyaletinde tarihe yolculuk. Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa’ya giden uçağımız Dubai’den kalktıktan sonra, Umman ve Yemen semalarını bir bir arkada bıraktı. Kızıldeniz’i geçip Habeşistan yani Etiyopya hava sahasına girdikten sonra adeta tarihi yeniden yaşıyorum. Kızıldeniz’in Hind Okyanusu girişi, Kızıldeniz sahilleri ve Afrika coğrafyasının bazen çöl ve bazen dağlık bölgelerini seyrederken adeta tarihi yeniden yaşıyor, Habeşistan’ın daha Peygamber Efendimiz döneminde Müslümanlara nasıl kucak açarak yardım ettiğini düşünüyordum.
Habeşistan’da Osmanlı Paşaları
Bugün adı değişip Etiyopya olsada benim gönlümde bu coğrafya Habeşistan coğrafyası. İslama ilk kucak açan Necaşi’nin memleketi. Burası adı ile sanı ile Osmanlı’nın Habeş eyaleti. Habeşistan semalarında uçarken Habeşistan hakkında kitap yazan Kazım Karabekir Paşa’yı hatırlamadan geçmek olur mu? Hele Habeşistan Fatihi Özdemiroğlu Osman Paşa. Bugün mezarı bu bölgede. Ayrıca İtalyanlara karşı Etiyopyalıları örgütleyen ve 1930 yılında İtalyanlara bu coğrafyayı dar getiren Vehip Paşa’yı hatırlıyorum.

Nil Nehri Bize Hoşgeldin Diyor

Uçağımız Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa’ya doğru uçarken Nil Nehri’nin doğduğu coğrafyaya gitmenin heyecanını yaşıyorum.Addis Ababa yani geçmiş Habeşistan’ın başkenti. Nil Nehri’nin doğduğu yer, günümüzün siyasi coğrafyasında önemli bir yere sahip. Burası Yeşil Nil’in çağlayarak doğduğu yer. Nil Nehri’nin kültür tarihimizde çok önemli yeri var. Üstat Necip Fazıl’ın “Hani kardeşlerin yeşil Nil, Mavi Tuna/Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna” mısraları hem uçakta hem de Etiyopya’da dilimde tesbih oldu.
Sakarya şiirinde sözü edilen Nil Nehri vadisini uçaktan kısmen görmek te nasip oldu. Uçağımız Aden Körfezi Afrika semalarına girdiğinde kıvrım kıvrım o çölün ortasında, o simsiyah dağların arasında bir vahanın, bir yeşilliğin olduğunu fark ettim. Uçağımız yaklaştıkça buranın bir nehir olduğunu anladım. Heyecanlanarak burası bizim Nil, kültür coğrafyamızın kilometre taşı Nil Nehri diye bağırmak geldi içimden.
Nil Nehri hemen kendini belli etti ve adeta bize hoş geldin dercesine göz kırptı. Bir süre Nil Nehri üzerinde uçtuk.Nil Nehri gerçekten kültür tarihimizde önemli bir yer ifade ediyor. Sınır taşlarından biri Afrika’da Nil, Balkanlarda Tuna, bizim kültür tarihimizin temel taşları, bizim medeniyet tarihimizin birer simgesi.
Nil ve Tuna’yı görmek, yaşamak ve hissetmek gerekiyor. Osmanlı coğrafyası Türk dünyası ve İslam Medeniyeti tarihi ile ilgilenen gazeteciler, seyyahlar ve araştırmacılar kesinlikle Nil Nehri’nin doğduğu Habeşistan coğrafyasını ve Akdeniz’e döküldüğü Mısır coğrafyasını görmeli. Tuna Nehri’nin doğduğu Almanya’nın Dunaoeşingen şehrindeki Tuna Nehri’nin membaından kana kana su içmeli. Tuna Nehri’nin karşısına geçerek Osmanlı Türk tarihini düşünmeli. Tuna ve Nil nehirleri beni hep heyecanlandırır. Beni benden alarak başka diyarlara götürür. Ah Nil, vah Tuna…

Nil Nehri’nin Doğduğu Yere Gitmek İstiyorum

Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa havalimanına inerken Nil Nehri vadisinden gözlerimi ayıramıyor, Yeşil Nil’in doğduğu bölgeye mutlaka gitmeliyim diye düşünüyorum. Ancak bu isteğimi gerçekleştiremiyorum. Çünkü yeşil Nil’in doğduğu yer buraya çok uzak. Bizim burada zamanımız az. Bizler burada Sudan üzerinden Çad’a gideceğiz. Zaman yok. Bu isteğimiz bir başka zamana kalıyor.. Ama zararı yok. Nil’in yani kültür tarihimizdeki o güzel Nil’in doğduğu Etiyopya’dayız. Nil Nehri’ni tek başına Etiyopya kullanamıyor. Nil’de birçok Afrika ülkesinin hakkı varmış.
Habeşistan’ı yakından tanımak için Necaşi hazretlerini tanımak gerekiyorEtiyopya’nın en büyük camisinin bulunduğu Merkez Caminin bulunduğu yerdeyiz. Burası sadece bir cami değil, Müslümanların sığınak noktası. Kuruluş yılları, Peygamber efendimiz dönemine dayanan bu caminin çevresi külliye halinde. Yaz kış yaprağını dökmeyen yeşil ağaçlar içerisinde yeşil kubbesiyle Cami ziyaretçilerine göz ve gönül ziyafeti sunuyor. Caminin kapısı kapalı olduğu için içeri giremiyoruz. Hıristiyan devlet yöneticileri camilerin sadece vakit namazlarında açılmasına izin veriyormuş. Yöneticilerden özel izin alarak cami çevresinde çekimler yapıyoruz. Kameramıza Arapça açıklama yapan Etiyopyalı Müslümanlar, Necaşi Hazretleri ve İslam’da ilk hicretle ilgili bizlere bilgiler veriyorlar. Cami çevresindeki medresede okuyan talebeler ve müderrislerden Osmanlı’nın Habeş eyaleti ile ilgili bilgiler alıyoruz. Afrika Birliği’nin de başkenti olan Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa Merkez Camii’den ayrılırken içimiz hüzünleniyor. Zengin Afrika’nın fakir müslümanlarını perişan hali hala gözlerimizin önünde ve aklımız Necaşi Hazretlerinde. Şimdi sizleri Peygamber Efendimizin Necaşi hazretlerine gönderdiği mektup ve cevabını sunuyoruz.

Hz. Peygamber’in (Sav) Necaşi’ye Gönderdiği Mektup

“Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla!

Allah’ın Resûlü Muhammed’den Habeşistan kralı Necaşi Ashâm’a!
Selâm senin üzerine olsun. Yegâne güç ve kudret sahibi Kuddûs, Mü’min ve Müheymin olan Allah’a hamd ediyorum. Şehâdet ederim ki İsa, Allah’ın ruhu ve kelimesidir. Onu bakire, saf, temiz ve namuslu Meryem’in rahmine ilkâ etmiştir ve böylece Meryem, İsa’ya gebe kalmıştır. Âdem’i de eliyle ve yine nefhasından yaratmıştır. Seni bir ve ortaksız olan Allah’a inanmaya davet ediyorum. Onun taati üzerinde yardımlaşmaya, O’na tâbi olmaya, O’na ve benim getirdiğime iman etmeye davet ediyorum.
Ben Allah’ın Resulüyüm. Sana amcamın oğlu Cafer ile beraberindeki Müslümanları gönderdim. Onlar sana geldiklerinde kendilerini misafir et. Kibirden sakın. Seni ve askerlerini Allah’a inanmaya davet ediyorum. Ben vazifemi tebliğ ettim, nasihatte bulundum. Benim nasihatimi kabul ediniz. Selâm hidayete tâbi olanların üzerine olsun”

Necaşi’den Hz. Peygambere (Sav) Cevabî Mektup

“Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla!

Necaşi Asham b. Ebcer’den Allah’ın Resûlü Muhammed’e. Ey Allah’ın Peygamber’i! Allah’ın selamı, rahmet ve bereketi senin üzerine olsun. Allah’tan başka ilâh yoktur. O Allah ki beni İslâm’a hidayet etmiştir. Ey Allah’ın Resûlü! İsa ile ilgili sözlerini içeren mektubun bana erişti. Göklerin ve yerin rabbine and içerim ki İsa senin söylediğin gibidir, fazlası değildir. Biz senin bize gönderdiğini tanıdık. Onları, amcanın oğlunu ve arkadaşlarını misafir ettik
Şehâdet ederim ki sen Allah’ın resulüsün, doğrusun ve Allah tarafından da tasdik edilmişsindir. Sana ve amcanın oğluna biat ettim ve onun eliyle âlemlerin rabbine teslim oldum.
Ey Allah’ın Rasûlü! Sana Erîha b. Ashâm b. Ebcer’i (yani oğlumu) gönderiyorum. Sana gelmemi istersen, gelirim. Şehâdet ederim ki senin söylediklerin haktır
Afrika’nın Tarihini Yerinde Araştırıyoruz
Afrika’yı çok iyi tanıyabilmek için Afrika’nın tarihini çok iyi bilmek gerekiyor. Gerek İslam Medeniyeti, gerekse Kuzey Afrika’da Türk İslam Devleti kuran, Tolonoğulları ve Kuloğulları gibi Türk İslam devletleri ve en önemlisi Mısır’dan Fas’a KuzeyAfrika’da 500 yıl hakimiyet kuran Osmanlı Devleti Afrika tarihinin en önemli dönüm noktalarıdır.
Afrika tarihinden İslam ve Türk medeniyetini çıkardığınızda sömürgeci batılı güçlerin vahşetleri ile karşılaşırsınız. Bizler Afrika’ya gitmeden önce araştırma yapmak istiyoruz ve yeterli kaynak olmadığı için de üzülüyoruz. Afrika’yı anlamak için Afrika tarihini bilmek gerekiyor ve bunu anlamak için de bu toprakları karış karış gezmek gerekiyor. Canımızı tehlikeye atarak kara kıta Afrika’yı tanıtmak için geziyoruz. Bu kez sizleri Etiyopya’nın önemli bölgelerinden Necaşi Hazretlerinin köyünde Afrika’da açılan ilk mescidin yapıldığı yere götüreceğiz.

Afrika’da İlk Mescid Necaşi Hazretlerinin Köyünde Açılmıştı

Necaşi Hazretlerinin köyü, ülkenin 11 eyaletinden biri olan Tigray eyaletinin başkenti Mekele’nin 60 km kuzeyinde, Eritre sınırına 80 km mesafede. Köyün kurulduğu dağa tırmanan yolun, dar ve keskin virajlarla dolu olduğu yeşillik olarak yol kenarlarında daha çok kaktüslerin göze çarptığı bize anlatılanlar arasında. Girişe az bir mesafede Meryem Kilisesi buluyormuş.. Ayrıca Necaşi köyüne hâkim bir tepede kayalıkların üzerinde yapılmış bu kilise olduğu ve buraya arabayla gitmenin imkânı olmadığı bize anlatılanlar arasında.
Köye girdikten 100 metre kadar sonra meydana varıyoruz. Hayvanların ve çocukların gezindiği meydanın hemen solunda cami yer alıyor. Necaşi türbesi ise caminin gerisinde. Etiyopya Müslümanları için büyük öneme sahip olan caminin, Afrika’nın ilk mescidi olduğu belirtiliyor. Zaman içinde birkaç kez yeniden inşa edilmiş, genişletilmiş.
Necaşi köyünün, Müslümanlarla Hıristiyanların barış içinde bir arada yaşadıkları ilk yer olarak tarihî öneme sahip, sembol bir mekân . “Burası, İslam Peygamberi Muhammed’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) arkadaşlarına barış ve güven içinde yaşayabilecekleri yer olarak gösterdiği, vaat edilmiş bir mekan.”

Kısaca Etiyopya’yı Tanıyalım

Etiyopya’yı televizyon ekranlarından yüreklerimizin derinliklerine hitab eden bu görüntülerle tanır olduk.İskeletleri çıkmış, her tarafından yoksulluk ve dram akan bu görüntüler, adeta zihinlerimize nakşetti. Bu görüntüleri izlerken bir gerçek zihinlerimizi kurcalıyordu.
“Dünya zenginleştikçe, Etiyopya’nın fakirleşmesi.”
Tarihi geçmişi çok eskilere dayanıyor Etiyopya’nın.
Bir zamanlar Habeşistan olarak bilinen burada hala tarihin kalıntılarını görmek mümkün.
Üç semavi din de daha peygamberleri döneminde ulaşmış Habeşistan’a…
Resmi dilleri Amharic, enteresan titrek harflerden oluşmuş bir alfabeleri var. Okuma yazma oranı %63… 100’den fazla ayrı topluluk içinde tam 82 iki dil konuşuluyor Etiyopya’da.
İste bu kalabalık nüfusun ortalama %45′ini Müslümanlar oluşturuyor.
Ve Müslümanların tamamı, bölgedeki diğer ülkelerde olduğu gibi Şafii mezhebine bağlı. Evet, Müslümanlar nüfusun çoğunluğunu oluşturuyorlar… Ama yönetimde o kadar etkili değiller. Yönetim, Hrıstiyanların elinde.
Etiyopya’da Hıristiyanlar Nüfusun Yüzde 30′unu oluşturuyor…
Ve Hıristiyanların tamamı Ortodoks…
Yaşadıkları en büyük savaşlardan biri de komşuları Somali ile yapılan Ogaden Savaşı. Şimdilerde Somali ile dostça geçiniyorlarmış.
1991 yılına kadar burada iç savaş vardı. Silahlı gruplar komünist yönetime karsı savaştılar ve Komünist yönetimi devirdiler…
Bilim adamları tarafından Afar bölgesinde yapılan arkeolojik kazılarda 3 milyon yıllık insan iskeleti kalıntılarına rastlanılması, tarihi çağların başlamasından çok önceleri bile bölgenin, insan toplulukları için bir yaşam sahası olarak kullanıldığını gösterir. Etiyopya’dan bahseden ilk tarihi belgeleri yaklaşık M.Ö.5000 yılına kadar götürebilmek mümkündür. İlk Çağ’da kuzeydeki Mısır Krallığı’nın yöneticisi olan Firavunların altın, fildişi, tütsü ve köle aramak üzere Kızıldeniz kıyılarını takip ederek bu bölgeye geldikleri sanılmaktadır. Etiyopya topraklarında modern anlamda ilk kurulan devlet M.Ö 8. y.y’da ortaya çıkan D’mt Krallığıdır. D’mt Krallığı’nın M.Ö. 1. y.y.’da çöküşü ile beraber bölgede, yine aynı yüz yılda Aksum Krallığı ortaya çıktı. Aksum Krallığı zamanla güçlenerek sınırlarını Habeşistan dışında bugünkü, Eritre, Cibuti, Sudan, Somali ve Arabistan yarımadasında yer alan Yemen’i içine alacak şekilde genişletti.

Zengin Afrika Coğrayfasının Fakir İnsanları

Dubai’den Çad’ın başkenti Jamina’ya kadar hem gidişte hem gelişte 16 saat uçak yolculuğu yapıyoruz. Özetle Afrika coğrafyasını bir baştan bir başa havadan seyrediyoruz. Elimden kameramla ilginç gördüğüm bölgeleri kamerama kaydediyorum. Afrika Birliği’nin de başkentini bulunduğu Etiyopya Afrika’nın en şanslı bölgelerinden birisi. Burada tarım, hayvancılık, turizm ve sanayi olmasına rağmen Etiyopya’da bile insanlar ve özellikle Müslümanlar açlıktan ölüyor.

Havadan Seyrettiğimiz Etiyopya’yı Şimdi De Karadan Gezeceğiz.

Addis Ababa’dan Osmanlı Şehri Harar’a Gidiyoruz.Addis Ababa’dan hareket ediyoruz…
Hedef: Milyonlarca insanın açlığın pençesinde çırpındığı felaket bölgesi…
Önümüzde, yaklaşık 700 km uzunluğunda bir yol var…
Yolculuğumuz oldukça ilginç geçiyor…Addis Ababa’dan uzaklaştıkça fakirliğin arttığını gözlemliyoruz.Yerli kabile köylerinden geçiyoruz. Zaman zaman köylülerle konuşuyoruz.
Yol üzerinde çeşit Afrika hayvanlarıyla karsılaşıyoruz.
En fazla karsılaştığımız hayvan büyük baş hayvanlar…
Burada Etiyopya’nın Afrika’nin en fazla büyük baş hayvan barındıran ülke olduğunu hatırlıyoruz.
Maymun sürüleri ise bize Afrika’da olduğumuzu hatırlatıyor.
Yollar uzadıkça uzuyor ve nihayet gece karanlığında felaket bölgesine en yakın kente varıyoruz. Burası Osmanlı Habeş Eyaleti’nin sancak merkezlerinden birisi Harar…
Ve Osmanlı’nın Habeş eyaleti sancaklarından Harar’dayız.
Harar
Harar’ı geziyoruz.Harar’ı gezerken bu bölgelerin bir zamanlar Osmanlı’nın Habeş eyaletinin sancak merkezi olduğunu hatırlıyoruz. Osmanlı bu bölgeyi asırlarca sömürgecilerden korumuştu. Bugün Harar’da Osmanlı’nın izlerine rastlıyoruz. Harar’da konuştuğumuz herkes Osmanlı’dan Türklerden söz ediyorlar. Bir zamanlar Osmanlı döneminde huzur ve refah içerisindeki Harar halkı bugün perişan.
Harar’da bir taraftan açlıktan boğuşan insanlar diğer taraftan turistler. Belki de hiç birbirlerini anlayamıyorlar bu insanlar. Turistler bu insanların neden bu kadar aç, muhtaç ve perişan olduklarını düşüne dursunlar, burada insanlar acı bir gerçekle karşı karşıyalar.Açlık, sefalet…
Etiyopya’nın turistik şehirlerinden birisi Harar. Müslümanlarca kutsal kabul edilen Harar 15. yy.da Osmanlı yönetimine girmiş huzur ve barış dolu yıllar başlamıştı. Harar’ı çevreleyen surlar 16.yy. ortalarında Amir Nur Ibn al-Wazir Mujahi tarafından inşa edilmiş.
Etiyopya’nın başkenti Addis Ababa’nın yaklaşık 500 km. doğusunda bulunan Harar, bugün halen bir kasaba görümünde. Müslümanlarca kutsal kabul edilen Harar’ı kuşatan duvarlar arasında 90’dan fazla cami bulunmakta. Osmanlılar tarafından Harar’a yapılan camilerden birisi kiliseye çevrilmiş. Misyoner örgütler bölgede cirit atıyor. Fakir Müslümanları Hıristiyan yapmaya çalışıyorlar. Harar da aç olmalarına rağmen bu Haçlı saldırılarına direniyor. Harar’da tam bir hilal-haç savaşı yaşanıyor.
Kral Haile Selasie’nin evi bugünlerde bir şifacı tarafından kullanılmakta. Kanserden şeker hastalığına birçok hastalığı iyileştirdiğine inanılıyor bu şifacının.
Hararlılar, misafirperverlikleri ile ünlü. Geleneksel Etiyopya kahvesi ise bunun en güzel örneklerinden.
Etiyopya’dan ayılmadan Türkiye’nin Addis Ababa büyükelçiliğine gidiyoruz. Büyükelçilikten Etiyopya ile ilgili bilgiler alacağız ama nafile .. Büyükelçilikte, bilgi alacağımız hiç kimsede yok. Büyükelçi güya çok başarılı olduğu için Güney Afrika’ya tayin edilmiş.
Büyükelçiyi bulamıyoruz ama burada kısa adı TİKA olan Türk İş Birliği ve Kalkınma aşansı yetkilisi ile görüşüyoruz. TİKA bölgede çok güzel hizmetler yapıyor. TİKA’nın hizmetleri ile ilgili yetkiliden bilgiler alıyoruz.
TİKA su kuyuları açıyor, okullar yapıyor Türk Diyanet Vakfı aracılığıyla kurbanlar keserek fakir Etiyopya halkına dağıtmış İstanbul Büyükşehir Belediyesi Etiyopya’yı kuyusu açma makinesi göndermiş, Başbakanlığa bağlı TİKA’nın çalışmalarından gurur ve sevinç duyuyoruz.
Etiyopya’da bir tarihi olayla daha bilgiye sahip oluyoruz. Çanakkale komutanlarından ve Milli mücadeleye destek olan askerlerden, Vehip Paşa’nın bölgede destansı mücadeleleri hakkında bilgiler alıyoruz.Vehip Paşa gerçekten Etiyopya’yı İtalya’dan kurtarmıştı.

Vehip Paşa ve Etiyopya?

Taşkent’ten Türkiye’ye göçmüş bir Türk ailesinin çocuğu olan Kaçı, Yanya belediye başkanlarından Mehmet Emin Efendi’nin oğlu, Çanakkale Savaşı’nın kolordu komutanlarından Esad Paşa’nın küçük kardeşi ve bankacı Kazım Taşkent’in amcasıdır.
1899-1900′de 52. Sınıfın birincisi olarak ve kurmay yüzbaşı rütbesiyle harp akademisini bitirdi ve Yemen’de bulunan IV. Ordu’da hizmete başladı. Burada İmam Yayla ile yapılan savaşlarda, bölgede barışın sağlanmasında büyük rol oynadı. Daha sonra Diyarbakır Tümeni’ne kurmay başkan olarak atandı ve Erzincan’a Müşir Zeki Paşa komutasındaki IV. Ordu karargâhına nakledildi.
Erzurum’da Birinci Dünya Savaşı’nda, Balkan Harbi’nde ve diğer zamanlarda birçok başarılara imza atan Vehip Paşa, Enver, Talat ve Cemal paşaların Almanya’ya kaçmasına rağmen İstanbul’da kalan ittihatçılardan çekinen hükümet, vekiller heyeti kararı ile tutuklattığı 63 kişi arasından Vehip Paşa’yı da Bekir Ağa Bölüğü’ne hapsettirdi. Tahliye edildikten sonra tekrar arandığını fark eden Vehip Paşa İtalya’ya kaçarak kendisini kurtarabildi. Daha sonra Almanya, Romanya, Yunanistan ve Mısıra giden Vehip Paşa, İtalya – Habeşistan harbinde Habeş ordusuna komutanlık yaptı. Sekiz ay süren Habeşistan İtalya Harbi sırasında emrindeki kuvvetlerin azlığına rağmen, İtalyanlar Vehip Paşa’nın cephesini bir karış geri süremediler. Ancak, Kuzey Cephesi düşürülerek imparatorun yurdunu terke mecbur bırakılması üzerine Vehip Paşa da erlerini silah ve cephanelerini beraberlerinde bırakarak memleketlerine yolladı. Bir süre daha İskenderiye’de kalan Vehip Paşa İstanbul’a döndü ve yurt topraklarında hayata gözlerini yumarak, Karacaahmet’te mezarlığına gömüldü.

Kazım Karabekir Paşa’nın Etiyopya Anıları

Etiyopya ile ilgili Kazım Karabekir Paşa’da hatıralar yazmış. Kazım Karabekir Paşa’nın Etiyopya hatıralarını da Kızı Timsal Hanım bularak verecek ve bunları da paylaşacağız
Evet, Addis Ababa’nın pek çok yerini dolaştık. Gerçekten her bakımdan görülmeye değer bir yer. Burada yemek kültürü önemli Adis Ababa’nın merkezinde Lübnan restoranına gittik ve Lübnan mutfağının bir Osmanlı mutfağının olduğunu hatırladım. Şiş kebaplar, salatalar ve sebzelerden oluşan çorba, sebzeli pilavlar, bizim adana şişe eşit hazırlanmış şişler ve taze sıkılmış portakal suyundan oluşan öğle ve akşam yemeklerini yedik..
Osmanlının buraya asker gönderdiği kısma bir cami yaptırdığı ancak Osmanlı camilerinden birisinin kilise olduğunu da öğrenmiş bulunmaktayım. Adisababa Etiyopya ilgili söylenecek çok şey var. Bizler şimdi uçakla Addis Ababa hava limanından kalkıp, Sudan üzerinden Çad, Nijarya ve Kamerun’a gidiyoruz. Elveda Etiyopya, elveda Habeşistan elveda Hz. Necaşi’nin ülkesi elveda Osmanlı’nın Habeş eyaleti. Elveda derken sizleri Çad ve Kamerun Gezi notları ile baş başa bırakıyoruz.

FATİH’E YAKIŞIR ANMA

Bu yılki anma töreni eskiye oranla güzeldi. Belediye Başkanı sayın Köşker, anma olaylarını çok ciddiye alarak her geçen gün çıtayı yükseltiyor. Hünkar Çayırına otağ kurulması, yolun asfaltlanması, tarihçilerin davet edilmesi ve en önemli Başta AK Parti Kocaeli İl Başkanı sayın Mahmut Civelek’in anma toplantılarına bizzat katılması anma toplantısını Kocaeli ve Türkiye gündemine taşıyor.
Dün Hünkâr Çayırı tarihi bir an yaşadı. Anma toplantısına gelenler Gebze Mehter bölüğünün Fatih ve Fetih marşı ile karşılandı. Toplantıya katılan tarihçiler konuşmalar yaptılar. Gebze ve Çayırova Belediye Başkanın yan yana Hünkar Çayırını gezmesi 2 belediye arasında birlik ve beraberliği sembolize ederken bir anlamda Fatih Sultan Mehmet’in ruhunu da şad etmiş oluyordu.
Anma toplantısına katılan değerli dostum Doçent Doktor Halit Dursun beyle aylardan sonra ilk kez burada karşılaştık, kucaklaşıp hasret giderdik. Devri Alem programlarını yakından izleyen tarihçi yazar Mustafa Armağan Bey ve Prof Dr Mehmet Çelik’le özel söyleşiler yapıp röportaj yaptık. Hünkâr Çayırına kurulan Otağ tam bir tarih seyrine sahne oldu. Yapılan konuşmalarda çok önemli mesajlar verildi. Tarih adeta burada yeniden yaşandı.

AK PARTİ İL BAŞKANINDAN TARİHİ AÇIKLAMA

Bana göre anma toplantısının en önemli bölümü AK Parti İl Başkanı Sayın Mahmut Civelek’in Fatih Otağına verdiği önemdi. Kendisi ile tarihi çeşme önünde yaptığımız söyleşide buraya ilk kez geldim. Keşke daha önce gelseydim. Konuşmacılar adeta tarihi bize yeniden yaşattılar. Fatih’in otağı ve Hünkâr Çayırı Gebze ve Kocaeli için çok önemli bir değer. Fatih’in bize emaneti ve mirası. Bu mirası korumak ve sahip çıkmak için ne gerekiyorsa yapacağız. Tüm Kocaelililer Fatih’in otağını görmeli, gençlerimizi tarih bilincine sahip olmalı. Kocaeli’de tarih ve kültür bilinci seferberliği başlatmalıyız demesi beni heyecanlandırdı. Belediye Başkanı Sayın Köşker’in şahsında anma toplantısında emeği geçenlere de teşekkür etti.

BELEDİYE BAŞKANI KÖŞKER’DEN AÇIKLAMA

Devri Alem kameralarına Hünkar Çeşmesi önünde bir açıklama yapan Başkan Adnan Köşker, 3 yıl önce başlattığımı anma toplantılarını gelecek yıl daha da genişleteceğiz, şimdiden 4. yılın hazırlıklarını başlatacağız. Hünkâr Çayırının Türkiye ve Dünya gündemine gelmesi için var gücümüzle çalışacağız. Bu konuda değişik projeler hazırlayıp, Hünkâr Çayırını da fatih’e yakışır hale getireceğiz. Dedi
Anma toplantısının başından sonuna kadar takip ettim. En son alanı terk eden biz olduk. Toplantıya katılanlar heyecanlı, mutlu ama en önemlisi Fatih Sultan Mehmet Han’a vefa borcunu ödemenin huzuru içindeydiler.

VEFASIZLARA BİR KAÇ SÖZ

Herkes vefalı olamaz. Vefalı almak herkese nasipte olmaz, vefalı olanlar vefa ile minnetle ve şükranla anılırlar. Fatih’in vefat yıldönümünde Fatih’in her fırsatta mirasını kullananlar Fatih’in adını siyasi, ticari ve sosyal ranta alet edenler Fatih’e en büyük vefasızlığı yapanlardır. Vefalı olmak bir onurdur, şereftir, her şeydir. Vefasızlar için hiç bir şey söylemeye hatta onların adını bile anmaya değmez. Ancak Kültür Bakanı Sayın Ertuğrul Günay’a bir kaç şey söylemek istiyorum. Milli Kültürümüzden uzak birçok şeye değer veren Kültür Bakanı Fatih’e değer vermemesi Türkiye Cumhuriyeti Devleti adını büyük bir ayıp. Bu ayıp Kültür Bakanlığına yeter ve artar.

FATİH’E VEFA BORCUNU ÖDEYENLER

Fatih Sultan Mehmet vefat yıldönümünde vefa ile anmamız gereken kişi ve kurumlarda var. İlk kez resmi olarak 3 yıl önce Gebze Belediyesi anmaya başladı. Ancak gayri resmi ilk anma 4 yıl önce Gebze Dernekler Birliği Hünkar Çayırında sade bir törenle Fatih Sultan Mehmet’i anmaya başlamıştı. Hünkâr Çayırında düzenleme yapan ve ilk kez yağlı güreşler düzenleyen Eski Gebze Belediye Başkanlarından Merhum Ahmet Penpegüllü’idi. Hünkâr Çayırının ilk olarak kamuoyuna duyurulmasını ve Tarihi Hünkâr çeşmenin yıkık harabe olduğunu 1950 yıllarda dile getiren Milliyet Gazetesinin önemli yazarlarından merhum Refi Cevdet Uluaydı. Çeşmenin ve köprünün tamiratını gerçekleştirenler ise merhum tarihçilerimizden Prof Dr İbrahim Konyalı ile Türkiye’nin ilk  kadın mimarlarından Cahide Tamer hanımefendiydi. Bugün bu isimler hatırlanmasa da, bir vefa insanı olarak bu isimleri minnet, şükran ve hayırla yâd ediyorum.

FATİH BELGESELİNİ İZLEYİN

 30 yıldan beri Hünkâr Çayırı ile ilgili araştırma yaparak tarihi belgeleri haber ve yazıları son 10 yıldır da belgesel televizyon görüntüleri ile Hünkar Çayırını Türkiye gündemine taşımaya çalışan birisi olarak dün TGRT Belgesel TV’den Sultan Orhan’dan Fatih Sultan’a Çayırova belgeselini de yayınlayarak Fatih Sultan Mehmet Han’a vefa borcunu ödeyen bir gazeteci olarak, Hünkar Çayırına emeği geçen buraya hizmeti olan herkesi bir kez daha minnet, şükran ve vefa ile anıyorum. Hünkâr Çayırını emeği geçenler hiç bir zaman utulmayacak, tarih oldukça yaşayacaktır

Yazımın devamını okumak ve SULTAN ORHAN’DAN FATİH SULTAN’A ÇAYIROVA
BELGESELİNİ izlemek için http://www.gebzegazetesi.com/yazar.asp?yaziID=12592
ve www.belgeselyayincilik.com u ziyaret edebilirsiniz.

Tarihçi yazar Mustafa Armağan ile söyleşi yaptık